قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه ايReviewed by مهدي يوسف وند on May 23Rating: 4.0

احكام قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي

1- در نوشتار قبل نظر مراجع درباره قصد اقامت مطرح شد از اینجا کلیک کنید و مطالعه نمایید.

2-در نوشتار قبل شیوه محاسبه اقامت ده روز مطرح شد از اینجا کلیک کنید و مطالعه نمایید.

مطابق نظر آيت الله خامنه اي

مطابق نظر آيت الله خامنه اي

در اين قسمت احكام  قصد اقامت را در چهار بخش :

1- رساله آموزشي

2-استفتائات

3- استفتائات جديد

4- اجوبه الاستفتائات

 

بخش اول: رساله آموزشي

قصد اقامت ده روز
۱. هرگاه مسافری بخواهد حداقل ده روز پشت سر هم در محلی بماند یا بداند که اجباراً این مدت را در آن جا توقف خواهد کرد باید نماز را تمام بخواند (و این را در اصطلاح فقهی «قصد اقامه» می‌گویند)، اما اگر قصد اقامت کمتر از ده روز را داشته باشد حکم سایر مسافرین را خواهد داشت، بنابراین سربازان یا نیروهای کادری که در استخدام ارتش یا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هستند، اگر قصد اقامت ده روز یا بیشتر را در مکانی (مثل پادگان، مناطق مرزی و …) دارند و یا می‌دانند- هر چند به طور اجباری – ده روز یا بیشتر در آنجا خواهند ماند، واجب است که نماز خود را تمام بخوانند.
توجه:
http://farsi.khamenei.ir/themes/fa_def/images/ver2/breadcrump.gif کسی که می‌داند در جایی ده روز نمی‌ماند، قصد اقامت ده روز معنا و اثری ندارد و باید در آنجا نمازش را شکسته بخواند، مثلاً اگر فردی برای زیارت حرم امام رضا۷ مسافرت کند و با آن که می‌داند کمتر از ده روز در آنجا خواهد ماند ولی برای این که نمازش تمام باشد قصد اقامت ده روز می‌کند نمازش در آنجا شکسته است.

۲. قصد اقامه باید در یک محل (شهر یا روستا و یا …) باشد، و در دو محل نمی‌توان قصد اقامه کرد، بنابراین کسی که در دو مکان تبلیغ می‌کند اگر عرفاً دو محل محسوب شود، باید در یکی از آن دو، قصد اقامه کند و قصد اقامه در هر دو به این صورت که بخواهد چند روز را در یکی و چند روز هم در دیگری بماند که مجموعاً ده روز شود اقامه محقق نشده و باید نماز را در هر دو محل شکسته بخواند.
توجه:
http://farsi.khamenei.ir/themes/fa_def/images/ver2/breadcrump.gif اگر مسافری در محله‌یی از شهر قصد اقامه کند رفتن به محله‌های دیگر شهر، هر چند با محله‌ی قصد اقامت به مقدار مسافت شرعی فاصله داشته باشد، به قصد اقامه و حکم آن ضرر نمی‌رساند.

۳. مسافری که می‌خواهد ده روز یا بیشتر در محلی بماند، اگر از ابتدا قصد داشته باشد که در خلال ده روز به اطراف آنجا (در محدوده‌ی باغها و مزرعه‌های محل اقامت) برود، اشکالی ندارد و قصد اقامه‌ی او درست و نمازش تمام است. همچنین قصد خروج از محل اقامت، به اندازه‌ی کمتر از مسافت شرعی اگر به صدق اقامه‌ی ده روز ضرر نزند یعنی اگر بیرون رفتن از آنجا به مدت چند ساعت از روز یا شب برای یک بار یا چند بار باشد به شرطی که مجموع ساعات خروج از شش هفت ساعت بیشتر نشود، در این صورت، قصد خروج به قصد اقامه لطمه نمی‌زند و نمازش تمام است، اما بیشتر از این، مانع تحقق اقامه است و نمازش شکسته خواهد بود.

۴. اگر مسافر هنگام قصد اقامه، تصمیم داشته باشد در خلال ده روز- هر چند یک بار آن هم به مدت چند دقیقه- به چهار فرسخی و یا بیشتر برود اقامه تحقق پیدا نمی‌کند و باید نماز را شکسته بخواند.

۵. اگر مسافر در محلی قصد اقامه کند و قبل از خواندن یک نماز چهار رکعتی(ظهر یا عصر و یا عشا) از اقامه منصرف یا مردد شود، اقامه تحقق نیافته و تا وقتی که در آنجا هست باید نماز را شکسته بخواند، اما بعد از قصد اقامه، اگر حداقل یک نماز چهار رکعتی خوانده باشد، اقامه تحقق یافته و پس از آن، انصراف از اقامه یا تردید در آن هیچ اثری ندارد، بنابراین تا وقتی که در آنجا هست و سفر جدیدی را شروع نکرده، باید نماز را تمام بخواند (هر چند پس از تحقق اقامه، فقط یک روز بماند).

