وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

دعای شب و روز هجدهم ماه رمضان

 

دعای لا اله الا الله وحده لا شریک له فی ملکه و لا منازع له
الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب الثاني و العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الثامنة عشر منه و يومها و فيها عدة روايات منها رواية من كتب أصحابنا العتيقة و هي في الليلة الثامنة عشر
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و دوم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز هجدهم ماه (دعای اول) براساس كتاب‌هاى كهن راويان اماميّه-رحمهم اللّه-:
لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ فِي مُلْكِهِ وَ لَا مُنَازِعَ لَهُ فِي قُدْرَتِهِ أَحْصَى كُلَّ شَيْ‏ءٍ عَدَداً
معبودى جز خدا وجود ندارد، يگانه است و شريكى در سلطنت و ستيزه‌جويى در قدرتش نيست و هر چيز را به شماره درآورده
وَ خَلَقَهُ وَ جَعَلَ لَهُ أَمَداً [حَدّاً] فَكُلُّ مَا يُرَى وَ مَا لَا يُرَى‏ (هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ)[۱]‏
و آفريده و وقت مشخصى براى آن قرار داده است. از اين‌رو، تمام موجودات اعمّ از موجوداتى كه ديده مى‌شوند و يا ديده نمى‌شوند، جز روى [اسما و صفات، يا ذات]او نابود است و همه به‌سوى او بازگردانده مى‌شوند
وَ سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِي قَهَرَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ بِجَبَرُوتِهِ وَ اسْتَوْلَى عَلَيْهِ بِقُدْرَتِهِ وَ مَلَكَهُ بِعِزَّتِهِ
و پاكا خدايى كه با سركشى برتر خود همه‌ى اشيا را مغلوب خود قرار داده و به قدرت خويش بر آن‌ها مستولى شده و به سربلندى‌اش در اختيار خود درآورده است.
سُبْحَانَ خَالِقِي وَ لَمْ أَكُ شَيْئاً الَّذِي كَفَلَنِي بِرَحْمَتِهِ وَ غَذَّانِي بِنِعْمَتِهِ وَ فَسَحَ لِي فِي عَطِيَّتِهِ
پاكا خدايى كه مرا آفريد درحالى‌كه هيچ چيز نبودم و به رحمت خويش سرپرستى مرا عهده‌دار شد و به نعمت خود تغذيه‌ام نمود و عطاهاى خود را بر من گستراند
وَ مَنَّ عَلَيَّ بِهِدَايَتِهِ بِمَا أَلْهَمَنِي مِنْ وَحْدَانِيَّتِهِ وَ التَّصْدِيقِ بِأَنْبِيَائِهِ وَ حَامِلِي رِسَالَتِهِ وَ بِكُتُبِهِ الْمُنْزَلَةِ عَلَى بَرِيَّتِهِ الْمُوجِبَةِ لِحُجَّتِهِ
و با الهام اعتقاد به يگانگى خود و تصديق پيامبران و حاملان پيامش و نيز تصديق كتاب‌هايى كه بر آفريدگانش فروفرستاده و وسيله‌ى اتمام حجت بر آن‌ها است، هدايت خود را بر من ارزانى داشت،
الَّذِي لَمْ يَخْذُلْنِي بِجُحُودٍ وَ لَمْ يُسَلِّمْنِي إِلَى عَنُودٍ
خدايى كه به واسطه‌ى انكار مرا خوار نگردانيد و به ستيزه‌جويان نسپرد
وَ جَعَلَ مِنْ أَكَارِمِ أَنْبِيَائِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِمْ أَرُومَتِي وَ مِنْ أَفَاضِلِهِمْ نَبْعَتِي وَ لِخَاتَمِهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَوْنَتِي
و از نژاد و ريشه‌ى بزرگوارترين و برترين پيامبران-درود خدا بر آنان-قرار داد و با خاتم پيامبران يارى‌ام نمود.
اللَّهُمَّ لَا تُذَلِّلْ مِنِّي مَا أَعْزَزْتَ وَ لَا تَضَعْنِي بَعْدَ أَنْ رَفَعْتَ وَ لَا تَخْذُلْنِي بَعْدَ أَنْ نَصَرْتَ
خدايا، آنچه از من سرافراز نموده‌اى خوار مگردان و بعد از آنكه بالايم بردى، پايين مياور و بعد از آنكه يارى‌ام كردى، از يارى‌ام دست مكش
وَ اطْوِ فِي مَطَاوِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ ذُنُوبِي مَغْفُورَةً وَ أَدْعِيَتِي مَسْمُوعَةً وَ قُرُبَاتِي مَقْبُولَةً
و در ضمن اين شب گناهانم را آمرزيده و دعاهايم را شنوده و اعمالى را كه براى تقرّب به درگاهت به جا آورده‌ام، بپذير.
فَ إِنَّكَ عَلى‏ كُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدِيرٌ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيما
به راستى كه تو بر هر چيز توانايى. درود و سلام شايسته‌ى خداوند بر پيامبر خدا، حضرت محمّد و خاندان او.

