متن و ترجمه سوره یسReviewed by مهدي يوسف وند on Jul 28Rating: 5.0

متن و ترجمه سوره یس

پرسش : فضیلت تلاوت سوره «یس» چیست؟

پاسخ: سوره «یس» به گواهى احادیث متعددى که در این زمینه وارد شده، یکى از مهمترین سوره هاى قرآنى است، به گونه اى که در احادیث، به عنوان «قلب قرآن» نامیده شده است.
در حدیثى از پیامبر اسلام(صلى اللهعلیه وآله) مى خوانیم:
«اِنَّ لِکُلِّ شَیْء قَلْباً وَ اِنَّ قَلْبَ الْقُرْآنِ یس»؛ (هر چیز قلبى دارد، و قلب قرآن یس است).(1)
در حدیثى از امام صادق(علیه السلام) نیز، همین معنى آمده است و در ذیل آن مى افزاید: «مَنْ قَرَاَها قَبْلَ اَنْ یَنامَ اَوْ فِی نَهْارِهِ قَبْلَ اَنْ یُمْسِیَ کانَ فِی نَهارِهِ مِنَ الْمَحْفُوظِینَ وَ الْمَرْزُوقِینَ حَتّى یُمْسِیَ وَ مَنْ قَرَاَها فِی لَیْلِهِ قَبْلَ اَنْ یَنامَ وَکَّلَ اللّهُ بِهِ مِایَهَ اَلْفِ مَلَک یَحْفَظُونَهُ مِنْ کُلِّ شَیْطان رَجِیم وَ مِنْ کُلِّ آفَه»؛ (هر کس آن را قبل از خوابیدن، یا در روز پیش از غروب بخواند، در تمام طول روز محفوظ و پر روزى خواهد بود، تا این که غروب شود و هر کس آن را در شب پیش از خفتن بخواند، خداوند هزار فرشته را بر او مامور مى کند که او را از هر شیطان رجیم و هر آفتى حفظ کنند…) و به دنبال آن فضایل مهم دیگرى نیز بیان مى فرماید.(2)
باز در حدیثى از پیامبر(صلى اللهعلیه وآله) مى خوانیم که فرمود: «سُورَهُ یس تُدْعى فِى التَّوْراهِ الْمُعِمَّه! قِیْلَ وَ مَا الْمُعِمَّه؟ قالَ تَعُمُّ صاحِبَها خَیْرَ الدُّنْیا وَ الآخِرَهِ…»؛ (سوره یس در تورات به عنوان عمومیت آفرین نامیده شده، سوال شد: از چه رو به آن «عمومیت آفرین» گفته مى شود؟ فرمود: به خاطر این که کسى که همدم و همنشین این سوره باشد او را مشمول تمام خیر دنیا و آخرت مى کند…).(3)
روایات دیگرى، نیز در این زمینه در کتب شیعه و اهل سنت آمده است که اگر بخواهیم، همه آنها را نقل کنیم، سخن به درازا مى کشد.

به این ترتیب، باید اعتراف کرد که: شاید کمتر سورهاى در قرآن مجید داراى این همه فضیلت بوده باشد.

مسلماً این فضیلت براى کسانى نیست که تنها الفاظ آن را بخوانند، و مفاهیم آن را به طاق نسیان زنند، بلکه این عظمت به خاطر محتواى عظیم این سوره است.
محتوایى بیدارگر، ایمان بخش، مسیولیت آفرین و تقوازا که وقتى انسان در آن اندیشه کند، و این اندیشه در اعمال او پرتوافکن گردد، خیر دنیا و آخرترا براى او به ارمغان مى آورد.
فى المثل، در آیه60 این سوره سخن از پیمانى به میان مى آورد که: خداوند از تمام فرزندان آدم گرفته، که شیطان را پرستش نکنند چون شیطان دشمن آشکارى است: «اَ لَمْ اَعْهَدْ اِلَیْکُمْ یا بَنِی آدَمَ اَنْ لاتَعْبُدُوا الشَّیْطانَ اِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبِین».
روشن است، هرگاه انسان به این پیمان الهى پایبند باشد، همان گونه که در احادیث فوق آمده، از هر شیطان رجیمى در امان خواهد بود ولى، اگر این آیه را سرسرى بخواند و در عمل از دوستان مخلص و یاران وفادار شیطان باشد، نمى تواند به این افتخار بزرگ نایل گردد، همچنین درباره فرد فرد آیات و کلمات این سوره، باید این محاسبه را انجام داد.(4)
پی نوشت:

  • (1). «مجمع البيان»، آغاز سوره«يس».
  • (2). «وسائل الشيعه»، جلد 4، صفحه 886، باب 48 از ابواب قرائة القرآن؛«بحار الانوار»، جلد 92، صفحه 288؛«مجمع البيان»، آغاز سوره«يس»( با كمى تفاوت)
  • (3). «وسائل الشيعه»، جلد 4، صفحه 886، باب 48 از ابواب قرائة القرآن؛«بحار الانوار»، جلد 92، صفحه 288؛«مجمع البيان»، آغاز سوره«يس»( با كمى تفاوت)
  • (4). گرد آوري از کتاب: تفسیر نمونه، آيت الله العظمي مکارم شيرازي، دار الکتب الإسلامیه، چاپ بیست و ششم، ج 18، ص328.

سوره يس
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

يس ۱

وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ ۲

إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ۳

عَلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ۴

تَنزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ۵

لِتُنذِرَ قَوْمًا مَّا أُنذِرَ آبَاؤُهُمْ فَهُمْ غَافِلُونَ۶

لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَىٰ أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۷

إِنَّا جَعَلْنَا فِي أَعْنَاقِهِمْ أَغْلَالًا فَهِيَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُم مُّقْمَحُونَ۸

وَجَعَلْنَا مِن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَمِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنَاهُمْ فَهُمْ لَا يُبْصِرُونَ ۹

وَسَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ۱۰

إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذِّكْرَ وَخَشِيَ الرَّحْمَٰنَ بِالْغَيْبِ ۖ فَبَشِّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَأَجْرٍ كَرِيمٍ ۱۱

إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ فِي إِمَامٍ مُّبِينٍ ۱۲

وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلًا أَصْحَابَ الْقَرْيَةِ إِذْ جَاءَهَا الْمُرْسَلُونَ۱۳

إِذْ أَرْسَلْنَا إِلَيْهِمُ اثْنَيْنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزْنَا بِثَالِثٍ فَقَالُوا إِنَّا إِلَيْكُم مُّرْسَلُونَ ۱۴

قَالُوا مَا أَنتُمْ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَمَا أَنزَلَ الرَّحْمَٰنُ مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَكْذِبُونَ ۱۵

قَالُوا رَبُّنَا يَعْلَمُ إِنَّا إِلَيْكُمْ لَمُرْسَلُونَ ۱۶

وَمَا عَلَيْنَا إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ۱۷

قَالُوا إِنَّا تَطَيَّرْنَا بِكُمْ ۖ لَئِن لَّمْ تَنتَهُوا لَنَرْجُمَنَّكُمْ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٌ ۱۸

قَالُوا طَائِرُكُم مَّعَكُمْ ۚ أَئِن ذُكِّرْتُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ ۱۹

وَجَاءَ مِنْ أَقْصَى الْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَسْعَىٰ قَالَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ ۲۰

اتَّبِعُوا مَن لَّا يَسْأَلُكُمْ أَجْرًا وَهُم مُّهْتَدُونَ ۲۱

وَمَا لِيَ لَا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ۲۲

أَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِ آلِهَةً إِن يُرِدْنِ الرَّحْمَٰنُ بِضُرٍّ لَّا تُغْنِ عَنِّي شَفَاعَتُهُمْ شَيْئًا وَلَا يُنقِذُونِ۲۳

