وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

حكم توهين به حضرت على(ع) چيست؟

0

حكم توهين به حضرت على(ع) چيست؟

شك نيست كه امام على (ع)، بنابر روايات بسيار و به تصريح بزرگان شيعه و سنى، برترين و فاضل ‏ترين صحابه رسول خدا (ص) مى ‏باشد.

مقام و منزلت آن حضرت چنان رفيع و بلند است كه پيامبر گرامى اسلام (صلی الله علیه و آله) ايشان را فراوان ستوده و بى‏ حرمتى به ايشان را بى‏ حرمتى به خود دانسته ‏اند چنان‏كه روايتى مى‏فرمايند:

«مَن سَب عَلِيّا فَقَد سَبنِى»(1) :

هر كس على را دشنام گويد، مرا دشنام گفته است.

و در حديثى ديگر مى ‏فرمايند:

«مَن سَب عَلِيّا فَقَد سَبنى وَ مَن سَبنِى فَقَد سَب اللَّهَ تَعالى»(2) :

هر كس على را دشنام گويد، مرا دشنام گفته است، و هر كس مرا دشنام گويد، خداى تعالى را دشنام گفته است.

فراتر از اين گفتار پيامبر (ص) در اثبات مقام و منزلت على (ع)، مى‏توان به اين آيه شريف استناد نمود كه در آن خداوند به پيامبرش مى‏فرمايد:

«قُل لا أَسألُكُم عَلَيهِ أَجرا إِلاّ المَوَدهَ فِى القُربَى»(3) به مردم بگو بر رسالتم چيزى جز دوستى خاندانم نمى‏خواهم.

در روايت آمده است: هنگامى كه اين آيه بر پيامبر نازل شد، از پيامبر پرسيدند، اين كسانى كه دوستى آنها بر ما واجب شده است، چه كسانى هستند؟ حضرت در پاسخ فرمودند: «على و فاطمه و دو فرزندشان: حسن و حسين (ع).(4)

بنابراين رعايت احترام حضرت على (ع) و اهل بيت (ع) امرى لازم و ضرورى است و شكستن حرمت آنان و ناسزا گفتن به ايشان در حكم ناسزاگويى به پيامبر (ص) است و كسى كه به پيامبر (ص) ناسزا بگويد، مرتد است.

ائمه‏(5) اربعه (حنفيه، مالكيه، شافعيه، حنبليه) نيز درباره حكم مرتد اتفاق نظر دارند كه:

«كسى كه ارتدادش ثابت شود، خونش هدر و واجب القتل است».(6)

در روايت نيز آمده است كه از امام صادق (ع) پرسيدند: چه مى گويى درباره كسى كه به حضرت على (ع) ناسزا بگويد؟ حضرت فرمود: «خونش حلال است».(7) مراجع تقليد نيز در باب طهارت و نجاست گفته‏اند: «كسى كه به يكى از دوازده امام (ائمه معصومين) (ع) دشنام و ناسزا گويد، كافر و نجس است».(8)

به نقل از مؤسسه آموزشى پژوهشى مذاهب اسلامى

(1) مسند احمد، ج 6، ص 323، (دارصادر، بيروت) مجمع الزوائد و منبع الفوائد، ج 9، ص 130، (دارالكتب العلميه، بيروت، 1408 ه ق) احقاق الحق، ج 6، ص 432- 423، مؤلف گرانقدر اين كتاب، احاديث فراوانى نظير اين حديث را از ده‏ها منبع از منابع بزرگان اهل سنت گزارش كرده است.
(2) الغدير، علامه امينى، ج 7، ص 194، (دارالكتاب العربى، بيروت).
(3) سوره شورى، آيه. 23
(4) الدرالمنثور، سيوطى، ج 6، ص 7، (دارالمعرفه، 1365 ه ق).
 (5) يسألونك فى الدين و الحياه، دكتر احمد شرباصى، ج 5، ص 295، (دارالجيل، بيروت).
 (6) الفقه على المذاهب الاربعه، تأليف عبدالرحمن الجزيرى، مبحث حكم المرتد.
(7) وسائل الشيعه، الحرالعاملى، ج 28، ص 215، ح 34593، باب 27، (نشرآل البيت).
(8) توضيح المسايل مراجع، بنى هاشمى، ج 1، ص 87، مسأله 110، (دفتر انتشارات اسلامى)

پرسمان

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.