وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

فرق آراستگى با خودآرایی برای خودنمایی

http://hadana.ir/?p=126487&preview=true

فرق آراستگى با خودآرایی برای خودنمایی

آراستگى چه فرقى با خودآرايى دارد؟

پاسخ: پرسشگر گرامى از اينكه اين مجموعه را مورد اعتماد دانسته و سؤالاتتان را با ما درميان ميگذاريد از شما متشكريم.

آراسته بودن معانى متعددى دارد اگر به معنى پوشيدن لباس هاى زننده و آرايش هاى كذايى باشد امر قابل قبولى نيست و اما اگر به معنى مرتب بودن و تميز بودن باشد امرى ممدوح خواهد بود.

خودآرايى و توجه به قيافه ظاهرى بويژه در سنين نوجوانى و جوانى امرى طبيعى است و اكثر نوجوانان اين حالت را پيدا مى كنند و نسبت به ظاهر خودشان حساس اند و دوست دارند خيلى جذاب و دوست داشتنى باشند از اين رو خيلى جلو آئينه مى ايستند و در پوشيدن لباس و آرايش سر و صورت حساسيت دارند. اما افراط در اين امر منجر به مشكلاتى مى شود.

در اين جا لازم مى دانيم نكاتى درباره آراستگى تقديم شما گردد:

۱- در اسلام آراستگى ظاهرى امتيازى براى فرد و يكى از نشانه‏هاى ايمان شمرده شده است. هر مسلمان مؤمنى از كودكى با حديث «النظافت من الايمان» آشنا است نقش آراستگى ظاهر در آرامش و نشاط روحى و ايجاد شادى و انبساط فردى و اجتماعى انكارناپذير است.

۲- حضرت امام رضا عليه السلام ساده زيستى را با آراستگى جمع كرده بود و پاكيزگى را از اخلاق پيامبران مى‏شمرد. (۱) و در معاشرت با مردم به آراسته بودن خود تاكيد داشت امام محاسن خود را با خضاب سياه مى‏كرد (۲) و موهاى سر و صورت خود را شانه مى‏زد (۳).

۳- از سنت هاى پيامبر بزرگ اسلام صلى الله عليه و آله كه تأثير فراوانى در آراستگى ظاهر دارد نگاه كردن در آينه است و ايشان قبل از خروج از منزل در آينه نگاه مى كرد و خود را مى آراست و اگر آينه وجود نداشت در آب نگاه مى كرد.

امام، عطر زدن را از اخلاق پيامبران مى‏شمرد (۴) و همگان را به اين ويژگى سفارش مى‏كرد:

«بر هيچكس روا نيست كه از به كار بردن عطر در هر روز خوددارى كند، و اگر قدرت نداشت يك روز در ميان خود را خوشبو كند، و اگر باز هم نتوانست در روز جمعه حتما بوى خوش استعمال نمايد». (۵)

۳- بوى خوش عامل مهم شادمانى است و متقابلا بوى بد عامل نااميدى و افسردگى در روايات اسلامى توجه ويژه‏اى به استفاده از عطريات و بوى خوش شده است و خوشبو بودن از ويژگى‏هاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و از سنت‏هاى آن حضرت شمرده شده است حضرت امام صادق عليه السلام مى‏فرمايد: رسول خدا صلى الله عليه و آله براى بوى خوش بيشتر از خوراك خرج مى‏كرد.

۴- اسلام حتى به رنگ لباس اهميت داده و در دين نيز به پوشيدن لباس‏هاى روشن و به ويژه سفيد، توجه زيادى شده است به طورى كه در حال نماز بر پوشيدن لباس سفيد تاكيد شده و پوشيدن لباس سياه در اين حال مكروه شمرده شده است در حديثى از پيامبر بزرگ اسلام صلى الله عليه و آله آمده است: «لبسوا البياض فانهما اطيب و اطهر و كفنوا فيها موتاكم لباس‏هاى سفيد بپوشيد، چون بهتر و پاك‏تر است و مردگان خود را در آن‏ها كفن كنيد.»

دين مقدس اسلام درباره خودآرايى سفارش هاى زيادى نموده است به طورى كه آراستگى ظاهرى در كنار زيبايى و آراستگى باطنى، صفتى خوب و پسنديده شمرده شده است. برخى از امور كه بطور مستقيم در آراستگى ظاهر دخالت دارند به قرار زير است:. ۱ پاكيزگى عمومى. ۲ رسيدگى به موى سر. ۳ رسيدگى به موى صورت. ۴ رسيدگى به پوست. ۵ كوتاه كردن ناخن ها. ۶ عطر زدن. ۷ مسواك زدن. ۸ پوشيدن لباس تميز و زيبا و رنگ روشن.

اهتمام و توجه به اين امور در راستاى همان فرمايش نبوى صلى الله عليه و آله است كه فرمود: «ان الله يحب ان يرى اثر نعمته على عبده» خداوند دوست دارد كه اثر نعمت خود را در بنده اش ببيند (۶)(۱) ابو الاحوص از پدرش نقل مى كند: با جامه اى پست و ارزان قيمت خدمت رسول خدا رسيدم. حضرت فرمود: آيا مال و ثروت دارى؟ عرض كردم: آرى. فرمود: چه مالى دارى؟ عرض كردم: خداوند شتر و گاو و گوسفند و برده به من داده است. فرمود: پس اگر خداوند به تو ثروتى داده است، بايد نشانه نعمت و كرامتى كه ارزانيت داشته است در تو ديده شود. (۷)»(۲) يعنى برو و شكل ظاهرى خود را اصلاح كن: جامه تميز بپوش و بوى خوش به كار ببر منزل خود را گچكارى كن، جلو منزل را بروب و حتى چراغى بر در منزل پيش از غروب آفتاب روشن كن و….

براى مطالعه بيشتر ر. ك:

۱ شمائل النبى، ترجمه دكتر محمود مهدى دامغانى، تهران: نشر نى.

۲ اولين دانشگاه و آخرين پيامبر، سيد رضا پاك نژاد (بهداشت لباس)، ج. ۳

۱۸ آيين بهزيستى اسلام، ج ۴، شكل پوشاك، احمد صبور اردوبادى، تهران نشر فرهنگ اسلامى.

۴ براى مطالعه بيشتر به كتاب حليه المتقين تاليف مرحوم مجلسى

۵ سنن النبى (ص) تاليف علامه طباطبايى

پى نوشت:

۱) تحف العقول، ص. ۴۵۱

۲) بحارالانوار، ج ۷۳، ص ۳

۱۰۰) بحارالانوار، ج ۷۳، ص ۴

۱۱۵) كافى، ج ۶، ص ۵

۵۱۲) خصال، ج ۲، ص ۶

۳۹۲) ميزان الحكمه، ج ۱۳، ص ۶۴۶۹، ح ۷

۲۰۴۲۴) همان، ح ۲۰۴۲۵-پرسمان

 

🔗 لینک کوتاه

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.