وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

قصد ده روز و مسافرت به کمتر از چهار فرسخ (سفر به اطراف محل قصد اقامت)

س. اگر به شهری مسافرت كنيم و پانزده روز در آن‌جا بمانيم؛ ولى در طى اين مدت به جاهاى مختلف اطراف شهر که محل اقامت هست سرى بزنيم. آيا نماز ما در اين مدّت شکسته است يا تمام؟

قصد ده روز و مسافرت به کمتر از چهار فرسخ

مطابق نظر آيت الله خامنه اي

مطابق نظر آيت الله خامنه اي

قصد اقامه باید در یک محل (شهر یا روستا و یا …) باشد، و در دو محل نمی‌توان قصد اقامه کرد، بنابراین کسی که در دو مکان تبلیغ می‌کند اگر عرفاً دو محل محسوب شود، باید در یکی از آن دو، قصد اقامه کند و قصد اقامه در هر دو به این صورت که بخواهد چند روز را در یکی و چند روز هم در دیگری بماند که مجموعاً ده روز شود اقامه محقق نشده و باید نماز را در هر دو محل شکسته بخواند.

توجه:

اگر مسافری در محله‌یی از شهر قصد اقامه کند رفتن به محله‌های دیگر شهر، هر چند با محله‌ی قصد اقامت به مقدار مسافت شرعی فاصله داشته باشد، به قصد اقامه و حکم آن ضرر نمی‌رساند.

۳. مسافری که می‌خواهد ده روز یا بیشتر در محلی بماند، اگر از ابتدا قصد داشته باشد که در خلال ده روز به اطراف آنجا (در محدوده‌ی باغها و مزرعه‌های محل اقامت) برود، اشکالی ندارد و قصد اقامه‌ی او درست و نمازش تمام است.

همچنین قصد خروج از محل اقامت، به اندازه‌ی کمتر از مسافت شرعی اگر به صدق اقامه‌ی ده روز ضرر نزند یعنی اگر بیرون رفتن از آنجا به مدت چند ساعت از روز یا شب برای یک بار یا چند بار باشد به شرطی که مجموع ساعات خروج از شش هفت ساعت بیشتر نشود، در این صورت، قصد خروج به قصد اقامه لطمه نمی‌زند و نمازش تمام است، اما بیشتر از این، مانع تحقق اقامه است و نمازش شکسته خواهد بود.

۴. اگر مسافر هنگام قصد اقامه، تصمیم داشته باشد در خلال ده روز- هر چند یک بار آن هم به مدت چند دقیقه- به چهار فرسخی و یا بیشتر برود اقامه تحقق پیدا نمی‌کند و باید نماز را شکسته بخواند.

س۳۱. اگر به مشهد مسافرت كنيم و پانزده روز در آن‌جا بمانيم؛ ولى در طى اين مدت به جاهاى مختلفى از جمله نيشابور، باغ وحش، پارکها و بازارهاى داخل مشهد و شانديز هم سرى بزنيم. آيا نماز ما در اين مدّت شکسته است يا تمام؟
ج) اگر قصد اقامت ده روزه كنيد و از ابتدا قصد خروج از محل اقامت را نداشته باشيد، با خواندن حداقل يک نماز چهار رکعتى در آن‌جا، نمازتان تمام است و پس از آن خارج شدن از محل اقامت به مقدار کمتر از مسافت شرعى به قصد اقامت ضرر نمى‏‌رساند؛ لكن اگر هنگام قصد اقامت تصميم به خارج شدن كمتر از مسافت شرعى به ميزان بيشتر از شش يا هفت ساعت (در مجموع ده روز) داشته باشيد، قصد اقامت صحيح نيست. هم‌چنان که در صورت اول اگر به مقدار مسافت شرعى يا بيشتر سفرى پيش آمد، اقامت به‌هم مى‌خورد و زمانى که به محل اقامت برگشتيد اگر قصد اقامت جديد نکنيد، بايد نمازها را شکسته بخوانيد.

س۳۷. کسى که در دو مکان تبليغ مى‏‌کند و قصد اقامت ده روز هم در آن منطقه دارد، نماز و روزه‏اش چه حکمى دارد؟
ج) اگر از نظر عرف دو مکان محسوب شوند، قصد اقامت در هر دو محل و يا در يکى از آن دو با قصد رفت و آمد به مکان ديگر در خلال ده روز، صحيح نيست.

