حكم طلاق در حال حيضReviewed by مهدي يوسف وند on Nov 1Rating: 5.0

حكم طلاق در حال حيض

1-زن باید هنگام طلاق از خون حیض و نفاس پاک باشد و نیز شوهرش در آن پاکى با او نزدیکى نکرده باشد. اگر با همسرش نزدیکی کند چه پاک باشد، و چه در حال حیض باشد و بخواهد طلاقش دهد، باید صبر کند تا دوباره حیض ببیند و پاک شود.

2- خانمی که عادت ماهانه ندارد، طلاق باید سه ماه پس از آخرین نزدیکی باشد وعده آنها سه ماه است.

………………………………………..

عقد و طلاق حائض

پرسش 142 . حكم خواندن عقد ازدواج و طلاق زن در ايام عادت ماهانه چيست؟

همه مراجع: خواندن عقد ازدواج در ايام عادت اشكال ندارد؛ ولى طلاق زن در اين ايام صحيح نيست؛ مگر در در موارد ذيل:

  1. شوهرش بعد از ازدواج با او نزديكى نكرده باشد؛ [غیر مدخوله باشد].
  2. زن آبستن باشد؛
  3. مرد به واسطه غايب بودن و مانند آن، نتواند بفهمد كه زن از خون حيض پاك است يانه.[1]

تبصره . آيه اللّه سيستانى در بند سوم مى گويد: بنابر احتياط واجب بايد مرد حداقل يك ماه (از جدا شدن همسرش) صبر كند و بعد طلاق بدهد.

طلاق بدون عادت ماهانه

پرسش 236 . حكم طلاق خانمى كه بر اثر بستن لوله رحم و عمل جراحى عادت ماهانه ندارد، چيست؟

همه مراجع: بايد سه ماه بعد از آخرين نزديكى، صيغه طلاق را جارى كند.[2]

  • [1]. توضيح المسائل مراجع، م 2500؛ وحيد، توضيح المسائل، م 2564 و تبريزى، صراط النجاة، ج 2، س 1101 و دفتر: همه مراجع.احكام بانوان.
  • [2]. توضيح المسائل مراجع، م 2507؛ وحيد، توضيح المسائل، م 2571. احکام ازدواج و طلاق، پرسمان.

رساله توضيح المسائل زن و شوهر
[مسأله 2499]
اشاره

مسأله 2499 زن باید در وقت طلاق از خون حیض و نفاس پاک باشد و شوهرش در آن پاکی ( یا در حال نفاس یا حیض که پیش از این پاکی بوده (1)) با او نزدیکی نکرده باشد (2) و تفصیل این دو شرط در مسائل آینده گفته می شود.

(1) [قسمت داخل پرانتز در رساله آیات عظام : (گلپایگانی )، (خوئی )، (تبریزی )، (سیستانی ) و (صافی ) نیست ]

(2) (مکارم ): و اگر در حال نفاس یا حیض که پیش از این پاکی بوده با او نزدیکی نموده باشد بنا بر احتیاط طلاق کافی نیست ، بلکه باید دوباره عادت شود و پاک گردد ..

(فاضل ): مسأله شرایط صحّت طلاق عبارت است از : 1 زن باید هنگام طلاق ، از خون حیض و نفاس پاک باشد. 2 از هنگام حیض شدن قبل ، تا زمان طلاق گرفتن ، در حال پاکی با شوهر خود همبستر نشده باشد. 3 طلاق در حضور دو مرد عادل جاری شود.

مسأله اختصاصی

(فاضل ): مسأله 2628 اگر زن دروغ بگوید یا اشتباه کند و در حالی که حیض است طلاق بگیرد، طلاق او باطل است ؛ حتّی اگر بعداً متوجّه شود که هنگام طلاق حائض بوده است ، طلاق مذکور باطل است . و اگر خیال کند که حائض است ، امّا بگوید پاک هستم و طلاق بگیرد و بعد معلوم شود که حیض نبوده ، طلاقش صحیح است .

[مسأله 2500]

مسأله 2500 طلاق دادن زن در حال حیض یا نفاس در سه صورت صحیح است : اوّل : آن که شوهرش بعد از ازدواج (1) با او نزدیکی نکرده باشد. دوم : آبستن باشد (2) و اگر معلوم نباشد که آبستن است و شوهر در حال حیض طلاقش بدهد، بعد بفهمد آبستن بوده (3)، اشکال ندارد. سوم : مرد بواسطه غایب بودن نتواند یا برایش مشکل باشد که پاک بودن زن را بفهمد (4).

