روزه و احكام بقاء بر جنابتReviewed by مهدي يوسف وند on May 31Rating: 4.0

روزه و احكام بقاء بر جنابت

درباره قضا و کفاره روزه کسی که جنب شده و غسل نکرده است از اینجا کلیک کنید و در تکمیل بحث حاضر مطالعه نمایید.

 

مطابق نظر آيت الله خامنه اي

مطابق نظر آيت الله خامنه اي

باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح
کسى که در شب ماه رمضان دچار جنابت است بايد تا پيش از اذان صبح غسل کند. اگر جنب عمداً تا آن هنگام غسل نکند روزه‌اش باطل است. اين حکم در مورد روزه‌ى قضاى ماه رمضان ـ حتی در حالت غير عمد ـ نيز جارى است.

102. اگر در شب ماه رمضان جنب شود و بدون تعمد تا اذان صبح غسل نکند، مثل اينکه در خواب جنب شود و خواب او تا بعد از اذان صبح ادامه يابد، روزه‌اش صحيح است.

103. کسى‌ که در بيدارى جنب شده يا پس از جنب شدن در حال خواب، بيدار شده، و مى‌‌داند که اگر به خواب رود، تا پيش از اذان صبح براى غسل بيدار نخواهد شد، جايز نيست قبل از غسل کردن بخوابد، و اگر خوابيد و پيش از اذان غسل نکرد، روزه‌اش باطل است ولى‌ اگر احتمال مى‌‌دهد که پيش از اذان صبح براى غسل بيدار خواهد شد و تصميم بر غسل داشته باشد ولى بيدار نشود، روزه‌اش صحيح است ولى اگر دوباره خوابيد و تا صبح بيدار نشد، بايد قضاى آن روز را به‌جا آورد.

104. کسى‌ که در شب ماه رمضان وظيفه دارد غسل کند، اگر به دليل تنگى وقت يا مضرّ بودن آب و امثال آن نتواند غسل کند، بايد تيمم بدل از غسل به‌جا آورد.

105. اگر در حال روزه در خواب جنب شود، روزه‌اش باطل نمى‌‌شود.

106. اگر روزه‌‌دار در روز ماه رمضان و ساير ايام که روزه است در حال خواب جنب شد، پس از بيدار شدن واجب نيست فوراً غسل کند.

107. زنى که از عادت ماهانه پاک شده و بايد غسل کند و همچنين زنى که از نفاس (خونريزى زايمان) پاک شده و غسل بر او واجب است، اگر غسل را تا اذان صبح روز ماه رمضان تأخير اندازد روزه‌اش باطل است.

108. زن اگر در حال روزه دچار عادت ماهيانه و يا زايمان شد، روزه‌‌ى او باطل مى‌‌شود.

جنابت عمدى در شب ماه رمضان با عدم امكان غسل
109. کسى که آب در اختيار ندارد و يا به دليل عذرهاى ديگر غير از تنگى وقت نمى‌‏تواند غسل جنابت بکند، آيا جايز است عمداً خود را در شب‌هاى ماه مبارک رمضان از طريق حلال جنب کند؟
ج) اگر وظيفه او تيمّم باشد و بعد از اين‌که خود را جنب کرده، وقت کافى براى تيمّم داشته باشد، اين کار براى وى جايز است.

تيمّم در تنگى وقت با ترك عمدى غسل
110. كسى كه پيش از اذان صبح، با حالت احتلام از خواب بيدار مى‌‏شود، آيا مى‌‏تواند تا نزديك اذان، غسل نكند و تيمّم كند؟
ج) اگر غسل را به تأخير اندازد تا جايى كه وقت تنگ شود، گناه كرده است. در اين صورت بايد پيش از اذان صبح، تيمّم كند و روزه او صحيح است.

111. اگر فرد جنب در ماه رمضان عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود و با تيمم وارد صبح شود حكم روزه‌اش چيست؟
ج) روزه‌اش صحيح است گرچه در فرض سؤال مرتكب معصيت شده است.

غفلت روزه‌دار از غسل جنابت قبل از اذان صبح
112.  اگر غسل جنابت براى روزه ماه رمضان يا روزه‌‏هاى ديگر فراموش شود و در اثناء روز به ياد انسان بيفتد، چه حکمى‌ دارد؟
ج) اگر در روزه ماه رمضان غسل جنابت را در شب تا طلوع فجر فراموش کند و با حالت جنابت صبح نمايد، روزه‌‏اش باطل است و احوط اين است که قضاى روزه ماه رمضان هم در اين حکم به آن ملحق شود. ولى در ساير روزه‌‏ها، روزه بر اثر آن باطل نمى‌‏شود.

غفلت از احتلام قبل از اذان صبح 

113. شخصى در ماه مبارک رمضان قبل از اذان صبح بيدار شده و متوجه محتلم شدن خود نشده و دوباره خوابيده و در اثناى اذان صبح بيدار شده و علم به جنابت خود پيدا مى‌‏کند و يقين دارد که احتلامش قبل از اذان صبح بوده است، روزه او چه حکمى‌ دارد؟
ج) اگر پيش از اذان صبح متوجه احتلام خود نشده است، روزه‌‏اش صحيح است.

شك در احتلام در شب ماه رمضان 
114. اگر مکلّف در شب ماه رمضان قبل از فجر شک کند که محتلم شده يا نه، ولى به شک خود اعتنا نکند و دوباره بخوابد و بعد از اذان صبح بيدار شود و متوجه گردد که قبل از طلوع فجر محتلم شده است، چه حکمى‌ دارد؟
ج) اگر بعد از بيدارى اول اثرى از احتلام در خود مشاهده نکند، بلکه فقط احتمال آن را بدهد و چيزى بر او کشف نشود و تا بعد از اذان بخوابد، روزه‌‏اش صحيح است، هرچند بعد از آن معلوم شود که احتلام او مربوط به قبل از اذان صبح است.

