وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

آیا اهل البیت به طور مستقيم قدرت برآوردن حاجت ما را دارند

آیا اهل البیت به طور مستقيم قدرت برآوردن حاجت ما را دارند

قدرت اولياى الهى

 

 

منشأ قدرت اولياى الهى چيست؟ آيا هنگامى كه ما به پيامبر (صلی الله علیه وآله)  و امامان (علیهم السلام)  توسل مى جوييم، خودشان به طور مستقيم قدرت برآوردن حاجت ما را دارند يا تنها حاجت ما را به خدا مى گويند؟

 

نکته:

درخواست مستقيم از اولياى الهى، به واسطه اعتقاد به ولايت تكوينى آنان است؛ يعنى، آنان متكى به اذن و اراده و قدرت الهى، مى توانند در عالم تكوين تصرف كنند و ـ مثلاً ـ مريض را شفا دهند.

درستى اين نوع از توسّل به اولياى الهى، مبتنى بر ولايت تكوينى اولياى الهى است. قرآن كريم و روايات شيعه و سنى بر اعطاى چنين قدرتى به اولياى الهى دلالت دارد.

 

در قرآن آمده است:

هنگامى كه بنى اسرائيل از حضرت موسى (علیه السلام)  طلب آب كردند، وى با كوبيدن عصاى خود بر سنگ، دوازده چشمه آب از دل سنگ براى بنى اسرائيل روان ساخت.[۲۷۳]

حضرت عيسى، كور مادرزاد و مرض پيس را شفا مى داد و حتى مردگان را زنده مى كرد و از قبر بيرون مى آورد.[۲۷۴]

يكى از اولياى الهى ـ كه از ياران حضرت سليمان بود ـ در كمتر از يك چشم به هم زدن، تخت بلقيس را از يمن نزد سليمان حاضر كرد.[۲۷۵]

 

يوسف (علیه السلام) پيراهن خود را به برادرانش داد و گفت:

اين را ببريد و بر چهره پدرم بيفكنيد تا بينايى اش را باز يابد، و چون برادرانش به اين دستور عمل كردند، چشمان حضرت يعقوب شفا يافت.[۲۷۶]

از ديدگاه روايات، عثمان بن ابى العاص ـ به واسطه تصرف تكوينى نبى اكرم (صلی الله علیه وآله)  و دست نهادن بر سينه وى ـ موفق به حفظ قرآن و عدم فراموشى آن تا آخر عمر شد.[۲۷۷]

در جنگ خيبر نيز، پيامبر اكرم (صلی الله علیه وآله)  با تصرف تكوينى و ماليدن آب دهان مبارك خود بر چشمان على (علیه السلام) ، چشم درد ايشان را شفا داد.[۲۷۸]

 

ولايت تكوينى پيامبران و اولياى الهى، از سوى خداوند است، از همين رو، درخواست حاجت از اولياى الهى همراه با اين اعتقاد است كه:

آنان مستقل از اراده و نيروى الهى، توان هيچ گونه تأثيرگذارى و تصرف در عالم را ندارند: «لا حول و لا قوة الا بالله». بنابراين چنين درخواستى، همراه با اين اعتقاد، هيچ گونه منافاتى با توحيد و اعتقاد به اين مطلب ندارد كه: تنها مبدأ مؤثر در عالم هستى خداوند است.

بله اين اعتقاد كه آنان مبدأ مستقل تأثير در عالم هستى اند، شرك در ربوبيت و درخواست با اين اعتقاد، عملى مشركانه است.

 

تقى الدين سبكى از علماى اهل سنت مى نويسد:

«نوع سوم از توسّل اين است كه مقصود و حاجت، از رسول اكرم (صلی الله علیه وآله)  طلب شود؛ زيرا او قادر بر سبب و واسطه شدن در برآمدن حاجات است». وى در ادامه پس از نقل روايت عثمان ابى العاص و برطرف شدن مشكل وى، با تصرف تكوينى پيامبر (صلی الله علیه وآله) [۲۷۹]، مى نويسد: «تصرف پيامبر به اذن خدا و قدرت او و فعل او است؛ نه اينكه آن حضرت خالق و فاعل مستقل باشد»[۲۸۰].

 

[۲۷۳]. «وَ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ…»: اعراف ۷، آيه ۱۶۰.
[۲۷۴]. «وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي …»: مائده ۵، آيه ۱۱۰.
[۲۷۵]. «قالَ الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبِّي …»: نحل ۱۶، آيه ۴۰.
[۲۷۶]. يوسف ۱۲، آيات ۹۳ و ۹۶.
[۲۷۷]. المعجم الكبير، طبرانى، ج ۹، ص ۴۷؛ مجمع الزوائد، ح هيثمى، ج ۹، ص ۳؛ سبل الهدى و الرشاد صالحى شامى، ج ۶، ص ۲۹۹؛ الغدير، ج ۵، ص ۱۴۵.
[۲۷۸]. صحيح مسلم، ج ۷، ص ۱۲۰.
[۲۷۹]. روايت عثمان بن ابى العاص.
[۲۸۰]. تقى الدين سبكى، شفاء السقام فى زيارة خير الانام، ص ۱۶۵.
منبع: هدانا برگرفته از پرسش ها و پاسخ ها«دعا و توسل».

حتما بخوانيد

ویژه نامه امامت پژوهی

[به این نوشته امتیاز بدهید]
[total: 0 امتیاز: ۰]
🔗 لینک کوتاه

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.