(1) (تبریزی ): قُبُلًا و دُبُراً [ از جلو و عقب ] ..

(2) (مکارم ): [پایان صورت دوم ] (خوئی )، (گلپایگانی )، (صافی )، (تبریزی )، (سیستانی )، (زنجانی ): دوم : معلوم باشد آبستن است ..

(3) (اراکی )، (خوئی )، (زنجانی ): احتیاط واجب آن است که دوباره او را طلاق دهد ( (زنجانی ): و تا او را طلاق مجدّد نداده ، معامله زن و شوهری ننماید). [پایان صورت دوم ] (گلپایگانی )، (صافی )، (تبریزی ): احتیاط مستحب ّ آن است که دوباره او را طلاق دهد ( (گلپایگانی )، (صافی ): ولی قبل از طلاق دوم ، با او معامله زن و شوهری ننماید). [پایان صورت دوم ] (سیستانی ): آن طلاق باطل است ، هر چند بهتر است رعایت احتیاط شود، گرچه با تجدید طلاق باشد. [پایان صورت دوم ]

(4) (بهجت ): ولی احتیاط مستحب ّ در این است که در این صورت یک ماه صبر کند و بعد طلاق بدهد.

(اراکی )، (خوئی )، (گلپایگانی )، (صافی )، (تبریزی ): سوم : مرد بواسطه غائب بودن ( (خوئی )، (تبریزی ): یا حبس بودن ) نتواند بفهمد که زن از خون حیض یا نفاس پاک است یا نه .

(فاضل ): سوم : مرد بواسطه غایب بودن و مانند آن نتواند پاک بودن زن را بفهمد.

(مکارم ): سوم : زن غائب باشد و مرد نتواند یا برایش مشکل باشد که پاک بودن زن را بفهمد.

(نوری ): سوم : مرد بواسطه غائب بودن یا مشقّت داشتن تحقیق نتواند یا برایش مشکل باشد که پاک بودن زن را بفهمد.

(سیستانی ): سوم : مرد بواسطه غائب بودن یا هر سببی ، هر چند کتمان زن باشد نتواند بفهمد که زن از خون حیض و نفاس پاک است یا نه ، ولی در این صورت بنا بر احتیاط واجب باید مرد صبر کند تا حد اقل یک ماه از جدا شدنش از زن بگذرد و بعد او را طلاق دهد.

(زنجانی ): سوم : مرد به واسطه غایب بودن یا جهتی دیگر همچون محبوس بودن نتواند یا برایش مشکل باشد که پاک بودن زن را بفهمد.

[مسأله 2501]

مسأله 2501 اگر زن را از خون حیض پاک بداند (1) و طلاقش دهد (2) بعد معلوم شود که موقع طلاق در حال حیض بوده ، طلاق او باطل است (3) و اگر او را در حیض بداند و طلاقش دهد (4) بعد معلوم شود پاک بوده ، طلاق او صحیح است .

(1) (زنجانی ): در جایی که پاک بودن زن از خون حیض شرط است اگر زن را از خون حیض پاک بداند ..

(2) (بهجت ): اگر با اعتقاد به اینکه زن از خون حیض پاک است طلاقش دهد ..

(3) (سیستانی ): مگر در فرض مذکور ..

(4) (بهجت ): اگر با اعتقاد به اینکه در حال حیض است طلاقش دهد، ..

[مسأله 2502]

مسأله 2502 کسی که می داند زنش در حال حیض یا نفاس است ، اگر غایب شود (1) مثلًا مسافرت کند و بخواهد او را طلاق دهد (2) باید تا مدّتی که معمولًا زنها از حیض یا نفاس پاک می شوند صبر کند (3).

(1) (سیستانی ): اگر از او جدا شود ..

(2) (فاضل )، (مکارم ): و نتواند از حالش با خبر شود ..

(3) (گلپایگانی )، (خوئی )، (تبریزی )، (صافی ): و بعد طلاق دهد.

(بهجت ): تا یقین کند که او پاک شده است .

(سیستانی ): باید تا مدّتی که یقین یا اطمینان پیدا کند که زن از آن حیض یا نفاس پاک شده صبر نماید و بعداً چنانچه بداند که او در حالت پاکی است ، می تواند او را طلاق دهد و همچنین است اگر شک داشته باشد، در صورتی که آنچه را در کیفیت طلاق غائب در مسأله [2500] گذشت مراعات کند.

