وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

روزه سکوت در اسلام

روزه سکوت در اسلام

روزه سكوت در ميان برخى اقوام پيشين جايز بوده چنانكه در زمان بنى اسرائيل وقتى حضرت مريم (س) با اعجاز خداوند بارور شد و فرزندش عيسى (ع) را به دنيا آورد، خداوند براى ساكت كردن تهمت‏ هاى مردم و خلاصى مردم از اين وضعيت فرمود: «اگر كسى از انسان‏ها را ديدى پس بگو با اين طفل سخن گوئيد من نذر روزه سكوت كرده ‏ام و امروز را با كسى سخن نخواهم گرفت»،(۱). پس معلوم مى‏شود به جهت آشنايى مردم روزه سكوت خداوند چنين دستورى داده و گرنه مردم متوجه حركات و اشارات او نشده و بيشتر او را تحت فشار مى ‏گذاشتند و آن روزه از صبح تا شب بوده بمدت يك روز كه از ذيل آيه‏ فَلَنْ أُكَلِّمَ اَلْيَوْمَ إِنْسِيًّا (۱۹: ۲۶) و امروز با انسانى سخن نخواهم گفت، استفاده مى‏ شود، ولى در شريعت اسلامى كه ناسخ و باطل كننده اديان پيشين بوده اين حكم منسوخ شده و حرام دانسته شده است، از امام سجاد (ع) در روايتى چنين آمده است: صوم السكوت حرام‏(۲). و اين بخاطر تفاوت شرايط زمانى و شريعت الهى مى‏ باشد، البته در اسلام كه صوم و روزه يكى از اركان دين شمرده شده و روزه ماه رمضان به آن جهت واجب شده است، يكى از آداب اين روزه حفظ زبان از آلودگى‏ هاى مربوط بدان (همانند غيبت، تهمت، پرحرفى، فحاشى، دروغ، سخن‏ چينى و سخنان كفرآلود) است.

(۱) (سوره مريم)
۰۰۰ (۲) (وسايل الشيعه، ج ۷، ص ۳۹۰)

🔗 لینک کوتاه

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.