۶. اقامه با دو چیز تحقق پیدا می‌کند
الف) قصد اقامه و خواندن یک نماز چهار رکعتی.
ب) قصد اقامه و توقف ده روز متوالی در یک محل (هر چند اصلاً در این مدت نماز نخوانده باشد).

۷. پس از تحقق اقامه، خارج شدن به مقدار کمتر از مسافت شرعی-هر چند به طور مکرر و مدت طولانی- اشکال ندارد و نماز تمام است، ولی اگر به مقدار مسافت شرعی خارج شود، حکم سایر مسافرین را خواهد داشت، بنابراین اگر پس از قصد اقامت در شهری به شهر دیگری که با شهر محل اقامت به مقدار مسافت شرعی فاصله دارد برود، قصد اقامه‌ی قبلی وی به هم می‌خورد و بعد از برگشت به محل اقامه، باید دوباره قصد نماید.

۸. آنچه در مورد تبعیت زن و فرزند در باره‌ی «وطن» گفتیم در مورد «قصد اقامه» نیز جاری است.

* توقف یک ماه بدون قصد
هرگاه مسافر، بعد از پیمودن مسافت شرعی (هشت فرسخ) در محلی توقف کند، و نداند مدت توقفش چند روز است (ده روز یا کمتر) تا وقتی این حالت را دارد باید نماز را شکسته بخواند، اما بعد از گذشتن سی روز باید نماز را تمام بخواند، هر چند در همان روز بخواهد برگردد.

* بلاد کبیره
در احکام مسافر و قصد توطن و قصد اقامت ده روز، فرقی میان بلاد کبیره (شهرهای بزرگ) و معمولی نیست و حتی با قصد توطن در یک شهر بزرگ و مدتی در آنجا ماندن، بدون معین کردن محله‌ی خاصی از آن، تمام آن شهر حکم وطن را در باره‌ی او پیدا خواهد کرد. همچنین اگر قصد اقامت ده روز در مانند این شهر کند بدون این که محله‌ی خاصی از آن را قصد نماید، حکم تمام بودن نماز در مورد او در تمام محله‌های آن شهر جاری خواهد بود.

منبع: رساله آموزشي


بخش دوم: استفتائات

قصد اقامت
مفهوم قصد اقامت
س25.  با توجه به اينكه بنده مقلد حضرتعالى مى‌باشم، در مورد «قصد ده روز مسافر در جايى» آيا مدت زمان حساب اقامت در آن‌جا از نظر حضرتعالى ده شبانه‌روز كامل است يا فقط ده روز كامل هرچند شب‌ها از ده شب كمتر باشد؟
ج) قصد ده روز كامل از اذان صبح روز اول تا غروب روز دهم كافى است و اگر از بين روز شروع كند تا همان ساعت از روز يازدهم بايد بماند.

س26. در قصد اقامت ده روز، ابتداى روز از چه موقع مورد نظر حضرتعالى است؛ اذان صبح يا طلوع آفتاب؟
ج) روز از اذان صبح شروع مى‌شود.

شرائط تحقق قصد اقامت
س27. براى قصد ده روز كردن آيا بايد داخل شهر كه رسيديم قصد كنيم يا در مسير رفتن به شهر هم مى‌توانيم نيت ده روز كنيم؟
ج) بعد از رسيدن به شهر يا هر محلى اگر مى‌دانيد كه ده روز يا بيشتر آنجا هستيد، نماز تمام و روزه صحيح است.

س28. شخصى نيت نماز شکسته مى‌کند، ولى در نماز قصد اقامت ده روز مى‌کند، حال حکم اين نماز و نمازهاى ديگر اين شخص چيست؟
ج) اگر مسافر به نيّت اين كه نماز را شكسته بخواند مشغول نماز شود و در بين نماز تصميم بگيرد كه ده روز يا بيشتر بماند بايد نماز را چهار ركعتى تمام نمايد.

س29. اگر فردى براى زيارت حرم امام رضا (عليه‌الصلوة والسلام) مسافرت نمايد و با آن‌که مى‏‌داند کمتر از ده روز در آن‌جا خواهد ماند ولى براى اين‌که نمازش تمام باشد، قصد اقامت ده روز مى‏‌کند، اين کار او چه حکمى دارد؟
ج) اگر مى‏‌داند که در آن‌جا ده روز نمى‏‌ماند، قصد اقامت ده روز معنا و اثرى ندارد و بايد در آن‌جا نمازش را شکسته بخواند.

س30. اگر کسى نيت ده روز کرد ولى مطمئن نيست که ده روز مى‌ماند يا نه و نماز خودراکامل بخواند، اگر مدت بقايش ده روز نشود، آيا نمازهايش صحيح است؟
ج) موقع نيّت اقامت ده روز نبايد ترديد داشته باشد؛ چنانچه با عزم و اراده قصد اقامت ده روز کند و يک نماز چهار رکعتى بخواند اگر اتفاقاً پيش‌آمد که نتوانست بماند، هرچند روز بماند نماز تمام است يعنى قصد او تحقق پيدا کرده است.