(زنجانی ): باید تا مدتی که شرعاً زن محکوم به حیض یا نفاس است صبر کند و بعداً او را طلاق دهد.

[مسأله 2503]

مسأله 2503 اگر مردی که غائب است (1) بخواهد زن خود را طلاق دهد چنانچه بتواند اطّلاع پیدا کند که زن او در حال حیض یا نفاس است یا نه (2) اگر چه (3) اطلاع او از روی عادت حیض زن ، یا نشانه های دیگری باشد که در شرع معین شده (4) باید تا مدّتی که معمولًا زنها از حیض یا نفاس پاک می شوند صبر کند. این مسأله ، در رساله آیت اللّه (مکارم ) نیست.

(1) (سیستانی ): اگر مردی که از زن خود جدا شده .. (2) (بهجت ): باید تحقیق کند ..

(اراکی ): باید صبر کند و چنانچه نتواند اطلاع پیدا کند، می تواند زن خود را طلاق دهد و در هر صورت اگر بعداً معلوم شود که طلاق در حال حیض یا نفاس بوده و یا در پاکی که با او نزدیکی کرده است انجام گرفته ، صحیح است . (3) (بهجت ): ولی اگر .. (4) (فاضل ): باید حال او را استعلام کند و اگر نتواند باید تا مدتی که معمولًا زنها از حیض یا نفاس پاک می شوند صبر کند و احتیاط مستحب ّ آن است که تا یک ماه صبر کند.

(سیستانی ): اگر او را طلاق دهد و بعداً معلوم شود که در حال حیض یا نفاس بوده ، طلاق او صحیح نیست .

(زنجانی ): مسأله اگر مردی که غایب است بدون مشقّت بتواند اطّلاع پیدا کند که زن او در حال حیض یا نفاس است یا نه ، چنانچه بخواهد بدون اطلاع گرفتن از وضعیت زن ، او را طلاق دهد، باید تا زمانی صبر کند که اطمینان پیدا شود که زن از حیض یا نفاس پاک شده است یا بخاطر نشانه هایی که شرع معیّن کرده همچون عادت زن ، حکم به پاکی زن از حیض و نفاس گردد.

[مسأله 2504]

مسأله 2504 اگر با عیالش که از خون حیض و نفاس پاک است نزدیکی کند و بخواهد طلاقش دهد، باید صبر کند تا دوباره حیض ببیند و پاک شود (1) ولی زنی را که نُه سالش تمام نشده ، یا آبستن است (2) اگر بعد از نزدیکی طلاق دهند، اشکال ندارد و همچنین است اگر یائسه باشد (3) یعنی اگر سیّده است بیشتر از شصت سال (4) و اگر سیدّه نیست بیشتر از پنجاه سال (5) داشته باشد.

(1) (گلپایگانی )، (فاضل )، (صافی ): و همچنین اگر در حال حیض یا نفاس با او نزدیکی کند، نمی تواند در پاکی بعد از آن حیض یا نفاس او را طلاق دهد اگر چه در آن پاکی با او نزدیکی نکرده باشد ..

(زنجانی ): ولی زنی را که نُه سالش تمام نشده یا آبستن بودن او معلوم باشد، اگر بعد از نزدیکی طلاق دهند، صحیح است و همچنین است اگر یائسه باشد یعنی اگر قرشیه است (زن سیّده یکی از اقسام زن قرشیه است ) بیشتر از شصت سال قمری و اگر قرشیه نیست بیشتر از پنجاه سال قمری داشته باشد.

(2) (گلپایگانی )، (صافی ): یا اینکه یائسه شده ، اگر بعد از نزدیکی طلاق دهند، اشکال ندارد. [پایان مسأله ] (اراکی ): زنی را که نُه سالش تمام نشده یا آبستن بودن او معلوم باشد ..

(3) (بهجت ): بقیّه مسأله ذکر نشده .

(خوئی )، (نوری )، (تبریزی ): (معنای یائسه در مسأله [435] گذشت ).

(4) (فاضل ): شصت سال قمری .. 5 (فاضل ): پنجاه سال قمری ..