روزه در صورت بقا بر جنابت تا اذان صبح
115.  اگر فردى به سبب برخى از مشکلات تا اذان صبح بر جنابت باقى بماند، آيا روزه گرفتن در آن روز براى او جايز است؟
ج) در غير ماه رمضان و قضاى آن اشکال ندارد، ولى نسبت به روزه ماه رمضان تفصيل دارد اگر معذور از غسل است، تيمّم کردن بر او واجب است و اگر تيمّم هم نکند، روزه‌‏اش صحيح نيست.

116. آيا جايز است شخص جنب بعد از طلوع آفتاب غسل جنابت نمايد و روزه قضا يا مستحبّ بگيرد؟
ج) اگر عمداً تا طلوع فجر بر جنابت باقى بماند، روزه ماه رمضان و قضاى آن از او صحيح نيست، ولى اقوى صحّت‏ روزه‌‏هاى ديگر به‌خصوص روزه مستحبّى است.

خوابيدن شخص جنب تا اذان صبح 
117. اگر مکلّف در شب ماه رمضان قبل از اذان صبح بيدار شود و ببيند که محتلم شده است و دوباره پيش از اذان صبح به اميد اين‌که براى غسل کردن بيدار مى‌‏شود بخوابد و تا بعد از طلوع آفتاب در خواب بماند و غسل خود را تا اذان ظهر به تأخير بيندازد و بعد از اذان ظهر غسل کرده و نماز ظهر و عصر بخواند، روزه آن روز او چه حکمى‌ دارد؟
ج) در فرض سؤال که خوابِ اول است روزه‌اش صحيح است ولى اگر دوباره خوابيد و تا صبح بيدار نشد بايد قضاى آن روز را به‌جا آورد.

118. سال قبل در سحر ماه رمضان غسل جنابت بر من واجب شد و وقتى بيدار شدم با خود گفتم صبر مى‌‌کنم تا وقت تنگ شود آنگاه تيمّم به نيابت از غسل مى‌‌کنم ولى خوابم برد و بيدار نشدم تکليف من چيست؟
ج) اگرچه بنا داشتيد به وظيفه خود در تنگى وقت عمل کنيد، لكن قضاى آن روز بر شما واجب است بلى اگر وظيفه شما تيمَم بوده باشد و تصميم بر تيمّم هم قبل از فجر داشته باشيد لكن خوابتان برده باشد، در خواب اول روزه صحيح است.

فرا رسيدن وقت اذان در حين غسل واجب
119. اگر فرد جنب نزديک اذان صبح از خواب بيدار شده و اقدام به غسل نمايد اما قبل از اتمام غسل اذان گفته شود، روزه او چه حکمى‌ پيدا مى‌‌نمايد؟
ج) اگر با علم يا گمان به اينكه وقت براى غسل دارد، شروع به غسل كرده، كفايت مى‌‌كند و روزه‌اش صحيح است.

120. اگر قبل از اذان صبح شروع به غسل كنم ولى در اثناى غسل، وقت اذان صبح فرا برسد، (مثلاً در حال شستن سر و گردن يا نيمه راست هستم كه اذان شروع شود) آيا روزه‌ام صحيح است؟
ج) اگر اعتقاد داشته‌ايد كه وقت براى غسل داريد، روزه‌تان صحيح است.

ترك غسل و باقى‌ماندن بر جنابت از روى خجالت
121. ما در منطقه سردسيرى زندگى مى‌‏کنيم که نه حمام دارد و نه مکانى براى استحمام، وقتى در ماه مبارک رمضان به حالت جنابت از خواب بيدار مى‌‏شويم، با توجه به اين‌که غسل کردن جوانان در نيمه شب در برابر مردم با آب مشک يا حوض عيب شمرده مى‌‏شود و آب هم در آن وقت سرد است، تکليف ما براى روزه فردا چيست؟ آيا تيمّم جايز است؟ در صورتى که غسل نکند، افطار کردن روزه آن روز چه حکمى‌ دارد؟
ج) مجرد مشقّت يا عيب شمرده شدن اغتسال جوانان در نيمه شب، عذر شرعى محسوب نمى‌‏شود، بلکه مادامى‌ که غسل، حرجى و موجب ضرر براى مکلّف نشود، غسل کردن به هر صورتى که امکان دارد واجب است، و در صورت حرج يا ضرر بايد قبل از طلوع فجر تيمّم کند و با تيمّم بدل از غسل جنابت پيش از طلوع فجر روزه‌‏اش صحيح است، و اگر تيمّم نکند روزه‌‏اش باطل است، ولى امساک در طول روز بر او واجب مى‌‏باشد.

122. شخصى در ماه رمضان در جايى مهمان شد و شب را در آن منزل خوابيد و در نيمه‌‏هاى شب محتلم گرديد و چون مهمان بود و با خود لباسى نداشت، براى فرار از روزه، تصميم گرفت بعد از طلوع فجر مسافرت نمايد، لذا بعد از طلوع فجر بدون اين‌که چيزى بخورد به قصد مسافرت، حرکت نمود. سؤال اين است که آيا قصد سفر توسط او موجب سقوط کفّاره هست يا خير؟
ج) اگر با حالت جنابت از خواب بيدار شود و علم به جنب بودن خود داشته باشد و قبل از فجر اقدام به غسل يا تيمّم نکند، مجرد قصد سفر در شب و يا مسافرت در روز براى سقوط کفّاره از او کافى نيست.