س31. اگر به مشهد مسافرت كنيم و پانزده روز در آن‌جا بمانيم؛ ولى در طى اين مدت به جاهاى مختلفى از جمله نيشابور، باغ وحش، پارکها و بازارهاى داخل مشهد و شانديز هم سرى بزنيم. آيا نماز ما در اين مدّت شکسته است يا تمام؟
ج) اگر قصد اقامت ده روزه كنيد و از ابتدا قصد خروج از محل اقامت را نداشته باشيد، با خواندن حداقل يک نماز چهار رکعتى در آن‌جا، نمازتان تمام است و پس از آن خارج شدن از محل اقامت به مقدار کمتر از مسافت شرعى به قصد اقامت ضرر نمى‏‌رساند؛ لكن اگر هنگام قصد اقامت تصميم به خارج شدن كمتر از مسافت شرعى به ميزان بيشتر از شش يا هفت ساعت (در مجموع ده روز) داشته باشيد، قصد اقامت صحيح نيست. هم‌چنان که در صورت اول اگر به مقدار مسافت شرعى يا بيشتر سفرى پيش آمد، اقامت به‌هم مى‌خورد و زمانى که به محل اقامت برگشتيد اگر قصد اقامت جديد نکنيد، بايد نمازها را شکسته بخوانيد.

احکام قصد اقامت
س32. فردى از محل اقامتش به مقدار مسافت شرعى مسافرت کرده، سپس به همان محل برگشته و طبق عادت هميشگى ـ بدون توجه به قصد اقامت مجدّد ـ نمازهايش را كامل خوانده، حکم نمازش چيست؟ و اگر امام جماعت باشد، آيا بايد به مأمومين خبر دهد؟
ج) اگر در خارج از وقت نماز متوجه شد، اعاده نماز واجب نيست، در غير اين‌صورت اعاده واجب است؛ و اگر امام جماعت باشد، واجب نيست به مأمومين خبر دهد.

س33. اگر كسى قصد اقامت 10 روز در جايى را نداشته باشد، مثلاً احتمال مى‌داده كه 5 روز بعد به مسافرت برود، اما اين احتمال را فراموش نمايد و قصد 10 روز نمايد،‌ و دو روز بعد يادش بيايد. در اين صورت آيا بايد نمازهايش را شكسته بخواند يا كامل؟ و اگر وظيفه‌اش قصر است، آيا بايد نمازهاى خوانده شده دو روز قبل را قضا نمايد؟
ج) اگر در حين قصد ده روز، قصد جدّى اقامت ده روز در آن مكان را داشته است، حكم اقامت مترتّب است.

س34. کسى که در سفرش بين اقامت ده روز و کمتر مردّد است، حکم نماز چيست؟
ج) حکم ساير مسافرين را دارد كه واجب است نماز را شکسته بخواند.

س35.  كسى قصد ده روز كرده است و يك نماز چهار ركعتى قضا خوانده است. آيا قصد اقامت ده روز وى محقق شده است كه در صورت انصراف ناگهانى از اقامت ده روز، همچنان تا زمان حضور، نمازها را تمام بخواند؟
ج) در فرض مرقوم قصد اقامت ده روز محقق نشده و نماز او شكسته است.

س36. همان‌طور كه مستحضريد چند سالى است كه شركت‌هاى ايرانى در زمينه فعاليت‌هاى نفت و گاز در دريا فعال شده‌اند كه تعداى شناور دارند و در كنار سكوها قرار گرفته و فعاليتى را انجام مى‌دهند يا در نقطه‌اى در حال نصب يك سكو بوده و يا در حال لوله‌گذارى در بستر دريا هستند كه در مورد آخر سرعت شناورهاى ايرانى بسته به اندازه لوله متفاوت است كه شايد بتوان گفت در 24 ساعت حداكثر 3 كيلومتر حركت مى‌كنند و در زمان نصب سكو هم گاهى بيشتر از 10 روز در يك مكان توقف مى‌كنند. حال سؤال اين است كه حكم نماز و روزه افراد شاغل در شناورها به چه صورت است و آيا شخص مى‌تواند شناور را مانند خشكى فرض نمايد و آن را موطن خود قرار دهد يا خير؟ مجدداً لازم بذكر است اين شناورها با كشتى‌هاى باربرى و تجارى فرق دارند چرا كه كشتى‌هاى معمولى مدام در حال دريانوردى هستند.
ج) هر وقت در يك‌جا توقّف ‌كنيد و بدانيد ده روز مى‌مانيد، مى‌توانيد قصد ده روز كنيد و نماز را تمام بخوانيد و ملاك قصد اقامت در يك منطقه به نظر عرف است.

س37. کسى که در دو مکان تبليغ مى‏‌کند و قصد اقامت ده روز هم در آن منطقه دارد، نماز و روزه‏اش چه حکمى دارد؟
ج) اگر از نظر عرف دو مکان محسوب شوند، قصد اقامت در هر دو محل و يا در يکى از آن دو با قصد رفت و آمد به مکان ديگر در خلال ده روز، صحيح نيست.