(سیستانی ): مسأله اگر با همسرش نزدیکی کند چه پاک باشد و چه در حال حیض باشد و بخواهد طلاقش دهد، باید صبر کند تا دوباره حیض ببیند و پاک شود، ولی زنی را که نه سالش تمام نشده ، یا معلوم است که آبستن است ، اگر بعد از نزدیکی طلاق دهند اشکال ندارد، و همچنین است اگر یائسه باشد (معنای یائسه در مسأله [2448] گذشت ).

(مکارم ): مسأله هر گاه با همسرش نزدیکی کرده و بخواهد طلاقش دهد باید صبر کند حیض ببیند و پاک شود، ولی اگر باردار باشد می تواند بعد از نزدیکی کردن بلا فاصله او را طلاق دهد، همچنین اگر یائسه باشد، یعنی بیشتر از پنجاه سال داشته باشد.

[مسأله 2505]

مسأله 2505 هرگاه با زنی که از خون حیض و نفاس پاک است نزدیکی کند و در همان پاکی طلاقش دهد اگر بعد معلوم شود که موقع طلاق آبستن بوده اشکال ندارد (1) این مسأله ، در رساله آیت اللّه (مکارم ) نیست.

(1) (اراکی )، (خوئی )، (زنجانی ): اگر بعد معلوم شود که موقع طلاق آبستن بوده ، بنا بر احتیاط واجب باید دوباره او را طلاق دهد ( (زنجانی ): و تا او را دوباره طلاق نداده ، معامله زن و شوهری نکنند).

(گلپایگانی )، (تبریزی )، (صافی ): چنانچه بعد معلوم شود که موقع طلاق آبستن بوده ، بنا بر احتیاط مستحب ّ دوباره او را طلاق دهد.

(سیستانی ): چنانچه بعد معلوم شود که موقع طلاق آبستن بوده ، آن طلاق باطل است ولی رعایت احتیاط، بهتر است هر چند با تجدید طلاق باشد. (بهجت ): بنا بر أظهر طلاق صحیح است .

[مسأله 2506]

مسأله 2506 اگر با زنی که از خون حیض و نفاس پاک است نزدیکی کند (1) و مسافرت نماید (2) چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد (3) باید به قدری که زن معمولًا بعد از آن پاکی ، خون می بیند و دوباره پاک می شود صبر کند (4).

(1) (سیستانی ): و سپس از او جدا شود مثلًا مسافرت نماید چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد و نتواند از حالش اطلاق پیدا کند، باید به قدری که زن بعد از آن پاکی خون می بیند و دوباره پاک می شود، صبر کند و احتیاط واجب آن است که آن مدّت کمتر از یک ماه نباشد، و اگر با رعایت آنچه گفته شد طلاق دهد و سپس معلوم شود طلاق در همان پاکی اوّل واقع شده است ، اشکال ندارد.

(2) (مکارم ): و راهی برای تحقیق از حال زن نباشد ..

(3) (فاضل ): و نتواند حال او را در سفر استعلام کند ..

(4) (خوئی )، (تبریزی )، (صافی ): و احتیاط واجب آن است که آن مدّت کمتر از یک ماه نباشد.

(فاضل ): و احتیاط مستحب ّ آن است که آن مدت کمتر از یک ماه نباشد.

(مکارم ): احتیاط واجب آن است که حد اقل یک ماه صبر کند و بعد طلاق دهد.

(زنجانی ): مسأله اگر با زنی که از خون حیض و نفاس پاک است نزدیکی کند و غایب شود مثلًا مسافرت نماید، چنانچه احتمال دهد که هنوز از پاکی بیرون نرفته و بخواهد در سفر طلاقش دهد باید یک ماه صبر کند و بعد طلاقش دهد، و اگر بعد از یک ماه صبر کردن طلاقش دهد، طلاق وی صحیح است هر چند بعداً معلوم شود که هنوز از آن پاکی بیرون نرفته یا درهنگام طلاق ، در حال حیض یا نفاس بوده است ، و اگر شخص غایب یقین داشته باشد که زنش از خون حیض و نفاس پاک است و در آن پاکی با وی نزدیکی نکرده است ، یا به حکم شرع ، زن وی در این حال به شمار آید چنانچه زنش را طلاق دهد طلاق او صحیح است ، هر چند بعداً معلوم باشد که واقعاً در حال حیض یا نفاس بوده یا هنوز از پاکی زمان نزدیکی بیرون نرفته است .