123. در بعضى از روزهاى ماه مبارک رمضان در منزل يکى از اقوام بودم که بر اثر زکام و خجالت و حيا مجبور شدم با خاک، تيمّم بدل از غسل واجب بکنم و تا نزديک ظهر غسل نکردم. اين کار براى چند روز تکرار شد، آيا روزه‌‏ام در آن روزها صحيح است يا خير؟
ج) ترک غسل جنابت قبل از طلوع فجرِ روزى که مى‌‏خواهيد روزه بگيريد و انجام تيمّم بدل از غسل به جاى آن، اگر به‌خاطر عذر شرعى باشد و يا تيمّم در آخر وقت و به‌خاطر تنگى آن باشد، موجب بطلان روزه نيست و روزه شما با تيمّم صحيح است. در غير اين صورت، روزه شما در آن روزها باطل است.

319. هر گاه کسى در شب ماه رمضان جنب شود و پس از جنابت به‌گمان اين‌که پيش از اذان صبح بيدار مى‌‌شود و غسل مى‌‌کند، به خواب رود و تا هنگام اذان بيدار نشود،‌ قضاى آن روز بر او واجب نيست. منبع. استفتائات رهبري.


طبق نظر آيت الله مكارم شيرازي

حضرت آیت الله مکارم شیرازی

بقاء بر جنابت از حرام در ماه رمضان[باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح]
پرسش : فردى شب قبل از ماه رمضان خود را به حرام جنب کرده است ولى چون موقعیّت غسل نداشته و نمى‏ دانسته باید تیمم کند، به همان حال روزه گرفته است. حکم روزه او چیست؟
پاسخ : تنها روزه آن روز را قضا مى‏ کند؛ چون تعمّد بر بقاء بر جنابت نداشته و از روى جهل تیمّم نکرده است، و جهل هر چند عن تقصیر باشد کفّاره ندارد.

عدم توانایی بر انجام غسل تا اذان صبح [باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح]
پرسش : اینجانب به همراه خانواده در راه بازگشت از مسافرت که قبل از اذان صبح به وطن خود می‌رسیدم در اتوبوس در حال خواب محتلم شدم و هنگامی که به تهران رسیدیم متوجه این موضوع شدم و این درحالی است که در حدود 10دقیقه به اذان صبح مانده بود و در آن شرایط به علت بعد مسافت تا منزل قادر به غسل نبوده ام. همچنین به علت حضور در ترمینال و نبود شرایط تیمم و موفق به انجام تیمم نیز نشدم.حال از محضر گرامی جنابعالی درخواست می‌نمایم نظر خود را راجع به صحت روزه آن روز ( با توجه به روزه گرفتن آن روز)بیان فرمایید. لازم به ذکر است که اینجانب به محض رسیدن به منزل و قبل از طلوع آفتاب غسل جنابت را انجام داده ام.
پاسخ : تیمم کردن کار ساده ای بود. شما می توانستید بر سنگ های بدنه سال ترمینال تیمم کنید بنابراین در فرض سوال قضای آن روز را بجا آورید.

ترک تیمم بدل از غسل در ماه رمضان [باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح]
پرسش : کسی که حکم تیمم بدل از غسل در صورت نبود آب را نمی دانسته و در ماه رمضان موقع قطع آب تیمم نکرده و روزه نگرفته، آیا باید کفاره بدهد یا به خاطر جهل به مسئله فقط قضا واجب است؟
پاسخ : فقط قضای روزه را بگیرد.

معیار بیدار شدن در شب رمضان برای جنب [باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح]
پرسش : آیا در بیدار شدن جنب در شب ماه مبارک رمضان مختصر بیدارى کافى است (مثلا ساعت زنگ بزند و او مست خواب بوده فوراً زنگ ساعت را خاموش کرده و خوابیده است)؟
پاسخ : این مقدار کافى نیست.

غسل نکردن به خاطر رعایت حال دیگران [باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح]
پرسش : اگر انسان قبل از اذان صبح جنب بشود و بخاطر ایجاد مزاحمت برای دیگران عمداً غسل نکند تیمم کند روزه او در ماه رمضان یا قضای آن صحیح است ؟ و آیا باید برای نماز ظهر غسل کند؟
پاسخ : این امر مجوز تیمم نمی شود و روزه اشكال داردمگر این که مزاحمت شدیدی باشدو در هر حال برای نماز ظهر و عصر باید غسل کند

وظیفه کسی که قبل از اذان صبح جنب شده [باقى ماندن بر جنابت تا اذان صبح]
پرسش : اگر شخصی در ماه رمضان قبل از اذان صبح جنب شده باشد آیا حتما باید قبل از اذان غسل کند یا راه دیگری هم هست؟
پاسخ : باید غسل کند و اگر مانعی وجود دارد تیمم می کند. استفتائات آیت الله مکارم شیرازی.

طبق نظر آيت الله مكارم شيرازيمسأله 1371ـ اگر شخص جنب عمداً تا صبح غسل نکند بنابر احتیاط واجب روزه اش باطل است ولى اگر توانایى برغسل ندارد یا وقت تنگ است تیمّم نماید، امّا اگر از روى عمد نباشد روزه اش صحیح است و زنى که از حیض یا نفاس پاک شده و تا اذان صبح غسل نکرده در حکم کسى است که باقى بر جنابت مانده است.

مسأله 1372ـ باطل شدن روزه به خاطر بقاء بر جنابت مخصوص روزه ماه رمضان و قضاى آن است و در روزه هاى دیگر موجب بطلان نمى شود.

مسأله 1373ـ اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش کند و بعد از یک یا چند روز یادش  بیاید، بنابر احتیاط واجب روزه هر چند روزی را که یقین دارد جنب بوده قضا نماید، مثلاً اگر نمی داند سه روزه جنب بوده یا چهار روز، باید سه روز را قضا کند و قضای روز چهارم احتیاط مستحب است.

مسأله 1374ـ کسى که در شب ماه رمضان وقت براى غسل و تیمّم ندارد اگر خود را جنب کند روزه اش اشکال دارد و احتیاطاً قضا و کفّاره به جا آورد، همچنین اگر براى غسل وقت ندارد و فقط براى تیمّم وقت دارد.