س38. عرفات (شرّفها الله تعالى) در اثر توسعه شهر مكه قطعاً كمتر از مسافت شرعى است. به نظر حضرتعالى كسانى كه در مكه معظّمه قصد اقامت عشره كرده و سپس عازم عرفات مى‌شوند نمازشان قصر است يا تمام؟
ج) اگر قصد اقامت تمام ده روز را در خود مكه معظمه نموده پس از تحقق اقامت در مكه با رفتن به عرفات مسافر نمى‌شود.

ترديد در قصد اقامت ده روز
س39. آيا هنگام قصد اقامت، جايز است نيّت خروج از محل اقامت به محل ديگرى را که کمتر از چهار فرسخ با آن فاصله دارد بنمائيم؟
ج) قصد خروج از محل اقامت به اندازه کمتر از مسافت شرعى اگر به صدق اقامت ده روز ضرر نزند مثل بيرون رفتن از آن‌جا به مدت چند ساعت از روز يا شب براى يک بار يا چند بار به شرطى که مجموع ساعات خروج از شش، هفت ساعت بيشتر نشود، در اين صورت، قصد خروج به قصد اقامت لطمه نمى‏‌زند.

س40. آيا قصد خروج كمتر از مسافت شرعى در اثناء اقامت، به صحّت قصد اقامت ضرر مى‌زند؟
ج) قصد خروج در اثناء اقامه عشره، در يك محل تا كمتر از مسافت شرعى به قدر شش يا هفت ساعت در مجموع دفعات خروج، مضرّ به صحّت قصد اقامت نيست.

س41. محل کار من که در آن‌جا سکونت هم دارم، غير از وطن اصلى‌ام است و با آن بيش از مسافت شرعى فاصله دارد، و محل کارم را هم وطن خود قرار نداده‏ام و امکان دارد فقط براى چندين سال در آن‌جا بمانم. گاهى از آن‌جا براى انجام مأموريت ادارى به مدت دو يا سه روز در ماه خارج مى‏‌شوم، آيا هنگامى که از شهرى که در آن سکونت دارم به مقدارى بيش از مسافت شرعى خارج شده و بر مى‏‌گردم، واجب است در بازگشت قصد اقامت ده روز کنم يا خير؟ و اگر قصد اقامت ده روز واجب است، تا چه مسافتى مى‏‌توانم به اطراف شهر بروم؟
ج) اگر از شهرى که در آن سکونت داريد، به مقدار مسافت شرعى خارج شويد، هنگام مراجعت بايد دوباره قصد اقامت ده روز نماييد، و در صورتى که قصد اقامت ده روز به‌طور صحيح تحقق پيدا کرد و حکم تمام خواندن نماز ـ هرچند با خواندن حداقل يک نماز چهار رکعتى ـ محقق شد، خروج به کمتر از مسافت شرعى ضررى به حکم اقامت نمى‏‌زند، همچنان‌که در خلال ده روز قصد خروج به باغ‌ها و مزرعه‌‏هاى محل اقامت، به قصد اقامت آسيبى نمى‏‌رساند.

خروج از محل اقامت ده روز
س42. شخصى قصد اقامت ده روز در جايى کرده است، به‌خاطر اين‌که مى‏‌دانسته که ده روز در آن‌جا مى‏‌ماند و يا تصميم بر ماندن داشته است ولى بعد از آن‌که با خواندن يک نماز چهار رکعتى، حکم تمام خواندن نماز بر او مترتّب شد، مسافرتى غير ضرورى براى وى پيش مى‏‌آيد، آيا رفتن به آن سفر براى او جايز است؟
ج) سفر او اشکال ندارد، هرچند غير ضرورى باشد.

س43.  من در جايى کار مى‏‌کنم که کمتر از مسافت شرعى با شهر مجاور فاصله دارد و چون هيچ‌يک از دو مکان، وطن من نيست، لذا در محل کارم قصد اقامت ده روز مى‏‌کنم تا نمازم را تمام خوانده و بتوانم روزه بگيرم، و هنگامى که در محل کارم قصد اقامت ده روز مى‏‌کنم، در خلال آن مدت و بعد از آن قصد رفتن به شهر مجاور نمى‏‌کنم، حکم شرعى من در حالت‌هاى زير چيست؟
1. اگر قبل از پايان ده روز به‌خاطر حادثه‏اى يا کارى به آن شهر بروم و بعد از تقريباً دو ساعت، به محل کارم برگردم؟
2. اگر بعد از پايان ده روز به قصد رفتن به محله معيّنى به آن شهر بروم و از مقدار مسافت شرعى تجاوز نکنم و بعد از يک شب توقف، به محل اقامتم برگردم؟
3. بعد از پايان ده روز به قصد رفتن به محله معيّنى به آن شهر بروم، ولى بعد از رسيدن به آن محله، تصميم به رفتن به محله ديگرى که با محل اقامت من بيشتر از مسافت شرعى فاصله دارد، بگيرم؟
ج1و2: اگر از ابتدا، قصد خروج نداشته باشيد، بعد از استقرار حکم تمام بودن نماز در محل اقامت هرچند با خواندن حداقل يک نماز چهار رکعتى در آن‌جا باشد، خارج شدن از آن‌جا به مقدار کمتر از مسافت شرعى، در يک يا چند روز، به قصد اقامت ضرر نمى‏‌رساند، و در اين صورت فرقى نمى‏‌کند که خروج قبل از پايان ده روز باشد يا بعد از آن، و تا مسافرت جديدى انجام نشده، نماز تمام و روزه صحيح است.
ج3. رفتن به محله‌‏هاى ديگر شهر محل اقامت، هرچند با محله قصد اقامت به مقدار مسافت شرعى فاصله داشته باشد، به قصد اقامت و حکم آن ضرر نمى‏‌رساند، ولى اگر پس از قصد اقامت در شهرى به شهر ديگرى که با شهر محل اقامت به مقدار مسافت شرعى فاصله دارد برود، قصد اقامت قبلى وى به هم مى‏‌خورد و بعد از برگشت به محل اقامت، بايد دوباره قصد نمايد.