[۱]) سوره القصص، آیه ۸۸


دعای محمد بن ابی قره در شب هجدهم رمضان
الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب الثاني و العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الثامنة عشر منه و يومها؛ دعاء آخر في الليلة الثامنة عشر منه‏
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و دوم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز هجدهم ماه (دعای دوم):
رَوَيْنَاهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي قُرَّةَ فِي كِتَابِهِ عَمَلِ شَهْرِ رَمَضَانَ‏
دعاى اين شب به نقل از كتاب «عمل شهر رمضان» نوشته‌ى «محمّد بن ابى قرّه»
اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ كَمَا حَمِدْتَ نَفْسَكَ وَ أَفْضَلَ مَا حَمِدَكَ الْحَامِدُونَ مِنْ خَلْقِكَ
خداوندا، ستايش تو را همان گونه كه خود را ستوده‌اى و به برترين ستايشى كه ستايش‌گران از آفريده‌هايت تو را ستوده‌اند،
حَمْداً يَكُونُ أَرْضَى الْحَمْدِ لَكَ وَ أَحَقَّ الْحَمْدِ عِنْدَكَ وَ أَحَبَّ الْحَمْدِ إِلَيْكَ وَ أَفْضَلَ الْحَمْدِ لَدَيْكَ وَ أَقْرَبَ الْحَمْدِ مِنْكَ وَ أَوْجَبَ الْحَمْدِ جَزَاءً عَلَيْكَ
ستايشى كه موردپسندترين و زيبنده‌ترين و محبوب‌ترين و برترين و نزديك‌ترين و پاداش‌آورترين ستايش باشد،
حَمْداً لَا يَبْلُغُهُ وَصْفُ وَاصِفٍ وَ لَا يُدْرِكُهُ نَعْتُ نَاعِتٍ وَ لَا وَهْمُ مُتَوَهِّمٍ وَ لَا فِكْرُ مُتَفَكِّرٍ
ستايشى كه توصيف هيچ توصيف‌كننده و ستايش هيچ ستايشگر و خيال هيچ خيال‌كننده و انديشه‌ى هيچ انديشمندى بدان نرسد،
حَمْداً يَضْعُفُ عَنْهُ كُلُّ أَحَدٍ [أيد] مِمَّنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِينَ وَ يَقْصُرُ عَنْهُ
ستايشى كه همه‌ى كسانى [دست‌هايى]كه در آسمان‌ها و زمين‌ها وجود دارند از [به‌جا آوردن]آن ناتوان باشند
وَ عَنْ حُدُودِهِ وَ مُنْتَهَاهُ جَمِيعُ الْمَعْصُومِينَ الْمُؤَيَّدِينَ الَّذِينَ أَخَذْتَ مِيثَاقَهُمْ فِي كِتَابِكَ الَّذِي لَا يُغَيَّرُ وَ لَا يُبَدَّلُ
و همه‌ى افراد معصوم مؤيّد كه در كتاب بدون تغيير و تبديل خود از آنان پيمان گرفته‌اى، به آن و حدود و منتهاى آن نرسند،
حَمْداً يَنْبَغِي لَكَ وَ يَدُومُ مَعَكَ وَ لَا يَصْلُحُ إِلَّا لَكَ حَمْداً يَعْلُو حَمْدَ كُلِّ حَامِدٍ وَ شُكْراً يُحِيطُ بِشُكْرِ كُلِّ شَاكِرٍ
ستايشى كه زيبنده‌ى تو است و پيوسته با تو مى‌ماند و جز براى تو شايسته نيست، ستايشى كه از ستايش همه‌ى ستايشگران برتر باشد و سپاسى كه به سپاسگزارى همه‌ى سپاسگزاران احاطه داشته باشد،
حَمْداً يَبْقَى مَعَ بَقَائِكَ وَ يَزِيدُ إِذَا رَضِيتَ وَ يَنْمِي كُلَّمَا شِئْتَ حَمْداً خَالِداً مَعَ خُلُودِكَ وَ دَائِماً مَعَ دَوَامِكَ
ستايشى كه با پايندگى تو پاينده باشد و هرگاه پسنديدى افزون گردد و هر گاه خواستى ببالد، ستايشى كه با جاودانگى تو جاودانه باشد و با پايدارى تو پاينده باشد،
كَمَا فَضَّلْتَنَا عَلَى كَثِيرٍ مِنْ خَلْقِكَ وَ لِمَا وَهَبْتَ مِنْ مَعْرِفَتِكَ وَ صِيَامِ شَهْرِ رَمَضَانَ
چنان‌كه ما را بر بسيارى از آفريده‌هايت برترى بخشيدى و شناخت خود و روزه‌ى ماه رمضان را بر ما ارزانى داشتى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَقَامِ مُحَمَّدٍ وَ بِمَقَامِ أَنْبِيَائِكَ عَلَيْهِ وَ عَلَيْهِمُ السَّلَامُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خداوندا، به مقام حضرت محمّد و ديگر پيامبرانت-درود بر او و آنان-از تو مى‌خواهم كه بر محمّد و آل محمّد درود فرستى
وَ تَقَبَّلَ صَوْمِي وَ تَصْرِفَ إِلَيَّ وَ إِلَى أَهْلِي وَ وُلْدِي وَ أَهْلِ بَيْتِي وَ مَنْ يَعْنِينِي أَمْرُهُ وَ إِلَى جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ
و روزه‌ام را بپذيرى و از روزى افزون و رحمت و عافيت و نعمت‌ها و روزى گوارا و دلچسب خود به اندازه‌اى كه به صلاح دين و مايه‌ى استوارى آخرت ما باشد،
مِنْ فَضْلِكَ وَ رَحْمَتِكَ وَ عَافِيَتِكَ وَ نِعَمِكَ وَ رِزْقِكَ الْهَنِي‏ءِ الْمَرِي‏ءِ مَا تَجْعَلُهُ صَلَاحاً لِدِينِنَا وَ قَوَاماً لِآخِرَتِنَا
به من و بستگان و فرزندان و خاندان و كسانى كه مورد اهتمام من هستند و به همه‌ى مردان و زنان مؤمن، ارزانى دارى.