مسأله 1375ـ اگر گمان کند به اندازه غسل وقت دارد و خود را جنب کند و بعد بفهمد وقت تنگ بوده و تیمّم کند روزه اش صحیح است.

مسأله 1376ـ کسى که در شب ماه رمضان جنب است و مى داند اگر بخوابد تا صبح بیدار نمى شود نباید بخوابد و چنانچه بخوابد و بیدار نشود روزه اش اشکال دارد و بنابر احتیاط واجب باید قضا و کفّاره به جا آورد، امّا اگر احتمال دهد که بیدار مى شود، مى تواند بخوابد، و احتیاط این است که در دفعه دوم که بیدار شد نخوابد تا غسل کند.

مسأله 1377ـ کسى که در شب ماه رمضان جنب است و مى داند یا احتمال مى دهد که اگر بخوابد پیش از اذان صبح بیدار مى شود، چنانچه تصمیم داشته باشد که بعد از بیدار شدن غسل کند و با این تصمیم بخوابد و تا اذان بیدار نشود روزه اش صحیح است، ولى اگر تصمیم بر غسل نداشته باشد یا مردّد باشد که غسل بکند یا نه، در این صورت اگر بیدار نشود روزه اش اشکال دارد.

مسأله 1378ـ هرگاه چنین کسى بخوابد و بیدار شود و بداند یا احتمال دهد که اگر دوباره بخوابد پیش از اذان صبح براى غسل کردن بیدار مى شود چنانچه بخوابد و بیدار نشود احتیاطاً باید روزه آن روز را قضا کند، هم چنین است اگر براى دفعه سوم بخوابد و بیدار نشود، ولى در هیچ یک از اینها کفّاره بر او واجب نمى شود.

مسأله 1379ـ خوابى که در آن محتلم شده خواب اوّل حساب نمى شود ولى اگر از آن خواب بیدار شود و دوباره بخوابد خواب اوّل حساب مى شود.

مسأله 1380ـ هرگاه روزه دار در روز محتلم شود، روزه اش صحیح است و بهتر است فوراً غسل کند. امّا اگر غسل نکند برای روزه اش اشکالی ندارد.

مسأله 1381ـ هرگاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده روزه اش صحیح است، خواه بداند پیش از اذان محتلم شده، یا بعد از آن و یا شک داشته باشد.

مسأله 1382ـ کسى که مى خواهد قضاى روزه ماه رمضان را بگیرد اگر بعد از اذان صبح بیدار شود و ببیند محتلم شده و بداند پیش از اذان صبح محتلم شده، اگر وقت قضاى روزه تنگ نیست بنابر احتیاط واجب روز دیگرى را روزه بگیرد، اگر وقت قضاى روزه تنگ است مثلاً پنج روز قضا به ذمّه دارد پنج روز هم بیشتر به ماه رمضان باقى نمانده، همان روز را روزه بگیرد و روزه اش صحیح است . رساله توضيح المسائل آيت الله مكارم شيرازي .


مطابق نظر آيت الله سيستاني

روزه و بقاء بر جنابت مطابق نظر آيت الله سيستاني

پرسش: شخصی بدون آنکه بداند بقاء بر جنابت روزه را باطل می کند، روزه گرفته است روزه او چطور است؟

پاسخ: اگر نمی دانسته است که بقاء بر جنابت روزه را باطل می کند و یا اصلا به این معانی توجّه نداشته است روزه او صحیح است و قضا و کفاره ندارد.

۲پرسش: ایا باقی ماندن برجنابت درماه رمضان تاطلوع فجر ،روزه را باطل میکند ؟

پاسخ: باقی ماندن برجنابت درماه رمضان تاطلوع فجر ،روزه را باطل میکند پس کسی که درماه رمضان عمداً بدون غسل مانده و فجر طلوع کرده است،آن روز از به قصد مافی الذمه،واجب است امساک کند ولی بعداً باید روزه آن روزرا باز به قصد مافی الذمه قضا نماید .اما مریضی که نتواند غسل کند تیمم می کند و روزه اش صحیح میباشد.

۳پرسش: کسی که می خواهد قضای روزه ماه رمضان را بگیرد , هرگاه تا اذان صبح عمدا جنب بـماند حکمش چیست ؟

پاسخ: کسی که می خواهد قضای روزه ماه رمضان را بگیرد , هرگاه تا اذان صبح عمدا جنب بـماند , نمی تواند آن روز را روزه بگیرد , واگر از روی عمد نباشد , می تواند ,اگر چه احتیاط در ترک آن است .

۴پرسش: در غـیر روزه ماه رمضان و قضای آن ـ از اقسام روزه های واجب و مستحب ـ اگر جنب عمدا تا اذان صبح بر حال جنابت باقی بماند , ایا می تواند آن روز را روزه بگیرد ؟

پاسخ: در غـیر روزه ماه رمضان و قضای آن ـ از اقسام روزه های واجب و مستحب ـ اگر جنب عمدا تا اذان صبح بر حال جنابت باقی بماند , می تواند آن روز را روزه بگیرد.

۵پرسش: کسی که در شب ماه رمضان جنب است , چنانچه عمدا غسل نکند تا وقت تنگ شود حکمش چیست ؟

پاسخ: کسی که در شب ماه رمضان جنب است , چنانچه عمدا غسل نکند تا وقت تنگ شود , باید تیمم کند وروزه بگیرد و روزه اش صحیح است .

۶پرسش: کسی که در شب ماه رمضان برای هیچ کدام از غسل و تیمم وقت ندارد حکمش چیست ؟

پاسخ: کسی که در شب ماه رمضان برای هیچ کدام از غسل و تیمم وقت ندارد , اگر خود را جنب کند , روزه اش باطل است وقضا و کفاره بر او واجب می شود.