س44. آيا مى‌توانم از شهرى که در آن دانشجو هستم، بعداز اذان ظهر به وطنم كه شصت كيلومتر فاصله دارد بروم وقبل اذان صبح دوباره به محل تحصيلم بازگردم؟ آيا در اين فرض روزه من صحيح مى‌باشد؟
ج) در فرض سؤال، روزه آن روز صحيح است ولى بعد از رجوع بايد قصد اقامت ده روز نماييد تا روزه‌هاى بعدى شما صحيح باشد.

س45.

س46. اگر كسى با ترديد سى روز كامل در جايى بماند (هنگام اذان صبح روز اول وارد محل اقامت شده است) آيا نماز شام سى‌ام را بايد تمام بخواند يا شكسته؟
ج) در فرض سؤال بعد از گذشتن سى روز، اگرچه مقدار كمى در آن مكان بماند، بايد نماز را تمام بخواند. منبع: سايت رهبري


بخش سوم: استفتائات جديد

اقامت ده روزه در بين سفرهاى شغلى

س: شخصى كه مكرر براى شغلش مسافرت مى‌كند اگر ده روز در وطن و يا جاى ديگر اقامت كند، آيا در اين مورد هم در سفر سوم نمازش تمام است و يا اينكه پس از توقف ده روزه در آنجا، فقط در سفر اول نمازش قصر مى‌باشد؟

ج) در صورت اقامت ده روزه در يك محل در بين سفرهاى شغلى فقط در سفر اول بعد از اقامت ده روز، نمازش قصر است. منبع: استفتائات جديد سايت رهبري

روز شرعی 

س: در قصد اقامت ده روز، روز از چه موقع مورد نظر حضرتعالی است؛ اذان صبح يا طلوع آفتاب؟
ج) روز از اذان صبح شروع می‌شود. منبع: استفتائات جديد سايت رهبري

قصد اقامت در وسط نماز 

س: شخصی نيت نماز شکسته می‌کند ولی در نماز قصد اقامت ده روز می‌کند حال حکم اين نماز و نمازهای ديگر اين شخص چيست؟

ج) اگر مسافر به نيّت اين كه نماز را شكسته بخواند مشغول نماز شود و در بين نماز تصميم بگيرد كه ده روز يا بيشتر بماند بايد نماز را چهار ركعتى تمام نمايد. لينك منبع

خارج شدن از محل اقامت در اثناء ده روز 
س: اينجانب جهت ماموريت سه ساله به كشورى مسافرت كرده‌ام و بعد از سه سال به وطن اصلى خودم بر مى‌گردم. در صورتى كه من جهت تفريح از شهر محل اقامت خارج شوم به حدى كه نمازم شكسته باشد و سپس به شهر بازگردم. با علم بر اينكه براى هفته ديگر برنامه‌ريزى كرده‌ايم كه به مسافرت برويم و قصد اقامت ده روزه در شهر محل ماموريت خود را هم نداريم آيا نماز را بايد شكسته خواند يا كامل؟ آيا اينجا وطن من محسوب مى‌شود؟
ج) در فرض سؤال پس از بازگشت به شهر در سفر اوّل طبق برنامه نماز شکسته و در سفرهاى بعدى اگر با ده روز اقامت در يک جا فاصله نشود، نماز تمام است، و محل مأموريت وطن محسوب نمى‌شود.لينك منبع

سكونت طولانى مدت در محل كار 

س: گاهاً ما نظاميان براى مدت طولانى بنا به دستورات نظامى مى‌بايست در محلى خارج از وطن خود اقامت كنيم كه اين مدّت در برخى موارد به كل سى سال خدمت موظفى نيز منتهى مى‌گردد و در ابتداى امر نيز تشخيص اينكه چندين سال در آن مكان به جهت شغل خود، حضور خواهيم داشت نامعين و نامشخص است حال آيا اين گروه نظاميان با شرح فوق در محل اشتغال به كارشان نيازمند قصد اقامت هستند؟

ج) ماندن در محل كار ولو به مدت طولانى موجب ترتب حكم وطن نيست بلكه در صورت سفر از محل كار، در برگشت نياز به قصد اقامت دارند، مگر اينكه آنقدر آنجا بمانند كه عرفاً وطن آنان محسوب شود. لينك مطلب.