[طلاق دادن زن در حال حیض]

مسأله 462 طلاق دادن زن در حال حیض، به طوری که در کتاب طلاق گفته می‌شود باطل است.

(مکارم:) رجوع کنید به ذیل مسأله 450.

[ اگر زن بگوید حائضم]

مسأله 463 اگر زن بگوید: حائضم یا از حیض پاک شده‌ام (1)، باید حرف او را قبول کرد (2).

 (1) (سیستانی:) چنانچه محل ّ اتّهام نباشد..

(زنجانی:) و اطمینان به دروغ بودن گفته‌اش نباشد..

(2) (بهجت:) مگر این که اطمینان پیدا شود که دروغ می‌گوید.

(مکارم:) مگر این که مورد سوء ظن باشد.

(سیستانی:) ولی اگر محل اتّهام باشد قبول حرف او محل اشکال است.

 

 [ بعد از آن که زن از خون حیض، پاک شد]

مسأله 467 بعد از آن که زن از خون حیض، پاک شد، اگر چه غسل نکرده باشد، طلاق او صحیح است، و شوهرش هم می‌تواند با او جماع کند (1)، ولی (2) احتیاط مستحب ّ آن است که پیش از غسل از جماع با او خودداری نماید (3). اما کارهای دیگری که در وقت حیض بر او حرام بوده مانند توقف در مسجد و مس ّ خط قرآن (4)، تا غسل نکند بر او حلال نمی‌شود. (5)

این مسأله، در رساله آیت اللّه بهجت نیست

(1) (خوئی، تبریزی، زنجانی:) و اولی این است که جماع پس از شستن فرج باشد..

(2) (سیستانی:) ولی احتیاط لازم این است که جماع پس از شستن فرج باشد و..

(3) (زنجانی:) جماع پیش از غسل کراهت شدید دارد..

(4) (زنجانی:) مانند ورود در مسجد الحرام و مسجد پیامبر صلی اللّه علیه و آله و نیز در سایر مساجد در غیر صورت عبور، و مس ّ خط قرآن..

(5) (مکارم:) بنا بر احتیاط واجب.

(اراکی:) کارهای دیگری که در وقت حیض بر او حرام بوده، به جز مس خطّ قرآن و اسم خداوند و مانند آن، پس از قطع خون هر چند غسل نکرده باشد حرام نمی‌باشد ولی مس خط قرآن و اسم خداوند و مانند آن چون بدون طهارت جایز نیست باید غسل کند.

(سیستانی:) کارهای دیگری که در وقت حیض از جهت اشتراط طهارت بر او حرام بوده، مانند مس ّ خطّ قرآن، تا غسل نکند، بر او حلال نمی‌شود. و هم چنین است بنا بر احتیاط واجب کارهایی که ثابت نشده که حرمت آنها از جهت اشتراط به طهارت باشد مثل توقف در مسجد.

[طلاق دادن زنی که در حال نفاس می‌باشد]

مسأله 514 طلاق دادن زنی که در حال نفاس می‌باشد باطل است و نزدیکی کردن با او حرام می‌باشد و اگر شوهرش با او نزدیکی کند احتیاط واجب (1) آن است به دستوری که در احکام حیض (2) گفته شد کفاره بدهد.

(1) (گلپایگانی، اراکی، فاضل، مکارم، زنجانی، صافی، نوری:) احتیاط مستحب ّ..

(2) (بهجت:) مسأله [452]..

(خوئی، تبریزی، سیستانی:) مسأله طلاق دادن زنی که در حال نفاس است (تبریزی: باطل) و نزدیکی کردن با او، حرام می‌باشد و اگر شوهرش با او نزدیکی کند، (خوئی: بدون اشکال) کفاره ندارد.

(سیستانی:) ولی کفاره ندارد.

  • توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت،فاضل،  اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.