۷پرسش: اگر بداند وقت برای غسل ندارد وخود را جنب کند وتیمم کند چه حکمی دارد ؟

پاسخ: اگر بداند وقت برای غسل ندارد وخود را جنب کند وتیمم کند یا با این که وقت دارد عمدا غسل را تاخیر بیاندازد تاوقت تنگ شود وتیمم کند روزه اش صحیح است هر چند گناهکار است .

۸پرسش: کـسـی که در شب ماه رمضان جنب است و می داند که اگر بخوابد تا صبح بیدار نمی شود تکلیف چیست ؟

پاسخ: کـسـی که در شب ماه رمضان جنب است و می داند که اگر بخوابد تا صبح بیدار نمی شود بنابر احتیاط واجب , نباید غسل نکرده بخوابد , وچنانچه پیش از غسل اختیارا بخوابد و تا صبح بیدار نشود , باید روزه آن روز را تمام کند و قضا و کفاره بر او واجب می شود. منبع: سايت معظم له.

باقیماندن بر جنابت تا اذان صبح

مسأله ۱۹۹۰. فردی که جنب است، باید قبل از اذان صبح ماه مبارک رمضان غسل کند یا چنانچه وظیفه‌اش تیمّم است تیمّم کند و توضیح احکام باقی ماندن بر جنابت در اقسام مختلف روزه در مسائل آینده ذکرمی‌شود.

مسأله ۱۹۹۱. اگر فردِ جنب عمداً در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نكند یا اگر وظیفه‏اش تیمّم است تیمّم ننماید، باید روزه آن روز را تمام كند و بنابر احتیاط واجب، آن را به نیّت قربت مطلقه[۹]انجام دهد؛ سپس باید روز دیگری را نیز روزه بگیرد و چون معلوم نیست روزه آن روز دیگر، قضاء است یا عقوبت، آن روز را نیز به نیّت قربت مطلقه روزه بگیرد.

مسأله ۱۹۹۲. باقی ماندن غیر عمدی بر جنابت تا اذان صبح در ماه مبارک رمضان اشکال ندارد و نیز کسی که از جنابت خویش اطّلاع نداشته است (جاهل به موضوع بوده، نه این‌‌که حکم جنابت را نمی‌دانسته) چنانچه در بین روز ماه مبارک رمضان یا بعد از آن متوجّه شود که جنب بوده و با حال جنابت روزه گرفته است، روزه اش صحیح می‌باشد. همچنین کسی که می‌دانسته جنب است و با اعتقاد به اینکه در اعضای بدنش مانعی نیست، غسل جنابت انجام داده و روزه گرفته، سپس در بین روز یا بعد از آن متوجّه شود که اتّفاقاً مانعی در اعضای بدن به هنگام غسل بوده یا به دلیل دیگری (به علّت جهل به موضوع)، غسلش باطل بوده،  مثل اینکه بفهمد غسل برایش ضرر قابل توجّهی داشته یا آب غسل نجس بوده است، روزه او صحیح می‌باشد و قضا نیز ندارد، ولی اگر با آن حال نماز خوانده نمازش باطل است.

مسأله ۱۹۹۳. كسی كه می‌خواهد قضای روزه ماه رمضان را بگیرد، هرگاه تا اذان صبح عمداً جنب بماند، نمی‌تواند آن روز را روزه بگیرد و اگر از روی عمد نباشد، می‌تواند در آن روز، روزه قضا ماه مبارک رمضان بگیرد؛ هرچند احتیاط مستحب است که آن روز را روزه قضا نگیرد. به عنوان مثال فردی كه می‌خواهد قضای روزه ماه رمضان را بگیرد، اگر بعد از اذان صبح از خواب بیدار شود و ببیند محتلم شده و بداند قبل از اذان محتلم شده است، می‌تواند آن روز را به قصد قضای ماه رمضان روزه بگیرد؛ هرچند احتیاط مستحب ترک این کار است.

مسأله ۱۹۹۴. در غیر روزه ماه رمضان و قضای آن – هر روزه واجب یا مستحب دیگر – اگر فرد جنب، عمداً تا اذان صبح بر حال جنابت باقی بماند، اشکال ندارد و می‌تواند آن روز را روزه بگیرد.

مسأله ۱۹۹۵. اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از یک روز یادش بیاید، باید روزه آن روز را قضاء نماید و اگر بعد از چند روز یادش بیاید، روزه هر چند روزی را كه یقین دارد جنب بوده قضاء نماید، مثلاً اگر نمی‌داند سه روز جنب بوده یا چهار روز، باید روزه سه روز را قضاء كند و اگر در همان روز یادش بیاید، باید روزه آن روز را تمام كند و احتیاط واجب آن است كه در آن، قصد قربت مطلقه داشته باشد و علاوه بر آن، قضاء روزه را نیز باید انجام دهد و منظور از قضاء در این مسأله به معنایی است كه در مسأله (1991) ذکرشد.

شایان ذکر است این حکم اختصاص به روزه ماه مبارک رمضان دارد و شامل سایر اقسام روزه نمی‌شود.

مسأله ۱۹۹۶. كسی كه در شب ماه رمضان برای هیچ كدام از غسل و تیمّم وقت ندارد و به وقت نداشتن هم توجّه دارد، اگر خود را جنب كند، حکم باقیماندن عمدی بر جنابت را دارد که در مسأله (1991) ذکر شد.

مسأله ۱۹۹۷. اگر فرد بداند وقت برای غسل ندارد و وقت او تنها به اندازه تیمّم است و خود را جنب کند و در وقت باقیمانده تیمّم نماید، روزه‌اش صحیح است.

شایان ذکر است حرام بودن این کار محلّ اشکال می‌باشد.

مسأله ۱۹۹۸. كسی كه در شب ماه رمضان جنب است و وقت برای غسل دارد، چنانچه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود، باید تیمّم كند و روزه بگیرد و در این صورت روزه‏اش صحیح است؛ هرچند گناهکار می‌باشد.