محاسبه ده روزدر سفر

س: براى اقامت در سفر، ده روز چگونه محاسبه مى‌شود؟ آيا از شب اول تا شب آخر است يا از طلوع فجر روز اول تا شب دهم؟

ج) شب اول و آخر محاسبه نمى‌شود، لذا ده روز و نُه شب كفايت مى‌كند. همچنين تلفيق روز ناقص با روز آخر كافى است [مثلاً از ظهر روز اول تا ظهر روز دهم]. لينك مطلب.


بخش چهارم: اجوبه الاستفتائات

قصد اقامت و مسافت شرعی‏

اجوبه الاستفتائات

س 657: من در جایی کار می‏کنم که کمتر از مسافت شرعی با شهر مجاور فاصله دارد و چون هیچ‌یک از دو مکان، وطن من نیست، لذا در محل کارم قصد اقامت ده روز می‏کنم تا نمازم را تمام خوانده و بتوانم روزه بگیرم، و هنگامی که در محل کارم قصد اقامت ده روز می‏کنم، در خلال آن مدت و بعد از آن قصد رفتن به شهر مجاور نمی‏کنم، حکم شرعی من در حالتهای زیر چیست؟

ج: 1و2: اگر از ابتداء، قصد خروج نداشته باشيد، بعد از استقرار حکم تمام بودن نماز در محل اقامت هرچند با خواندن حداقل يک نماز چهار رکعتى در آنجا باشد، خارج شدن از آنجا به مقدار کمتر از مسافت شرعى، در يک يا چند روز، به قصد اقامت ضرر نمى‏رساند، و در اين صورت فرقى نمى‏کند که خروج قبل از پايان ده روز باشد يا بعد از آن، و تا مسافرت جديدى انجام نشده، نماز تمام و روزه صحيح است. 3. رفتن به محله‏هاى ديگر شهر محل اقامت، هرچند با محله قصد اقامت به مقدار مسافت شرعى فاصله داشته باشد، به قصد اقامت و حکم آن ضرر نمى‏رساند، ولى اگر پس از قصد اقامت در شهرى به شهر ديگرى که با شهر محل اقامت به مقدار مسافت شرعى فاصله دارد برود، قصد اقامت قبلى وى به هم مى‏خورد و بعد از برگشت به محل اقامت، بايد دوباره قصد نمايد.

س 658: اگر مسافر بعد از خروج از وطن، از راهی عبور کند که صدای اذان وطن اصلی خود را بشنود و یا دیوار خانه‏های آن را ببیند، آیا به مسافت شرعی ضرر می‏رساند؟

ج: تا از وطن خود عبور نکرده، ضررى به مسافت شرعى نمى‏رساند و مسافرتش قطع نمى‏شود، ولى تا در داخل محدوده بين وطن و حد ترخص آن هست، حکم مسافر بر او جارى نمى‏شود.

س 659: محل کار من که در آنجا سکونت هم دارم، غیر از وطن اصلی ام است و با آن بیش از مسافت شرعی فاصله دارد، و محل کارم را هم وطن خود قرار نداده‏ام و امکان دارد فقط برای چندین سال در آنجا بمانم. گاهی از آنجا برای انجام مأموریت اداری به مدت دو یا سه روز در ماه خارج می‏شوم، آیا هنگامی که از شهری که در آن سکونت دارم به مقداری بیش از مسافت شرعی خارج شده و بر می‏گردم، واجب است در بازگشت قصد اقامت ده روز کنم یا خیر؟ و اگر قصد اقامت ده روز واجب است، تا چه مسافتی می‏توانم به اطراف شهر بروم؟

ج: اگر از شهرى که در آن سکونت داريد، به مقدار مسافت شرعى خارج شويد، هنگام مراجعت بايد دوباره قصد اقامت ده روز نماييد، و در صورتى که قصد اقامت ده روز به‌طور صحيح تحقق پيدا کرد و حکم تمام خواندن نماز هرچند با خواندن حداقل يک نماز چهار رکعتى محقق شد، خروج به کمتر از مسافت شرعى ضررى به حکم اقامت نمى‏زند، همچنان‌که در خلال ده روز قصد خروج به باغها و مزرعه‏هاى محل اقامت، به قصد اقامت آسيبى نمى‏رساند.

س 660: اگر شخصی برای چندین سال در چهار کیلومتری وطنش باشد و هر هفته به خانه‏اش برود، هنگامی که این شخص به محلی مسافرت کند که فاصله آن با وطنش بیست و پنج کیلومتر و با مکانی که چندین سال در آن درس خوانده است، بیست و دو کیلومتر است، نماز او چه حکمی دارد؟

ج: اگر از وطنش به آنجا مسافرت کند، نماز قصر است.