طبق نظر آيت الله مكارم شيرازي

طبق نظر آيت الله مكارم شيرازي

مسأله ـ طلاق دادن زن در حالت حیض باطل و بى اثر است.
مسأله ـ طلاق دادن زن در حال حیض یا نفاس در سه صورت صحیح است :
1ـ شوهر بعد از ازدواج مطلقآ با او نزدیکى نکرده باشد.
2ـ زن باردار باشد (همانطور که گذشت زنان باردار گاهى عادت مى‌شوند).
3ـ زن غایب باشد و مرد نتواند، یا برایش مشکل باشد، پاک بودن زن را بفهمد.
مسأله ـ هر گاه زن را از خون حیض پاک مى‌دانسته و طلاقش بدهد، سپس معلوم شود که به هنگام طلاق در حال حیض بوده، طلاق او باطل است. و به عکس، اگر او را در حال حیض بداند و طلاق دهد، بعد معلوم شود پاک بوده، طلاق او صحیح است.
مسأله ـ هر گاه کسى مى‌داند که همسرش در حال حیض یا نفاس بوده، اگر غایب شود، مثلا مسافرت کند و بخواهد او را طلاق دهد و نتواند از حالش با خبر شود، باید تا مدّتى که معمولا از حیض یا نفاس پاک مى‌شود صبر کند.
سؤال ـ آیا ازدواج و مراسم عقد در حال عادت ماهیانه جایز است؟
جواب : مانعى ندارد.
سؤال ـ آیا بخشیدن باقیمانده عقد موقّت (که بمنزله طلاق است) در زمان عادت ماهیانه زوجه جایز است؟
جواب : مانعى ندارد.
مسأله ـ هنگامى که زن از خون حیض پاک شود طلاق او صحیح است، و همسرش نیز مى‌تواند با او نزدیکى کند، هر چند هنوز غسل نکرده باشد؛ ولى احتیاط مستحب آن است که پیش از غسل از نزدیکى خود دارى کند، ولى کارهاى دیگرى که در وقت حیض بر او حرام بوده، مانند توقّف در مسجد و مسّ خط قرآن، تا غسل نکند بر او حلال نمى‌شود، بنابر احتیاط واجب./  منبع: احکام بانوان (جدید)، آيت الله مكارم شيرازي.

پاکى از حیض و نفاس و عدم آمیزش

سؤال 902. آیا پاک بودن زن از حیض و نفاس در طلاق شرط است؟

جواب: زن باید هنگام طلاق از خون حیض و نفاس پاک باشد و نیز شوهرش در آن پاکى با او نزدیکى نکرده باشد و اگر درحال حیض و نفاس که پیش از این پاک بوده با او نزدیکى نموده باشد بنابراحتیاط، طلاق کافى نیست، بلکه باید دوباره عادت شود و پاک گردد.

سؤال 903. هرگاه زن را از خون حیض پاک مى دانسته و طلاقش داده، بعد معلوم شود که هنگام طلاق در حال حیض بوده طلاق او صحیح است؟

جواب: طلاق او باطل است.

سؤال 904. اگر زن را در حال حیض بداند و طلاق دهد، بعد معلوم شود پاک بوده، آیا طلاق او صحیح است؟

جواب: آرى، طلاق او صحیح است.

سؤال 905. هرگاه کسى مى داند همسرش در حال حیض یا نفاس بوده اگر غایب شود، مثلاً مسافرت کند و نتواند از حالش باخبر شود، چگونه او را طلاق دهد؟

جواب: باید تا مدّتى که معمولاً از حیض یا نفاس پاک مى شود صبر کند.

سؤال 906. هرگاه با همسرش نزدیکى کرده، چگونه مى تواند او را طلاق بدهد؟

جواب: باید صبر کند حیض ببیند و پاک شود، ولى اگر باردار باشد مى تواند بعد از نزدیکى کردن بلافاصله او را طلاق دهد، همچنین اگر یائسه باشد.

سؤال 907. هرگاه با همسرش که از حیض و نفاس پاک بوده نزدیکى کند سپس مسافرت نماید و راهى براى تحقیق از حال زن نباشد، چگونه او را طلاق دهد؟

جواب: احتیاط واجب آن است که حدّاقل یک ماه صبر کند و بعد طلاق دهد.

سؤال 908. زنى که به واسطه بیمارى یا غیر آن عادت ماهانه نمى بیند چگونه او را طلاق دهد؟

جواب: باید از زمانى که با او نزدیکى کرده تا سه ماه از نزدیکى خوددارى کند و بعد او را طلاق دهد.

سؤال 909. آیا ازدواج موقّت طلاق دارد؟

جواب: ازدواج موقّت طلاق ندارد، هر زمان مدّتش تمام شود یا مرد مدّت را به او ببخشد از قید همسرى او رها مى شود و پاک بودن از عادت ماهانه و همچنین شاهد گرفتن لازم نیست.