 


دعای پیامبر (ص) در شب هجدهم رمضان (اقبال الاعمال)
الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب الثاني و العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الثامنة عشر منه و يومها؛ دعاء آخر في هذه الليلة مروي عن النبي ص‏
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و دوم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز هجدهم ماه (دعای سوم) دعای منقول از پیامبر-صلی الله علیه و آله و سلم- در این شب(هجدهم):
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَكْرَمَنَا بِشَهْرِنَا هَذَا وَ أَنْزَلَ عَلَيْنَا فِيهِ الْقُرْآنَ وَ عَرَّفَنَا حَقَّهُ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلَى الْبَصِيرَةِ
ستايش خدا را كه ما را به واسطه‌ى اين ماه گرامى داشت و قرآن را در آن بر ما فروفرستاد و ما را با حق خود آشنا گردانيد و ستايش خدا را بر آگاهى [نسبت به اين امور]،
فَبِنُورِ وَجْهِكَ يَا إِلَهَنَا وَ إِلَهَ آبَائِنَا الْأَوَّلِينَ ارْزُقْنَا فِيهِ التَّوْبَةَ وَ لَا تَخْذُلْنَا وَ لَا تُخْلِفْ ظَنَنَّا بِكَ
پس اى معبود ما و معبود پدران نخستين ما، به نور روى [اسما و صفات، يا ذات]تو سوگند، توبه‌ى در اين ماه را روزى‌مان كن و از يارى ما دست مكش و گمان ما را [به خود]خلاف واقع قرار مده،
وَ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ اعْفُ عَنَّا وَ ارْحَمْنَا إِنَّكَ أَنْتَ الْجَلِيلُ الْجَبَّارُ
[و بر محمّد و آل محمّد درود فرست و از ما درگذر و بر ما رحم آر]، به راستى كه تو بزرگ و سرفراز هستى.
وَ رُوِيَ عَنِ الصَّادِقِ ع‏
در حديث است كه امام صادق-عليه السّلام-فرمود:
أَنَّ فِي ثَمَانِيَةَ عَشَرَ مَضَتْ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ أُنْزِلَ الزَّبُورُ
«در هجدهم ماه رمضان زبور نازل شده است.»
قلت أنا ينبغي أن يكون لها زيادة من الاحترام و العمل المشكور
بنابراين، شايسته است احترام آن بيشتر پاس داشته و در آن به عمل مورد سپاس پرداخته شود.