إِنِّي إِذًا لَّفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ۲۴

إِنِّي آمَنتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ ۲۵

قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ ۖ قَالَ يَا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ ۲۶

بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ۲۷

۞ وَمَا أَنزَلْنَا عَلَىٰ قَوْمِهِ مِن بَعْدِهِ مِن جُندٍ مِّنَ السَّمَاءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ ۲۸

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ خَامِدُونَ ۲۹

يَا حَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِ ۚ مَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ۳۰

أَلَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّنَ الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لَا يَرْجِعُونَ ۳۱

وَإِن كُلٌّ لَّمَّا جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ۳۲

وَآيَةٌ لَّهُمُ الْأَرْضُ الْمَيْتَةُ أَحْيَيْنَاهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبًّا فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ ۳۳

وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّاتٍ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ ۳۴

لِيَأْكُلُوا مِن ثَمَرِهِ وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ۳۵

سُبْحَانَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُونَ ۳۶

وَآيَةٌ لَّهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظْلِمُونَ ۳۷

وَالشَّمْسُ تَجْرِي لِمُسْتَقَرٍّ لَّهَا ۚ ذَٰلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ۳۸

وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ۳۹

لَا الشَّمْسُ يَنبَغِي لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ ۚ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ۴۰

وَآيَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ۴۱

وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ ۴۲

وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ۴۳

إِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا إِلَىٰ حِينٍ ۴۴

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ۴۵

وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ آيَةٍ مِّنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ۴۶

وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ۴۷

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ۴۸

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ۴۹

فَلَا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَلَا إِلَىٰ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ ۵۰

وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ الْأَجْدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمْ يَنسِلُونَ ۵۱

قَالُوا يَا وَيْلَنَا مَن بَعَثَنَا مِن مَّرْقَدِنَا ۜ ۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ الرَّحْمَٰنُ وَصَدَقَ الْمُرْسَلُونَ ۵۲

إِن كَانَتْ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً فَإِذَا هُمْ جَمِيعٌ لَّدَيْنَا مُحْضَرُونَ ۵۳

فَالْيَوْمَ لَا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئًا وَلَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۵۴

إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ ۵۵

هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِئُونَ ۵۶

لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ ۵۷

سَلَامٌ قَوْلًا مِّن رَّبٍّ رَّحِيمٍ۵۸

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ۵۹

۞ أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ ۖ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ۶۰

وَأَنِ اعْبُدُونِي ۚ هَٰذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ ۶۱

وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا ۖ أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ ۶۲

هَٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ ۶۳

اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ۶۴

الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَىٰ أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ۶۵

وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَىٰ أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّىٰ يُبْصِرُونَ ۶۶

وَلَوْ نَشَاءُ لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيًّا وَلَا يَرْجِعُونَ ۶۷

وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ ۖ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ۶۸

وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ ۚ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ ۶۹

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ ۷۰

أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ ۷۱

وَذَلَّلْنَاهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ۷۲

وَلَهُمْ فِيهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُ ۖ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ۷۳

وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لَّعَلَّهُمْ يُنصَرُونَ ۷۴

لَا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَهُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٌ مُّحْضَرُونَ ۷۵

فَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ ۘ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ۷۶

أَوَلَمْ يَرَ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ۷۷

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِيَ خَلْقَهُ ۖ قَالَ مَن يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ ۷۸

قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ ۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ۷۹

الَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَارًا فَإِذَا أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ ۸۰

أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَىٰ أَن يَخْلُقَ مِثْلَهُم ۚ بَلَىٰ وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ۸۱

إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئًا أَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ ۸۲

فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ۸۳

طبق نظر آيت الله مكارم شيرازي

ترجمه حضرت آیت الله مکارم شیرازی

سوره يس
*بنام خداوند بخشنده مهربان* یس. ۱
سوگند به قرآن حکیم (و استوار). ۲
که تو قطعاً از فرستادگان (خداوند) هستى، ۳
بر راهى راست (قراردارى); ۴
(این قرآنى است که) از سوى خداوند توانا و مهربان نازل شده است; ۵
تا قومى را انذار کنى که پدرانشان انذار نشدند، از این رو آنان غافلند. ۶
فرمان (الهى) درباره بیشتر آنها (به کیفر اعمالشان) تحقق یافته،به همین جهت ایمان نمى آورند. ۷
ما در گردنهاى آنان غلهایى [= طوقهایى ]قرار دادیم که تا چانه ها ادامه دارد و سرهاى آنان را به بالا نگاه داشته است. ۸
و در پیش روى آنان سدّى قرار دادیم، و در پشت سرشان سدّى; و چشمانشان را پوشانده ایم، لذا نمى بینند. ۹
براى آنان یکسان است: چه انذارشان کنى یا نکنى، ایمان نمى آورند. ۱۰
تو فقط کسى را مى توانى انذار کنى که ازاین یادآورى (الهى) پیروى کند و از خداوند رحمان در نهان بترسد; سپس او را به آمرزش و پاداشى پرارزش بشارت ده. ۱۱
به یقین مامردگان را زنده مى کنیم و آنچه را از پیش فرستاده اند و آنچه را از خود باقى گذاشته اند; و همه چیز را در کتاب روشنگرى احصا کرده ایم. ۱۲

و براى آنها، اصحاب شهر (انطاکیه) را مثال بزن هنگامى که فرستادگان خدا به سوى آنان آمدند; ۱۳
در آن زمان که دو نفر (از رسولان خود) را به سوى آنها فرستادیم، امّا آنان فرستادگان (ما) را تکذیب کردند; پس براى تقویت آن دو، شخص سوّمى را فرستادیم; و آنها گفتند: «ما فرستادگان (خدا) به سوى شما هستیم.» ۱۴
امّا آنان (در جواب) گفتند: «شما جز بشرى همانند ما نیستید، و خداوند رحمان چیزى نازل نکرده، شما فقط دروغ مى گویید.» ۱۵
(فرستادگان ما) گفتند: «پروردگار ما مى داند که ما قطعاً فرستادگان (او) به سوى شما هستیم، ۱۶
و بر عهده ما چیزى جز ابلاغ آشکار نیست.» ۱۷
آنان گفتند: «ما شما را به فال بد گرفته ایم (و شما را شوم مى دانیم)، و اگر (از این سخنان) دست برندارید شما را سنگسار خواهیم کرد و عذاب دردناکى از ما به شما خواهد رسید! ۱۸
(فرستادگان) گفتند: «اگر درست بیندیشید فال بد شما با خود شماست، بلکه شما گروهى اسرافکارید.» ۱۹
و مردى (با ایمان) از دورترین نقطه شهر با شتاب آمد، گفت: «اى قوم من! از فرستادگان (خدا) پیروى کنید. ۲۰
از کسانى پیروى کنید که از شما اجر و پاداشى نمى خواهند و خود هدایت یافته اند. ۲۱
چرا کسى را پرستش نکنم که مرا آفریده، و همگى به سوى او بازگشت داده مى شوید؟! ۲۲
آیا غیر از او معبودانى را انتخاب کنم که اگر خداوند رحمان بخواهد زیانى به من برساند، شفاعت آنها کمترین فایده اى براى من ندارد و مرا (از مجازات او) نجات نخواهند داد؟! ۲۳
اگر چنین کنم،در گمراهى آشکارى خواهم بود. ۲۴
(به همین دلیل) من به پروردگارتان ایمان آوردم; پس به سخنان من گوش فرا دهید.» ۲۵
(سرانجام او را شهید کردند و) به او گفته شد: «وارد بهشت شو.» گفت: «اى کاش قوم من مى دانستند. ۲۶
که پروردگارم مرا آمرزیده و از گرامى داشتگان قرار داده است!» ۲۷