سؤال 910. این که طلاق باید در طُهر واقع شود، آیا باید زن غسل هم کرد ه باشد،یا پاک شدن از حیض کافى است؟

جواب: غسل لازم نیست. احکام خانواده در پرتو فقه اسلامى،آيت الله مكارم شيرازي

طلاق قبل از غسل حیض

پرسش :این که طلاق باید در طُهر واقع شود، آیا باید زن غسل هم کرده باشد، یا پاک شدن از حیض کافى است؟
پاسخ :غسل لازم نیست. استفتائات آيت الله مكارم شيرازي .

 عده زنی که عادت نمی بیند [عدّه طلاق]

پرسش : هرگاه زنى به خاطر شیردادن بچه، عادت ماهانه نبیند، تکلیف او براى طلاق چیست؟
پاسخ : سه ماه بعد از آخرین نزدیکى صبر مى کند و بعد اجراى صیغه طلاق مى شود، سپس عدّه سه ماه نگه مى دارد.

ـ طلاق زن مستحاضه

سؤال ـ طلاق زن مستحاضه چه حکمى دارد؟ و با چه شرایطى صحیح است؟
جواب : در صورتى که غسلهاى خود را انجام داده باشد، طلاق او در طُهر غیر مواقَع(1)  صحیح است.  > احکام بانوان (جدید) >  مسائل دیگر استحاضه. آيت الله مكارم شيرازي .

(1) . منظور از «طُهر غیر مواقَع» این است که پس از پاک شدن از عادت ماهانه نزدیکى نکرده باشند. این حالت راطهر غیر مواقع مى‌گویند، و طلاق در چنین حالتى صحیح است.


مطابق نظر آيت الله سيستاني

مطابق نظر آيت الله سيستاني

مسأله ۲۵۱۷ ـ زن باید در وقت طلاق از خون حیض و نفاس پاک باشد، و شوهرش در آن پاکی با او نزدیکی نکرده باشد. و تفصیل این دو شرط در مسائل آینده گفته می‌شود.

مسأله ۲۵۱۸ ـ طلاق دادن زن در حال حیض، یا نفاس در سه صورت صحیح است:
اوّل: آنکه شوهرش بعد از ازدواج با او نزدیکی نکرده باشد.
دوّم: معلوم باشد آبستن است، و اگر معلوم نباشد و شوهر در حال حیض طلاقش بدهد، بعد بفهمد آبستن بوده، آن طلاق باطل است، هرچند بهتر است رعایت احتیاط شود، گر چه با تجدید طلاق باشد.
سوّم: مرد به واسطه غائب بودن، یا هر سببی هرچند کتمان زن باشد نتواند بفهمد که زن از خون حیض و نفاس پاک است یا نه، ولی در این صورت ـ بنا بر احتیاط واجب ـ باید مرد صبر کند تا حداقل یک ماه از جدا شدنش از زن بگذرد، و بعد او را طلاق دهد.

مسأله ۲۵۱۹ ـ اگر زن را از خون حیض پاک بداند و طلاقش دهد، بعد معلوم شود که موقع طلاق در حال حیض بوده، طلاق او باطل است مگر در فرض مذکور، و اگر او را در حیض بداند و طلاقش دهد بعد معلوم شود پاک بوده، طلاق او صحیح است.

مسأله ۲۵۲۰ ـ کسی که میداند زنش در حال حیض یا نفاس است، اگر از او جدا شود، مثلاً مسافرت کند و بخواهد او را طلاق دهد، باید تا مدتی که یقین یا اطمینان پیدا کند که زن از آن حیض یا نفاس پاک شده صبر نماید، و بعداً چنانچه بداند که او در حالت پاکی است می‌تواند او را طلاق دهد، و همچنین است اگر شک داشته باشد در صورتی که آنچه را در کیفیت طلاق غائب در مسأله (۲۵۱۸) گذشت مراعات کند.

مسأله ۲۵۲۱ ـ اگر مردی که از زن خود جدا شده بخواهد زن خود را طلاق دهد، چنانچه بتواند اطلاع پیدا کند که زن او در حال حیض یا نفاس است یا نه، هرچند اطلاع او از روی عادت حیض زن، یا نشانه‌های دیگری باشد که در شرع معین شده، اگر او را طلاق دهد و بعداً معلوم شود که در حال حیض یا نفاس بوده، طلاق او صحیح نیست.