دعای اللهم ان الظلمة کفروا بکتابک و جحدوا آیاتک
الجزء الأول؛ أبواب أحكام شهر رمضان؛ الباب الثاني و العشرون فيما نذكره من زيادات و دعوات في الليلة الثامنة عشر منه و يومها؛ فصل فيما يختص باليوم الثامن عشر من دعاء غير متكرر، دعاء اليوم الثامن عشر من شهر رمضان‏
جلد اول، باب های احکام ماه رمضان؛ باب بیست و دوم اعمال و دعاهای وارد شده در روایات در شب و روز هجدهم ماه، فصل اول دعاهای مخصوص روز هجدهم (دعای اول):
اللَّهُمَّ إِنَّ الظَّلَمَةَ كَفَرُوا بِكِتَابِكَ وَ جَحَدُوا آيَاتِكَ وَ كَذَّبُوا رُسُلَكَ وَ بَدَّلُوا مَا جَاءَ بِهِ رَسُولُكَ
خداوندا، ستمگران به كتاب تو كفر ورزيدند و آياتت [آيه‌هاى قرآن، يا معجزات]را انكار و فرستادگانت را تكذيب كردند و آنچه را كه فرستاده‌ات آورده بود، تغيير دادند
وَ شَرَّعُوا غَيْرَ دِينِكَ وَ سَعَوْا بِالْفَسَادِ فِي أَرْضِكَ وَ تَعَاوَنُوا عَلَى إِطْفَاءِ نُورِكَ وَ شَاقُّوا وُلَاةَ أَمْرِكَ
و دينى غير از دين او بنيان نهادند و در انجام تباهى در روى زمين كوشيدند و بر خاموش كردن نور تو هميارى نمودند و با واليان امر تو ستيزه‌جويى كردند
وَ وَالَوْا أَعْدَاءَكَ وَ عَادَوْا أَوْلِيَاءَكَ وَ ظَلَمُوا أَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكَ
و با دشمنانت دوستى نمودند و با دوستانت دشمنى ورزيدند و به اهل بيت پيامبرت ستم نمودند.
اللَّهُمَّ فَانْتَقِمْ مِنْهُمْ وَ اصْبُبْ عَلَيْهِمْ عَذَابَكَ وَ اسْتَأْصِلْ شَأْفَتَهُمْ
خدايا پس، از آنان انتقام بگير و عذابت را بر آنان فرو بار و آنان را ريشه‌كن كن.
اللَّهُمَّ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا دِينَكَ دَغَلًا وَ مَالَكَ دُوَلًا وَ عِبَادَكَ خَوَلًا فَاكْفُفْ بَأْسَهُمْ وَ أَوْهِنْ‏ كَيْدَهُمْ
خدايا، آنان دين تو را تباه كردند و اموالت را دست‌به‌دست چرخاندند و بندگانت را به بردگى كشاندند، پس جلوى تندى آنان را بگير و نيرنگشان را سست كن
وَ اشْفِ مِنْهُمْ صُدُورَ الْمُؤْمِنِينَ وَ خَالِفْ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَ شَتِّتْ أَمْرَهُمْ
و دل‌هاى مؤمنان را در رابطه با آنان بهبودى بخش و ميان دل‌هاى دشمنانت اختلاف بينداز و كار آنان را آشفته بگردان
وَ اجْعَلْ بَأْسَهُمْ بَيْنَهُمْ وَ اسْفِكْ بِأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ دِمَاءَهُمْ وَ خُذْهُمْ مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُونَ
و تندى و گرفتارى آنان را در ميان خودشان قرار ده و خون آنان را به دست مؤمنان بريز و از آن جا كه خبر ندارند، بگيرشان.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست.
اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْهَدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ يَوْمَ حُلُولِ الطَّامَّةِ أَنَّهُمْ لَمْ يُذْنِبُوا لَكَ ذَنْباً وَ لَمْ يَرْتَكِبُوا لَكَ مَعْصِيَةً
خدايا، ما در روز قيامت كه درهم‌كوبنده، است، گواهى مى‌دهيم كه آنان هيچ‌گاه گناه نكرده‌اند و هرگز معصيت مرتكب نشده‌اند
وَ لَمْ يُضِيعُوا لَكَ طَاعَةً وَ أَنَّ مَوْلَانَا وَ سَيِّدَنَا صَاحِبَ الزَّمَانِ الْهَادِي الْمُهْتَدِي التَّقِيُّ النَّقِيُّ الزَّكِيُّ الرَّضِيُّ
و هيچ‌گاه طاعت تو را ترك نكرده‌اند و اين‌كه مولى و سرور ما امام زمان، كه هدايتگر هدايت‌يافته و پرهيزگار و پاك و پاكيزه و مورد پسند تو است،
فَاسْلُكْ بِنَا عَلَى يَدَيْهِ مِنْهَاجَ الْهُدَى وَ الْمَحَجَّةَ الْعُظْمَى وَ قَوِّنَا عَلَى مُتَابَعَتِهِ
پس به دست او ما را در راه روشن و جاده‌ى بزرگ [هدايت]رهسپار ساز و بر پيروى از او
وَ أَدَاءِ حَقِّهِ وَ احْشُرْنَا فِي أَعْوَانِهِ وَ أَنْصَارِهِ إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَاء
و اداى حقّش يارى كن و ما را جزو ياران و ياوران او محشور گردان، به راستى كه تو شنونده‌ى دعا هستى.

🔗 لینک کوتاه

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.