منبع: سایت هدانا برگرفته از استفتائات آیت الله العظمی خامنه ای


طبق نظر آيت الله مكارم شيرازي

حضرت آیت الله مکارم شیرازی

قصد اقامت ده روز در چند محل[قصد اقامت ده روز ]

پرسش : طلبه ای است می خواهد در ایام محرم به علت تبلیغ به منطقه ای مسافرت نماید اما باید در چند محل مشغول به تبلیغ باشد، آیا می تواند قصد ده روز نماید و در آن چند محل نماز را به صورت کامل بخواند؟

پاسخ:

۱- فاصله دو محل، ۳ الی ۴ کیلومتر باشد: نماز و روزه در هر دو محل، تمام است.

۲- فاصله دو محل، بین ۴ تا کمتر از ۲۱.۵ کیلومتر است:

الف) اگر روزی یکی دو ساعت برود و برگردد نماز و روزه تمام است، حتی اگر از ابتدا، این گونه قصد کند.

ب) اگر بیشتر از یکی دو ساعت برود: چنانچه از ابتدا چنین تصمیمی داشته، نماز شکسته است و روزه نیز نمی تواند بگیرد ولی اگر از ابتدا چنین تصمیمی نداشت و بعد از گذشتن ده روز یا بعد از خواندن یک نماز چهار رکعتی قصد کرد به این فاصله برود و به محل اقامه خود بازگردد، نماز و روزه تمام است.

۳- فاصله بیشتر از ۲۱.۵ کیلومتر است: قصد ده روز به هم می خورد.

منبع: سایت هدانا برگرفته از استفتائات آیت الله العظمی مکارم شیرازی.


 

حضرت آیت الله العظمی سیستانی
حضرت آیت الله العظمی سیستانی

شرط ششم [برای تمام شدن نماز در سفر]: از اول قصد نداشته باشد در بین ده روز برای مدّتی که با قصد اقامت ده روز سازگاری ندارد به کمتر از حد مسافت شرعی برود

مسأله ۱۶۲۸. مسافری که می‌خواهد ده روز در محلّی بماند، اگر از اوّل، قبل از خواندن نماز چهار رکعتی، قصد داشته باشد که در بین ده روز به اطراف آنجا که عرفاً جای دیگر به حساب می‌آید و فاصله آن از چهار فرسخ کمتر است برود، اگر مدّت رفتن و آمدنش به اندازه ‏ای باشد که عرفاً با اقامت ده روز سازگاری ندارد -مثل تمام یک روز یا تمام یک شب- باید نماز را شکسته به جا آورد و چنانچه سازگاری داشته باشد – مثل یک یا دو ساعت در هر روز – نماز را تمام بخواند و همچنین اگر از اوّل قصدش این باشد که مثلاً بعد از اذان ظهر، از محلّ اقامت خارج شده و سپس برگردد، هرچند برگشتنش ساعتی بعد از غروب آفتاب و فرا رسیدن شب باشد، باید نماز را تمام به جا آورد و در این مثال در صورتی که از اوّل قصد تکرار آن را دارد، تکرار این امر برای دو یا سه بار اشکال ندارد و بیشتر از آن، محلّ اشکال است و چنانچه از اول قصد دارد این طور خارج شدن را به مقداری تکرار کند که عرفاً بگویند در دو جا یا بیشتر اقامت دارد، قصد اقامت ده روز محقّق نمی‌‌شود.

شایان ذکر است اگر فرد بخواهد مثلاً یک ماه در محلّی بماند و تصمیم دارد در ده روز اوّل اقامت، از محلّ اقامت، خارج نشود و در ده روز دوّم یا سوّم اقامت، به کمتر از حدّ مسافت شرعی رفته و به محلّ اوّل برگردد، قصد اقامت او محقّق شده و نمازش تمام است؛ هرچند خروج از محلّ اقامت، در ده روز دوّم و یا سوّم، برای مدّت یک روز یا بییشتر باشد و این کار چند بار هم تکرار گردد.

مسأله ۱۶۲۹. مسافری که قصد کرده ده روز در محلّی بماند، اگر بعد از خواندن یک نماز چهار رکعت ادایی یا بعد از ماندن ده روز، هرچند یک نماز تمام هم نخوانده باشد، بخواهد به جایی که کمتر از چهار فرسخ است برود، چند صورت دارد، از جمله آنها موارد ذیل است:

۱. قصد دارد دوباره به محل اقامت اول خود برگردد و در آنجا ده روز یا کمتر از ده روز بماند:

در این صورت در مسیر رفت به سمت مقصد و در مقصد (مکان دوم) و در مسیر برگشت به محل اقامت اول و بعد از برگشتن به آنجا باید نماز را تمام بخواند وفرق ندارد که در مقصد (مکان دوم) قصد اقامت ده روز کرده باشد یا بخواهد کمتر از ده روز بایستد.

