وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

اختلال بيش فعالي در كودكان چيست؟

اختلال بيش فعالي در كودكان چيست؟

بيش فعالى يكى از اختلالاتى است كه ممكن است برخى از كودكان به آن مبتلا شوند. اين اختلال داراى علايمى است كه مى توان در تشخيص اين اختلال كمك نمايد اما بايد اين نكته را مورد توجه قرار داد كه تشخيص صحيح و برچسب اختلال بيش فعالى بايد توسط روانپزشك صورت گيرد و والدين نمى توانند بصرف بودن برخى از اين علايم در كودك خود او را بيش فعال بنامند. درمان اين اختلال توسط دارو و روشهاى تغيير رفتار و در بعضى مواقع همراه با رژيم غذايى صورت مى گيرد. جواب تفصيلى: اختلال كم توجهى بيش فعالى عبارت است از يك نوع رفتار خاص در كودكان به طورى كه اين كودكان تنها مى‏توانند براى مدت كوتاهى روى يك موضوع خاص تمركز كنند. ضمناً اين كودكان گاهى حركات و رفتار كنترل نشده‏اى را به طور ناگهانى از خود بروز مى‏دهند. به نظر مى‏رسد كه اين اختلال در اختلالات يادگيرى نقش داشته باشد و تخمين زده مى‏شود حدود ۱۰- ۵ كودكان مدرسه‏اى گرفتار اين اختلال باشند.

علايم شايع

۱ زياد صحبت مى‏كند.

۲ وسط صحبت يا كار ديگران مى‏پرد.

۳ به نظر مى‏رسد كه اصلاً گوش نمى‏دهد

۴ كودك روى صندلى مرتب مى‏جنبد و دست‏ها و پاهاى خود را تكان مى‏دهد.

۵ وقتى به كودك گفته مى‏شود كه بنشينيد، فقط به مدت كوتاهى روى صندلى بند مى‏شود.

۶ حواس كودك به راحتى پرت مى‏شود.

۷ قبل از مطرح شدن كامل سؤال، كودك پاسخ را مى‏دهد.

۸ كودك در رعايت نوبت در بازى و صف مشكل دارد.

۹ كودك در اجراى دستورالعمل‏ها مشكل دارد.

۱۰ كودك قادر به تمركز روى يك كار يا بازى مشخص نيست.

۱۱ مرتب از يك كار تمام نشده منصرف شده، به كار ديگرى مى‏پردازد.

۱۲ در انجام بازى، بدون ايجاد سروصدا، مشكل دارد.

۱۳ چيزهاى مورد نياز براى انجام كارها را گم مى‏كند.

۱۴ اغلب كارهاى خطرناك انجام مى‏دهد بدون اينكه به عواقب ناگوار آنها توجه داشته باشد.

علل بيش فعالى ناشناخته است. فرضيات زيادى مطرح شده‏اند، اما هيچ يك تأييد يا رد نشده‏اند. تصور بر اين است كه منشاى آن بيولوژيك باشد.

درمان

در بعضى از موارد، رفتار غيرطبيعى كودك به هنگام بلوغ كاملاً برطرف مى‏شود. در بعضى ديگر، بيش فعالى با افزايش سن كاهش مى‏يابد. و در برخى مواقع و شرايط لازم است تا درمان صورت گيرد. البته درمان بايد توسط روانپزشك صورت گيرد. زيرا در بسيارى از موارد از دارو درمانى براى كنترل و درمان اين اختلال استفاده مى نمايند. البته در كنار دارو درمانى نياز به راهبردهاى تغيير رفتار نامطلوب لازم است.

رژيم غذايى

به افرادى كه داراى اين اختلال هستند رژيم غذايى مخصوصى پيشنهاد شده است: حذف كليه افزودنى‏هاى غذايى (ادويه جات و غيره)، حذف مواد به خصوصى از رژيم غذايى، يا ويتامين درمانى شديد. اغلب تحقيقات پزشكى اشاره به اين دارند كه اين رژيم‏ها براى تعداد بسيار كمى از كودكان مفيد هستند. اما بسيارى از والدين تغييرات قابل توجهى را در رفتار كودكان خود پس از استفاده از اين رژيم‏ها گزارش كرده‏اند. شايد دليل آن اين باشد كه با تهيه غذاهاى مخصوص براى كودك، وى احساس مى‏كند كه توجه بيشترى به او مى‏شود. در مورد هرگونه رژيم غذايى مخصوصى كه براى كودك خود در نظر داريد با پزشك خود مشورت كنيد.

پرسمان

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.