وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

«حذيفه بن يمان» چگونه پس از شناخت منافقان رازدار پيامبر شد؟

«حذيفه بن يمان» چگونه پس از شناخت منافقان رازدار پيامبر شد؟

يكى ديگر از افتخارات حذيفه، منافق شناسى او بود. هنگام بازگشت پيامبر اسلام از جنگ «تبوك» در ركاب آن حضرت بود، او مركب رسول خدا را مى‏راند و «عمار»، افسار آن را در دست داشت.

در اثناى راه به گردنه‏ اى رسيدند، ناگهان گروهى از منافقان كه شماره آنان به دوازده نفر مى‏ رسيد، از كمينگاه بيرون آمدند تا پيامبر را ترور كنند پيك وحى فوراً جريان را به پيامبر گزارش داد، پيامبر به حذيفه فرمود:

«به صورت مركبهاى آنان بزن»، حذيفه به صورت مركبهاى آنان كوبيد و آنان را عقب زد و نقشه سوء آنان را خنثى كرد. اين گروه با هم تبانى كرده بودند كه سر راه پيامبر كمين نموده حضرت را به قتل برسانند، آنان قرار گذاشته بودند كه اگر موفق به اجراى اين نقشه شدند كه چه بهتر، و اگر پيش از اقدام، شناخته شدند بگويند: «شوخى مى‏كرديم»

خداوند پس از اين حادثه طى آيه ۶۵ از سوره «توبه» پرده از نقشه خائنانه آنان برداشت و فرمود: «اگر از آنان بپرسى خواهند گفت: «شوخى مى ‏كرديم»

بارى هنگامى كه پيامبر و همراهان به منزل رسيدند، پيامبر از حذيفه پرسيد: آيا چند نفر از آنان را شناختى؟

عرض كرد: هيچ كدام را نشناختم. پيامبر اسامى يكايك آنان را گفت. در اين هنگام آتش خشم حذيفه از توطئه شيطانى آنان زبانه كشيد و با سيماى شجاعانه و مصمم اجازه خواست كه حضرت او را مامور كشتن آنان بنمايد، پيامبر موافقت نكرد و فرمود:

«نمى‏خواهم بگويند: محمد پس از پيروزى، دست به خون دشمنان خود آلوده كرد»(۱)

آرى حذيفه از آن تاريخ، منافقان را كه ماسك اسلام به چهره زده و در جامعه اسلامى رخنه كرده بودند ولى باطناً منكر اسلام بودند، بخوبى مى‏شناخت زيرا پيامبر آنان را به وى معرفى كرده بود. روى همين اصل بود كه او «رازدار پيامبر» لقب يافته بود.(۲)

روزى اميرمؤمنان (ع) برفراز منبر كوفه آغاز سخن كرد و فرمود: «مشكلات خود را از من بپرسيد پيش از آنكه از ميان شما بروم» در اين هنگام شخصى بنام «ابن الكواء» از پاى منبر برخاست و سؤالاتى از حضرت كرد و امام همه را پاسخ گفت.

ابن الكواء سپس از وضع عده‏اى از ياران پيامبر پرسيد تا آنكه به حذيفه رسيد. اميرمؤمنان (ع) فرمود:

«حذيفه منافقان را مى‏شناسد و اسامى آنان را مى‏داند، و اگر از حدود الهى (حرام و حلال) از او بپرسيد، خواهيد ديد به اين مسائل دانا و آگاه است»(۳)

بر اساس همين منافق شناسى حذيفه بود كه در دوران خلافت عمر، افرادى كه ايمان و نفاق آنان مشكوك بود، تا حذيفه بر جنازه آنان حاضر نمى‏شد، خليفه وقت، جرات نماز خواندن بر آنان را نداشت‏(۴)

آيه الله جعفر سبحانى، شخصيتهاى اسلامى شيعه ج ۱ ۲

به نقل از سايت تبيان

(۱) (مجمع البيان/ ۴۶/ ۳)
(۲) (تاريخ بغداد/ ۱۶۱/ ۱)
(۳) (بحار الانوار/ ۱۲۳/ ۱۰)
(۴) (اسد الغابه/ ۳۹۱/ ۱)

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.