مسأله ۱۹۹۹. اگر روزه‏دار در روز محتلم شود[۱۰]، واجب نیست فوراً غسل كند.

مسأله ۲۰۰۰. كسی كه مسّ میت كرده یعنی جایی از بدن خود را به بدن میت رسانده، می‌تواند بدون غسل مسّ میّت، روزه بگیرد و اگر در حال روزه هم میّت را مسّ نماید، روزه او باطل نمی‌شود.

مسأله ۲۰۰۱. کسی که در شب ماه رمضان جنب است، در هیچ‌یک از دو صورت‌ زیر بنابر احتیاط واجب نباید غسل نکرده بخوابد:

الف. می‌داند که اگر بخوابد تا صبح بیدار نمی‌شود ب. یقین یا اطمینان نداردکه اگر بخوابد قبل از اذان صبح بیدار می‌شود.

در این حکم فرقی بین مرتبه اوّل خوابیدن و دفعات بعد نیست.

مسأله ۲۰۰۲. اگر فردی که جنب است در شب ماه رمضان برای بار اوّل، عمداً بخوابد و تا اذان صبح بیدار نشود، حکم روزه او صورت‌های مختلفی دارد:

1. یقین یا اطمینان دارد اگر بخوابد قبل از اذان صبح بیدار می‌شود و با تصمیم به این که بعد از بیدار شدن غسل کند، بخوابد، در این صورت روزه وی صحیح است.

2. اطمینان به بیدار شدن ندارد، ولی احتمال معقول می‌دهد که بیدار شود:

الف. با تصمیم بر غسل کردن بخوابد.

ب. نسبت به این‌که بعد از بیدار شدن باید غسل کند، توجّه نداشته و غافل باشد.

در این دو صورت (الف و ب)، باید روزه آن روز را تمام کند و بنابر احتیاط واجب آن را به قصد قربت مطلقه انجام دهد و قضای آن را نیز به معنایی که در مسأله (1991) ذکر شد، بجا آورد و بنا بر احتیاط مستحب کفّاره هم بدهد.

ج. واجب بودن روزه فردا (فردای آن شب که خوابیده) را فراموش کرده باشد و مثلاً بعد از اذان صبح در بین الطّلوعین متوجّه شود، در این صورت روزه اش صحیح است و باید آن روز را روزه بگیرد و قضا ندارد.

3. می‌داند اگر بخوابد تا اذان صبح بیدار نمی‌شود.

4. یقین دارد یا احتمال می‌دهد که قبل از اذان صبح بیدار شود، ولی نمی‌خواهد بعد از بیدار شدن غسل کند یا در غسل کردن تردید دارد:

در این دو صورت (3و4)، باید روزه آن روز را تمام کند و بنابر احتیاط واجب آن را به نیّت قربت مطلقه انجام دهد و قضا – به معنایی که در مسأله (1991) ذکر شد – و کفّاره بر او واجب می‌شود.

مسأله ۲۰۰۳. اگر جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بیدار شود و یقین یا اطمینان داشته باشد یا احتمال معقول دهد كه اگر دوباره بخوابد، قبل از اذان صبح بیدار می‌شود و تصمیم هم داشته باشد كه بعد از بیدار شدن غسل كند، چنانچه دوباره بخوابد و تا اذان بیدار نشود، باید آن روز را روزه بگیرد و بنابر احتیاط واجب، آن را به نیّت قربت مطلقه انجام دهد. سپس باید روزه آن روز را به معنایی كه در مسأله (1991) ذکر شد، قضاء كند و همین حکم برای کسی که از خواب دوّم بیدار شده و با شرایطی که ذکر شد، برای مرتبه سوّم بخوابد، نیز جاری است. البتّه در این صورت (خواب سوّم) به طور کلّی و در صورت اوّل (خواب دوّم) اگر احتمال بیدار شدن می‌داده امّا اطمینان به آن نداشته است، احتیاط مستحب است که کفّاره هم بدهد.

مسأله ۲۰۰۴. خوابی كه در آن احتلام صورت گرفته است، خواب اول حساب می‌شود؛بنابراین اگر پس از بیدار شدن از خواب احتلام، دوباره بخوابد و تا اذان صبح بیدار نشود، چنان‌که در مسأله قبل ذکر شد، باید به معنایی که در مسأله (1991) بیان شد، روزه آن روز را قضاء كند.

مسأله ۲۰۰۵. اگر فرد جنب در شب ماه مبارک رمضان، به دلیل تنگی وقت یا ضرر داشتن آب و مانند آن، وظیفه‌اش تیمّم باشد، واجب است تیمّم نماید؛ ولی بعد از انجام تیمّم لازم نیست تا اذان صبح بیدار بماند و می‌تواند بخوابد.  رساله توضيح المسائل جامع آيت الله سيستاني .

پرسش: حکم باطل کردن روزه با خوردن یا آشامیدن یا جماع یا استمناء یا باقی ماندن بر جنابت در ماه رمضان چیست؟

پاسخ: اگر کسی روزه ماه رمضان را به خوردن یا آشامیدن یا جماع یا استمناء یا باقی ماندن بر جنابت باطل کند ، در صورتی که از روی عمد و اختیار باشد و از روی ناچاری و جبر نباشد ، اضافه بر قضا ، کفاره هم بر او واجب می‏ شود .

و احتیاط مستحب آن است که کسی که روزه را به غیر آنچه گفته شد باطل کند ، اضافه بر قضا ، کفاره هم بدهد .

و اگر کسی چیزی از آنچه را که گذشت انجام دهد ، در حالی که عقیده قطعی داشته که روزه را باطل نمی‏ کند ، کفاره بر او واجب نیست . و همچنین است کسی که نمی‏ دانسته روزه بر او واجب است ، مانند کودکان در اوائل بلوغ .