۲. قصد دارد در مقصد (مکان دوم) ده روز بماند سپس از همان جا به سفر به حدّ مسافت شرعی برود، ولی به محلّ اقامت اول بر می‌گردد و برگشتن وی به محلّ اقامت اول، فقط از این جهت است که در طریق سفرش واقع شده، در این صورت لازم است در رفتن به مقصد و در مقصد نماز را تمام بخواند و بعد از شروع در سفر جدید و خارج شدن از مقصد، نمازش شکسته است؛ بنابراین در این صورت در مسیر برگشت به محلّ اقامت اوّل و در محلّ اقامت اوّل و بعد از آن در بین سفر، باید نماز را شکسته بخواند.

۳. قصد دارد در مقصد (مکان دوم) کمتر از ده روز بماند سپس از همان جا به سفر برود، ولی به محلّ اقامت اول بر می‌گردد و برگشتن وی به محلّ اقامت اول فقط از این جهت است که در طریق سفرش واقع شده، در این صورت لازم است در رفتن به مقصد و در مقصد و در مسیر برگشت به محلّ اقامت اوّل و در محلّ اقامت اوّل و بعد از آن در بین سفر، نمازش را شکسته بخواند.

مسأله ۱۶۳۰. مسافرى که قصد کرده ده روز در محلى بماند، باید نماز هایش را تمام بخواند و روزه واجب را بگیرد و میتواند روزه مستحبّى را هم بجا آورد و نافله ظهر و عصر و عشا را هم بخواند.

منبع: سایت هدانا برگرفته از استفتائات آیت الله العظمی سیستانی

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.

2 نظرات
  1. علی می گوید

    باسلام وخسته نباشید به خاطرپاسخگویی خوب وسریع،بنده قصد اقامت ده روز در محلی داشتم ولی قصد داشتم دربین این ده روز به گردش وتفریح در اطراف آن شهرکه بیشتر ازحد ترخص است بروم ولی نمیدانستم که این نیت قصد ده روز را به هم میزند.الان که فهمیده ام از گردش وتفریح منصرف شده ام.آیا روزه هایی که در این مدت(حدودسه روز) گرفته ام صحیح است؟نسبت به بقیه روزهای رمضان(امروزوفردا) وظیفه ام چیست؟
    مرجع تقلید:حضرت آیت الله سیستانی

    1. حجت الاسلام مهدی یوسف وند می گوید

      سلام علیکم
      مطابق نظر آیت الله سیستانی: مسافری که می‌خواهد ده روز در محلّی بماند، اگر از اوّل، قبل از خواندن نماز چهار رکعتی، قصد داشته باشد که در بین ده روز به اطراف آنجا که عرفاً جای دیگر به حساب می‌آید و فاصله آن از چهار فرسخ کمتر است برود، اگر مدّت رفتن و آمدنش به اندازه ‏ای باشد که عرفاً با اقامت ده روز سازگاری ندارد -مثل تمام یک روز یا تمام یک شب- باید نماز را شکسته به جا آورد و چنانچه سازگاری داشته باشد – مثل یک یا دو ساعت در هر روز – نماز را تمام بخواند و همچنین اگر از اوّل قصدش این باشد که مثلاً بعد از اذان ظهر، از محلّ اقامت خارج شده و سپس برگردد، هرچند برگشتنش ساعتی بعد از غروب آفتاب و فرا رسیدن شب باشد، باید نماز را تمام به جا آورد و در این مثال در صورتی که از اوّل قصد تکرار آن را دارد، تکرار این امر برای دو یا سه بار اشکال ندارد و بیشتر از آن، محلّ اشکال است و چنانچه از اول قصد دارد این طور خارج شدن را به مقداری تکرار کند که عرفاً بگویند در دو جا یا بیشتر اقامت دارد، قصد اقامت ده روز محقّق نمی‌‌شود.

      پس ابتدا نگاه کنید که چقدر بیرون از شهر رفته اید اگر کمتر از آن هست که قصد اقامت شما به هم بریزد، روزه شما صحیح است. اگر بیش از این خارج شده اید روزه را بعدا قضا می کنید و نمازها را شکسته می خوانید و اگر تمام خوانده اید قضا می کنید.
      اینجا کلیک کنید و کامل بخوانید.

      وفقکم الله لکل الخیر