و ما بعد از او بر قومش هیچ لشکرى از آسمان نفرستادیم، و هرگز سنّت ما براین نبود; ۲۸
(بلکه) فقط یک صیحه آسمانى بود و ناگهان همگى خاموش شدند. ۲۹
افسوس بر این بندگان که هیچ پیامبرى به سراغ آنان نیامد مگر این که او را استهزا مى کردند! ۳۰
آیا ندیدند چه قدر از اقوام پیش از آنان را (بخاطر گناهانشان) هلاک کردیم که آنها هرگز به سوى ایشان باز نمى گردند (و زنده نمى شوند)؟! ۳۱
و همه آنان (روز قیامت) نزد ما احضار مى شوند. ۳۲
و زمین مرده براى آنها نشانه اى (از عظمت خدا) است که ما آن را زنده کردیم و دانه (هاى غذایى) از آن خارج ساختیم که از آن مى خورند; ۳۳
و در آن باغهایى از نخلها و انگورها قرار دادیم و چشمه هایى آن جارى ساختیم، ۳۴
تا از میوه آن بخورند در حالى که با دست خود آن را به عمل نیاورده اند. آیا شکر (خدا را) به جا نمى آورند؟! ۳۵
منزّه است کسى که تمام زوجها را آفرید، از آنچه زمین مى رویاند، و از خودشان، و از آنچه نمى دانند. ۳۶
شب (نیز) براى آنها نشانه اى است (از عظمت خدا); ما روز را از آن برمى گیریم، در این هنگام آنان در تاریکى فرو مى روند. ۳۷
و خورشید (نیز براى آنها آیتى است) که پیوسته به سوى قرارگاهش در حرکت است; این تقدیر خداوند توانا و داناست. ۳۸
و براى ماه منزلگاههایى قرار دادیم، (و هنگامى که این منازل را طى کرد) سرانجام بصورت شاخه کهنه (قوسى شکل و زرد رنگ) خرما درمى آید. ۳۹
نه خورشید راسزاست که به ماه رسد، و نه شب بر روز پیشى مى گیرد; و هر یک در مسیر خود شناورند. ۴۰

نشانه اى (دیگر از عظمت پروردگار) براى آنان این است که ما فرزندانشان را در کشتیهایى پر (از وسایل و بارها) حمل کردیم. ۴۱
و براى آنها مرکبهاى (دیگرى) همانند آن آفریدیم. ۴۲
و اگر بخواهیم آنها را غرق مى کنیم بطورى که نه فریادرسى داشته باشند و نه نجات داده شوند. ۴۳
مگر این که رحمت ما (شامل حالشان شود)، و تا زمان معیّنى (از این زندگى) بهره گیرند. ۴۴
و هر گاه به آنها گفته شود: «از آنچه پیش رو و پشت سر شماست (از عذاب دنیا و آخرت) بپرهیزید تا مشمول رحمت الهى شوید.» (اعتنا نمى کنند). ۴۵
و هیچ آیه اى از آیات پروردگارشان براى آنها نمى آید مگر این که از آن روى گردان مى شوند. ۴۶
و هنگامى که به آنان گفته شود: «از آنچه خدا به شما روزى کرده انفاق کنید.»، کافران به مؤمنان مى گویند: «آیا ما کسى را اطعام کنیم که اگر خدا مى خواست او را اطعام مى کرد؟! (پس خدا خواسته است او گرسنه باشد و) شما فقط در گمراهى آشکارید.» ۴۷
آنها مى گویند: «اگر راست مى گویید، این وعده (قیامت) کى خواهد بود؟!» ۴۸
(امّا) جز این انتظار نمى کشندکه یک صیحه عظیم (آسمانى) آنها را فرا گیرد، در حالى که مشغول جدال (در امور دنیا) هستند. ۴۹
و (چنان غافلگیر مى شوند که حتّى) نمى توانند وصیّتى کنند و نه به سوى خانواده خود باز گردند. ۵۰
(بار دیگر) در «صور» دمیده مى شود، ناگهان آنها از قبرها، شتابان به سوى (دادگاه) پروردگارشان مى روند. ۵۱
مى گویند: «اى واى بر ما! چه کسى ما را از خوابگاهمان برانگیخت؟! (آرى) این همان (روز جزا) است که خداوند رحمان وعده داده، و فرستادگان (او)راست گفتند.» ۵۲
صیحه واحدى بیش نیست، (فریادى عظیم برمى خیزد) ناگهان همگى نزد ما احضار مى شوند. ۵۳
(و به آنها گفته مى شود:) امروز به هیچ کس کمترین ستمى نخواهد شد، و جز آنچه انجام مى دادید، کیفر داده نمى شوید. ۵۴