س 661: مسافری قصد رفتن به سه فرسخی را دارد، ولی از ابتدا در نظر دارد که در بین راه از راه فرعی برای انجام کار معیّنی به یک فرسخی برود و سپس به مسیر اصلی برگشته و به سفر خود ادامه دهد، نماز و روزه این مسافر چه حکمی دارد؟

ج: حکم مسافر را ندارد و ضميمه کردن مقدار راهى که با خروج از مسير اصلى و بازگشت به آن پيموده، براى تکميل مسافت شرعى کافى نيست.

س 662: با توجه به فتوای امام خمینی(قدّس‏سرّه) مبنی بر وجوب قصر نماز و افطار هنگام سفر به هشت فرسخی، اگر مقدار رفتن کمتر از چهار فرسخ باشد، ولی در بازگشت، به علت مشکلات راه و نبودن ماشین، مجبور به پیمودن مسافتی بیش از شش فرسخ شود، آیا باید نماز را شکسته خواند و روزه را افطار کرد؟

ج: اگر رفتن کمتر از چهار فرسخ باشد و مسير بازگشت هم به مقدار مسافت شرعى نباشد، نماز تمام و روزه صحيح است.

س 663: کسی که از محل سکونت خود به محل دیگری که کمتر از مسافت شرعی است، سفر کند و در خلال ایام هفته چندین بار از آن محل به محله‏های دیگر برود، به‌طوری که مجموع مسافت بیش از هشت فرسخ شود، چه وظیفه‏ای دارد؟

ج: اگر هنگام خارج شدن از منزل قصد پيمودن مسافت شرعى را نداشته و فاصله بين مقصد اول و محله‏هاى ديگر هم به مقدار مسافت شرعى نباشد، حکم مسافر را ندارد.

س 664: اگر انسان به قصد رفتن به مکان معیّنی از شهر خود خارج شود و در آنجا به گردش بپردازد، آیا این گردش جزء مسافتی که از منزل پیموده، محسوب می‏شود؟

ج: گردش در مقصد جزء مسافت محسوب نمى‏شود.

س 665: آیا هنگام قصد اقامت، جایز است نیّت خروج از محل اقامت به محل دیگری را که کمتر از چهار فرسخ با آن فاصله دارد بنمائیم؟

ج: قصد خروج از محل اقامت به اندازه کمتر از مسافت شرعى اگر به صدق اقامت ده روز ضرر نزند مثل بيرون رفتن از آنجا به مدت چند ساعت از روز يا شب براى يک بار يا چند بار به شرطى که مجموع ساعات خروج از شش، هفت ساعت بيشتر نشود، در اين صورت، قصد خروج به قصد اقامت لطمه نمى‏زند.

س 666: با توجه به اینکه رفت و آمد از محل سکونت به محل کار که بیشتر از بیست و چهار کیلومتر از هم فاصله دارند، موجب می‏شود که نماز تمام خوانده شود، اگر من از شهری که در آن کار می‏کنم به خارج از آن و یا شهر دیگری که فاصله آن با محل کارم به مقدار مسافت شرعی نیست، بروم و قبل از ظهر یا بعد از ظهر به محل کارم برگردم، آیا باز هم نمازم تمام است؟

ج: به مجرد خارج شدن از محل کار به مقدار کمتر از مسافت شرعى، هرچند ارتباطى با کار روزانه شما نداشته باشد، حکم نماز و روزه شما در محل کار تغيير نمى‏کند، و فرقى هم نمى‏کند که قبل از ظهر به محل کارتان برگرديد يا بعد از ظهر.

س 667: من از اهالی اصفهان هستم و مدتی است که در دانشگاهی در شاهین شهرکه از توابع اصفهان است مشغول به کارم، و فاصله بین اصفهان و شاهین شهر کمتر از مسافت شرعی (در حدود بیست کیلومتر) است، ولی تا دانشگاه که در اطراف شاهین شهر واقع شده، بیشتر از مسافت شرعی (در حدود بیست و پنج کیلومتر) است. با توجه به اینکه دانشگاه در شاهین شهر است و راه من از وسط شهر عبور می‏کند، ولی مقصد اصلی من دانشگاه است، آیا مسافر محسوب می‏شوم یا خیر؟

ج: اگر فاصله بين دو شهر کمتر از چهار فرسخ شرعى باشد، حکم سفر مترتب نمى‏شود.

س 668: من هر هفته برای زیارت حضرت معصومه(سلام‌الله‌علیها) و انجام اعمال مسجد جمکران به شهر قم مسافرت می‏کنم، آیا در این سفر نمازم را تمام بخوانم یا شکسته؟

ج: در اين سفر حکم ساير مسافرين را داريد و نماز شما قصر است.