مسأله ۲۵۲۲ ـ اگر با همسرش نزدیکی کند چه پاک باشد، و چه در حال حیض باشد و بخواهد طلاقش دهد، باید صبر کند تا دوباره حیض ببیند و پاک شود، ولی زنی را که نُه سالش تمام نشده، یا معلوم است که آبستن است، اگر بعد از نزدیکی طلاق دهند اشکال ندارد، و همچنین است اگر یائسه باشد. (معنای یائسه در مسأله (۲۴۶۶) گذشت).

مسأله ۲۵۲۳ ـ اگر با زنی که از خون حیض و نفاس پاک است نزدیکی کند، و در همان پاکی طلاقش دهد، چنانچه بعد معلوم شود که موقع طلاق آبستن بوده، آن طلاق باطل است، ولی رعایت احتیاط بهتر است هرچند با تجدید طلاق باشد.

مسأله ۲۵۲۴ ـ اگر با زنی که از خون حیض و نفاس پاک است نزدیکی کند، و سپس از او جدا شود، مثلاً مسافرت نماید، چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد و نتواند از حالش اطلاع پیدا کند، باید به‌قدری که زن بعد از آن پاکی خون میبیند و دوباره پاک می‌شود، صبر کند. و احتیاط واجب آن است که آن مدت کمتر از یک ماه نباشد، و اگر با رعایت آنچه گفته شد طلاق دهد، و سپس معلوم شود طلاق در همان پاکی اوّل واقع شده است، اشکال ندارد.

مسأله ۲۵۲۵ ـ اگر مرد بخواهد زن خود را که به واسطه اصل خلقت، یا مرضی، یا شیر دادن، یا مصرف دارو، یا هر سببی دیگر حیض نمیبیند و زن‌های در سنّ او حیض میبینند، طلاق دهد، باید از وقتی که با او نزدیکی کرده تا سه ماه از جماع با او خودداری نماید و سپس او را طلاق دهد.

مسأله ۲۵۲۶ ـ طلاق باید به صیغه عربی صحیح و به کلمه «طالق» خوانده شود، و دو مرد عادل آن را بشنوند، و اگر خود شوهر بخواهد صیغه طلاق را بخواند و اسم زن او مثلاً فاطمه باشد، بگوید: «زَوْجَتِی فاطِمَةُ طالِقٌ» یعنی همسر من فاطمه رها است، و اگر دیگری را وکیل کند، آن وکیل بگوید: «زَوْجَةُ مُوَکلِی فاطِمَةُ طالِقٌ»؛ و در صورتی که زن معین باشد، ذکر نام او لازم نیست. و اگر حاضر باشد کافی است بگوید: «هذِهِ طالِقٌ» و به او اشاره کند، یا بگوید: «اَنْتِ طالِق» و او را مخاطب قرار دهد. و چنانچه مرد نتواند طلاق را به صیغه عربی بیاورد و نتواند وکیل بگیرد، به هر لفظی که مرادف صیغه عربی آن است از هر لغتی باشد می‌تواند طلاق دهد.

مسأله ۲۵۲۷ ـ ازدواج موقت طلاق ندارد، و رها شدن زن به این است که مدتش تمام شود، یا مرد مدت را به او ببخشد، مثلاً بگوید: مدت را به تو بخشیدم، و شاهد گرفتن و پاک بودن زن از حیض لازم نیست. رساله توضيح المسائل آيت الله سيستاني .

پرسش: برخی خانم‌ها در اثر بستن لوله‌ رحم دیگر خون حیض نمی بینند ، مسأله طهر غیر مواقعه و عده چنین زن‌هایی را بیان نمایید؟
پاسخ: طلاق باید سه ماه پس از آخرین نزدیکی باشد وعده آنها سه ماه است.استفتائات آیت الله سیستانی.

لينك كوتاه مطلب: http://hadana.ir/?p=22444

*- ضمنا شما می توانید از اینجا مشترک  خبرنامه سایت شوید و جدید ترین مطالب را دریافت کنید.


حتما بخوانيد

* ویژه نامه احکام بانوان   



كليد: حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض  حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض    حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض  حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض   حكم طلاق در حال حيض  حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حكم طلاق در حال حيض حکم طلاق در دوران حیض و قاعدگی  طلاق در زمان پریود

این مطلب را به دوستان خود معرفی کنید:
افسرانفیس نماکلوب