و در کفاره افطار روزه ماه رمضان ، کافی است شصت فقیر را سیر کند یا به هر کدام یک مُد که تقریباً «۷۵۰» گرم است ، طعام ـ یعنی گندم یا جو یا نان و مانند اینها ـ بدهد.

منبع: سایت هدانا برگرفته از استفتائات آیت الله العظمی سیستانی.


طبق نظر آيت الله صافي گلپايگاني

طبق نظر آيت الله صافي گلپايگاني

باقي‌ماندن بر جنابت و حيض و نفاس تا اذان صبح

مسأله ۱۶۲۸. اگر جنب عمداً تا اذان صبح غسل نكند، يا اگر وظيفه او تيمم است عمداً تيمم ننمايد در روزه ماه رمضان و قضاي آن، روزه‎اش باطل است، و در غير اين دو، احوط باقي‌نماندن بر جنابت است تا صبح.

مسأله ۱۶۲۹. اگر در ماه رمضان تا اذان صبح غسل نكند و تيمم هم ننمايد، ولي از روي عمد نباشد، مثل آن كه ديگري نگذارد غسل و تيمم كند، روزه‎اش صحيح است.

مسأله ۱۶۳۰. كسي كه جنب است و مي‎خواهد روزه ماه رمضان يا قضاي آن را بگيرد، چنان‌چه عمداً غسل نكند تا وقت تنگ شود، معصيت كرده، و احوط آن است كه تيمم كند و روزه بگيرد و بعد هم آن را به‌جا آورد و در قضاي موسع، روزه باطل است.

مسأله ۱۶۳۱. اگر جنب در ماه رمضان غسل را فراموش كند و بعد از يك روز يادش بيايد، بايد روزه آن روز را قضا نمايد، و اگر بعد از چند روز يادش بيايد، بايد روزه هر چند روزي را كه يقين دارد جنب بوده قضا نمايد، مثلاً اگر نمي‎داند سه روز جنب بوده يا چهار روز، بايد روزه سه روز را قضا كند.

مسأله ۱۶۳۲. كسي كه در شب ماه رمضان براي هيچ‌كدام از غسل و تيمم وقت ندارد، اگر خود را جنب كند، روزه‎اش باطل است، و قضا و كفاره بر او واجب مي‎شود، ولي اگر براي تيمم وقت دارد، چنان‌چه خود را جنب كند معصيت كرده ولي واجب است تيمم نمايد، و روزه‎اش صحيح است.

مسأله ۱۶۳۳. اگر گمان كند كه براي غسل وقت دارد و خود را جنب نمايد و بعد بفهمد وقت تنگ بوده؛ چه جستجو كرده و چه نكرده، واجب است با تيمم روزه بگيرد، و روزه‎اش صحيح است.

مسأله ۱۶۳۴. كسي كه در شب ماه رمضان جنب است و مي‎داند كه اگر بخوابد تا صبح بيدار نمي‎شود، نبايد پيش از غسل‌كردن بخوابد، و چنان‌چه بخوابد و تا صبح بيدار نشود، روزه‎اش باطل است، و قضا و كفاره بر او واجب مي‎شود.

 

مسأله ۱۶۳۵. جنب اگر عادت و اطمينان به بيدارشدن قبل از اذان صبح ندارد، بنابر احتياط واجب نبايد پيش از غسل بخوابد، و اگر بخوابد؛ خواب اول باشد يا دوم حكم باقي‌ماندن عمدي با جنابت تا صبح را دارد كه بايد قضاي روزه را بگيرد، و كفاره نيز بدهد.

مسأله ۱۶۳۶. كسي كه در شب ماه رمضان جنب است، اگر عادت و اطمينان به بيدارشدن پيش از اذان صبح را دارد، جايز است با تصميم به آن كه بعد از بيدار شدن غسل كند بخوابد، و چنان‌چه در اين صورت اتفاقاً تا صبح خواب بماند، روزه‎اش صحيح است.

مسأله ۱۶۳۷. كسي كه در شب ماه رمضان جنب است و مي‎داند كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مي‎شود، چنان‌چه غفلت داشته باشد كه بعد از بيدارشدن بايد غسل كند، در صورتي كه بخوابد و تا اذان صبح خواب بماند، اگر خواب اول او باشد، روزه‎اش صحيح است؛ نه قضا دارد و نه كفاره، و در خواب دوم و سوم، فقط قضا بر او واجب مي‎شود.

مسأله ۱۶۳۸. كسي كه در شب ماه رمضان جنب است و مي‎داند كه اگر بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مي‎شود، چنان‌چه نخواهد بعد از بيدارشدن غسل كند، يا ترديد داشته باشد كه غسل كند يا نه، در صورتي كه بخوابد و بيدار نشود، روزه‎اش باطل است.

مسأله ۱۶۳۹. اگر جنب در شب ماه رمضان بخوابد و بيدار شود، و بداند كه اگر دوباره بخوابد پيش از اذان صبح بيدار مي‎شود، و تصميم هم داشته باشد كه بعد از بيدارشدن غسل كند، چنان‌چه دوباره بخوابد و تا اذان بيدار نشود، بايد روزه آن روز را قضا كند، و هم‌چنين اگر از خواب دوم بيدار شود و براي مرتبه سوم بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود، قضاي روزه آن روز بر او واجب مي‎شود، و بنابر احتياط لازم كفاره هم بر او واجب مي‎شود.

مسأله ۱۶۴۰. بنابر احتياط واجب خوابي را كه در آن محتلم شده، بايد خواب اول حساب كند. پس اگر بعد از بيدار شدن دوباره بخوابد و بداند يا عادت به بيدارشدن داشته باشد و تصميم هم داشته باشد كه بعد از بيدارشدن غسل كند، چنان‌چه تا اذان خواب بماند بنابر احتياط واجب بايد قضاي آن روز را بگيرد، و اگر دوباره بيدار شود و بداند يا عادت به بيدارشدن داشته باشد و تصميم داشته باشد كه بعد از بيدارشدن غسل كند در صورتي كه باز هم بخوابد و تا اذان خواب بماند، بايد قضاي آن روز را بگيرد، و بنابر احتياط مستحب مؤكد كفاره هم بدهد.