س 669: محل تولد من شهر کاشمر است و از سال 1345 هجری شمسی تا سال 1369 ساکن تهران بوده‏ام و آنجا را وطن برای خود انتخاب کردم، و مدت سه سال است که همراه با خانواده‏ام برای ماموریت اداری به بندرعباس آمده و کمتر از یک سال دیگر به شهر تهران که وطن من است، باز خواهم گشت. با توجه به اینکه در مدتی که در بندرعباس هستم، هر لحظه امکان دارد برای مأموریت به شهرهای تابع بندرعباس بروم و مدتی در آنجا بمانم و زمان مأموریت‏های اداری هم که به من ارجاع می‏شود، قابل پیش بینی نیست، خواهشمندم اولاً: حکم نماز و روزه مرا بیان فرمایید. ثانیاً: با توجه به اینکه در اغلب اوقات یا در بعضی از ماههای سال برای چند روز در مأموریت اداری به سر می‏برم، آیا کثیر السفر محسوب می‏شوم یا خیر؟ ثالثاً: با توجه به اینکه همسرم خانه‏دار و متولد تهران است و با من به بندرعباس آمده و ساکن آن شده است، حکم شرعی نماز و روزه وی چیست؟

ج: نماز و روزه شما در محل کار فعلى‌تان که وطن شما نيست، حکم نماز و روزه مسافر را دارد، يعنى نماز شکسته است و روزه‏تان صحيح نيست، مگر آنکه در آنجا قصد اقامت ده روز کنيد و يا در هر ده روز حداقل يک بار به خاطر کارى که مربوط به وظيفه شما است، مسافرت نماييد؛ و اما همسرتان که در محل کار همراه شما است، اگر قصد اقامت ده روز کرده باشد، نماز وى تمام و روزه‏اش صحيح است و در غير اين صورت نمازش شکسته است و نمى‏تواند روزه بگيرد.

س 670: شخصی قصد اقامت ده روز در جایی کرده است، به خاطر اینکه می‏دانسته که ده روز در آنجا می‏ماند و یا تصمیم بر ماندن داشته است ولی بعد از آنکه با خواندن یک نماز چهار رکعتی، حکم تمام خواندن نماز بر او مترتب شد، مسافرتی غیر ضروری برای وی پیش می‏آید، آیا رفتن به آن سفر برای او جایز است؟

ج: سفر او اشکال ندارد، هرچند غير ضرورى باشد.

س 671: اگر فردی برای زیارت حرم امام رضا(علیه‌الصلوة‌والسلام) مسافرت نماید و با آنکه می‏داند کمتر از ده روز در آنجا خواهد ماند ولی برای اینکه نمازش تمام باشد، قصد اقامت ده روز می‏کند، این کار او چه حکمی دارد؟

ج: اگر مى‏داند که در آنجا ده روز نمى‏ماند، قصد اقامت ده روز معنا و اثرى ندارد و بايد در آنجا نمازش را شکسته بخواند.

س 672: مأمورین غیر محلی که هیچگاه ده روز در شهر محل کار نمی‏مانند، ولی مسافرت آنان کمتر از مسافت شرعی است، از جهت تمام یا شکسته بودن نماز چه وظیفه‏ای دارند؟

ج: اگر فاصله بين وطن و محل کار آنها به مقدار مسافت شرعى ولو تلفيقاً نباشد، احکام مسافر را ندارند، و کسى که بين وطن و محل کارش به مقدار مسافت شرعى فاصله باشد، اگر حداقل هر ده روز يک بار بين آن دو رفت و آمد مى‌کند، در ابتداى امر از سفر سوم نمازش را بايد تمام بخواند، ولى هرگاه ده روز يا بيشتر در وطن يا محل کار اقامت کند، در سفر اول بعد از ده روز، حکم ساير مسافرين را خواهد داشت.

س 673: کسی که به جایی مسافرت کرده و نمی‏داند چه مقدار در آنجا خواهد ماند، ده روز یا کمتر، چگونه باید نماز بخواند؟

ج: وظيفه شخص مردد تا سى روز قصر است و از آن به بعد بايد نمازش را تمام بخواند، هرچند در همان روز بخواهد برگردد.

س 674: کسی که در دو مکان تبلیغ می‏کند و قصد اقامت ده روز هم در آن منطقه دارد، نماز و روزه‏اش چه حکمی دارد؟

ج: اگر از نظر عرف دو مکان محسوب شوند، قصد اقامت در هر دو محل و يا در يکى از آن دو با قصد رفت و آمد به مکان ديگر در خلال ده روز، صحيح نيست.

لينك كوتاه مطلب: http://hadana.ir/?p=13072

*- ضمنا شما می توانید از اینجا مشترک  خبرنامه سایت شوید و جدید ترین مطالب را دریافت کنید.

حتما بخوانيد

ويژه نامه احكام نماز مسافر

  1. نظر مراجع درباره نماز دانشجو در سفر
  2. نكات قواطع سفر ( احكام مسافر )
  3. احكام وطن مطابق با نظر آيت الله خامنه اي
  4. احكام رفت و بازگشت از سفر در ماه رمضان
  5. آيا سفر براي فرار از روزه اشكال دارد
  6. آيا مي توان در سفر نذر روزه كرد


كليد: قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد اقامت طبق نظر آيت الله خامنه اي قصد 

این مطلب را به دوستان خود معرفی کنید:
افسرانفیس نماکلوب