وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

آيا دعاى فرج سند معتبرى دارد؟

آيا دعاى فرج سند معتبرى دارد؟

در منابع متقدم اين دعا در كتب زير آمده است:

سيد بن طاووس در جمال‏الاسبوع، ص ۲۸۰ در ضمن نمازهاى ائمه (ع) و دعاهاى بعد از آن اين دعا را آورده است. البته سندى براى آن ذكر نكرده است.

شاید این مطالب را هم بپسندید:

هم‏چنين امين‏الاسلام طبرسى در كنوز النجاج مى‏گويد: اين دعايى است كه صاحب‏الزمان (عج) آن را به ابى الحسن محمد بن احمد بن ابى الليث آموخته‏اند البته ما به كتاب مزبور دسترسى نيافتيم تا دريابيم كه آيا طبرسى آن را مستنداً نقل كرده يا مرسلاً.

هم‏چنين از نظر رجال، ابى الحسن محمد بن احمد بن ابى الليث شناخته نشد تا از نظر فنى بتوان نسبت به خبر او اظهار نظر كرد. البته در اين جا تذكر يك نكته لازم است و آن اين كه روش محدثان و نويسندگان كتب ادعيه اين نبوده كه در مورد دعاهاى رسيده چندان حساسيتى از نظر سند نشان دهند بلكه همين مقدار كه محتوا را بى‏اشكال ديده‏اند آن را نقل كرده‏اند. دعاى موسوم به فرج نيز از همين قبيل است، زيرا مشكلى در متن وجود ندارد. آغاز آن التجاى به درگاه خداوندى و توحيد كامل است و انت المستعان و اليك المشتكى و عليك المعول… چرا كه با «حصر» تنها خداوند را معتمد و معين داشته. وانگهى در پايان اين دعا متوجه شفاعت در دعا گشته و با خواندن يا محمد و يا على در حقيقت آنان را به دعا و شفاعت براى خود مى‏خواند و شفاعت در دعا امرى مورد قبول و داراى دليل است.

پرسمان

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.