مسأله ۱۶۴۱. اگر روزه‎دار، در روز محتلم شود، واجب نيست فوراً غسل كند.

مسأله ۱۶۴۲. هر گاه در ماه رمضان بعد از اذان صبح بيدار شود و ببيند محتلم شده، اگر چه بداند پيش از اذان محتلم شده، روزه‎اش صحيح است.

مسأله ۱۶۴۳. كسي كه مي‎خواهد قضاي روزه رمضان را بگيرد، هرگاه تا اذان صبح جنب بماند، اگر چه از روي عمد نباشد، اگر وقت وسعت داشته باشد، روزه او باطل است، و اگر وقت تنگ باشد، احتياط واجب، گرفتن روزه آن روز و عوض آن بعد از ماه مبارك است.

مسأله ۱۶۴۴. كسي كه مي‎خواهد قضاي روزه رمضان را بگيرد، اگر بعد از اذان صبح بيدار شود و ببيند محتلم شده است، و بداند پيش از اذان محتلم شده است، چنان‌چه وقت قضاي روزه تنگ است، مثلاً پنج روز روزه قضاي رمضان دارد، و پنج روز هم به رمضان مانده است، بنابر احتياط واجب بايد آن روز را روزه بگيرد، و بعد از رمضان هم عوض آن را به جا آورد، و اگر وقت قضاي روزه تنگ نيست، روزه‎اش باطل است.

مسأله ۱۶۴۵. اگر در روزه واجب غير روزه رمضان و قضاي آن تا اذان صبح جنب بماند ولو از روي عمد باشد، چنان‌چه وقت آن روز معين است، مثلاً نذر كرده كه آن روز را روزه بگيرد، روزه‎اش صحيح است، و اگر مثل روزه كفاره وقت آن معين نيست، احتياط مستحب آن است كه غير از آن روز، روز ديگري را روزه بگيرد.

مسأله ۱۶۴۶. اگر زن، پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود و عمداً غسل نكند، يا اگر وظيفه او تيمم است عمداً تيمم نكند، روزه‎اش باطل است.

مسأله ۱۶۴۷. اگر زن، پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود، و براي غسل وقت نداشته باشد، چنان‌چه بخواهد روزه واجبي بگيرد كه مثل روزه رمضان وقت آن معين است، بايد تيمم نمايد، و بنابر احتياط مستحب تا اذان صبح بيدار بماند، و اگر بخواهد روزه مستحب يا روزه واجبي بگيرد كه مثل روزه كفاره وقت آن معين نيست، نمي‎تواند با تيمم روزه بگيرد.

مسأله ۱۶۴۸. اگر زن، نزديك اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود، و براي هيچ‌كدام از غسل و تيمم وقت نداشته باشد، يا بعد از اذان بفهمد كه پيش از اذان پاك

 

شده، چنان‌چه روزه‎اي را كه مي‎گيرد مثل روزه رمضان واجب معين باشد، صحيح است، و اگر روزه مستحب يا روزه‎اي باشد كه مثل روزه كفاره وقت آن معين نيست، صحيح‌بودن آن اشكال دارد.

مسأله ۱۶۴۹. اگر زن، بعد از اذان صبح از خون حيض يا نفاس پاك شود، يا در بين‎ روز خون حيض يا نفاس ببيند، اگر چه نزديك مغرب باشد، روزه‎اش باطل است.

مسأله ۱۶۵۰. اگر زن، غسل حيض يا نفاس را فراموش كند و بعد از يك روز يا چند روز يادش بيايد، قضاي روزه‎هايي را كه گرفته بنابر احتياط، مستحب است كه بگيرد.

مسأله ۱۶۵۱. اگر زن، پيش از اذان صبح از حيض يا نفاس پاك شود، و در غسل‌كردن كوتاهي كند و تا اذان غسل نكند، روزه‎اش باطل است، ولي چنان‌چه كوتاهي نكند مثلاً منتظر باشد كه حمام زنانه شود، اگر چه سه مرتبه بخوابد و تا اذان غسل نكند، و در تنگي وقت تيمم كند يا از تيمم هم عاجز باشد، روزه‎اش صحيح است.

مسأله ۱۶۵۲. اگر زني كه در حال استحاضه است، غسل‎هاي خود را به تفصيلي كه در مسأله ۴۲۳ ـ ۴۲۴ گفته شد به جا آورد، روزه‎اش صحيح است.

مسأله ۱۶۵۳. كسي كه مس ميت كرده، يعني جايي از بدن خود را به بدن ميت رسانده، مي‎تواند بدون غسل مس ميت، روزه بگيرد، و اگر در حال روزه هم ميت را مس نمايد، روزه‎اش باطل نمي‎شود. رساله توضيح المسائل آيت الله صافي گلپايگاني     .

لينك كوتاه مطلب: http://hadana.ir/?p=13508

حتما بخوانيد

ویژه نامه احکام روزه

  1. تكرار استمنا و جماع و ساير مبطلات روزه
  2. خوردن قرص در حال روزه چه حكمي دارد
  3. كفاره باطل كردن روزه و سفر پس از آن
  4. رساندن غبار غليظ به حلق در حال روزه
  5. اگر به علت ندانستن حكم روزه را باطل كند
  6. حكم ملاعبه با همسر در حال روزه
  7. احكام جامع استمنا در حال روزه


كليد: روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت حكم روزه كسي كه در شب ماه رمضان جنب شود كليد: روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت روزه و احكام بقاء بر جنابت حكم روزه كسي كه در شب ماه رمضان جنب شود

[/fusion_builder_column][/fusion_builder_row][/fusion_builder_container]