بهشتیان، امروز (به نعمتهاى خدا) مشغول و مسرورند. ۵۵
آنها و همسرانشان در سایه هایى (از قصرها و درختان بهشتى) بر تختها تکیه زده اند. ۵۶
براى آنها در بهشت میوه بسیار لذّت بخشى است، و هرچه بخواهند در اختیارشان خواهد بود. ۵۷
سلام (و درود الهى بر آنها)، سخنى است از سوى پروردگارى مهربان. ۵۸
(و به گروهى دیگر گفته مى شود:) جدا شوید امروز اى گنهکاران! ۵۹
اى فرزندان آدم! آیا با شما عهد نکردم که شیطان را نپرستید،که او براى شما دشمن آشکارى است؟! ۶۰
و این که مرا بپرستید که راه مستقیم این است؟! ۶۱
او گروه زیادى از شما را گمراه کرد; آیا اندیشه نکردید؟! ۶۲
این همان دوزخى است که به شما وعده داده مى شد. ۶۳
امروز بخاطر کفرى که داشتید به آتش آن بسوزید! ۶۴
امروز بر دهانشان مُهر مى نهیم، و دستهایشان با ما سخن مى گویند و پاهایشان به کارهایى که انجام مى دادند گواهى مى دهند. ۶۵
و اگر بخواهیم (در همین جهان) چشمانشان رامحو مى کنیم; سپس براى عبور از راه، مى خواهند بر یکدیگر پیشى بگیرند، امّا چگونه مى توانند ببینند؟! ۶۶
و اگر بخواهیم آنها رادر جاى خود مسخ مى کنیم (و به مجسّمه هایى بى روح مبدّل مى سازیم) تا نتوانند راه خود را ادامه دهند و نه به عقب بازگردند. ۶۷
هر کس را عمر طولانى دهیم، در آفرینش واژگونه اش مى کنیم (و به ناتوانى کودکى باز مى گردانیم); آیا نمى اندیشند؟! ۶۸
ما شعر به او [= پیامبر] نیاموختیم، و شایسته او نیست; (شاعر باشد) این (کتاب آسمانى) فقط مایه یادآورى و قرآن مبین است. ۶۹
تا هرکس را که زنده است (و حیات انسانى دارد) انذار کند (و بر کافران اتمام حجّت شود) و فرمان عذاب بر آنان مسلّم گردد. ۷۰

آیا ندیدند که از آنچه با قدرت خود به عمل آورده ایم چهارپایانى براى آنان آفریدیم که آنان مالک آن هستند؟! ۷۱
و آنها را رام ایشان ساختیم، هم مرکب آنان از آن است و هم از آن تغذیه مى کنند; ۷۲
و براى آنان بهره هاى دیگرى در آن (حیوانات) است و نوشیدنیهایى گوارا; آیا با این حال شکرگزارى نمى کنند؟! ۷۳
آنان غیر از خدا معبودانى (براى خویش) برگزیدند به این امید که یارى شوند. ۷۴
(ولى) آنها قادر به یارى ایشان نیستند، و این (عبادت کنندگان در قیامت) لشکرى براى آنها خواهند بود که (در آتش دوزخ) احضار مى شوند.۷۵
پس سخنانشان تو را غمگین نسازد; ما آنچه را پنهان مى دارند و آنچه را آشکار مى کنند مى دانیم. ۷۶
آیا انسان نمى داند که ما او را از نطفه اى بى ارزش آفریدیم؟! و او (چنان صاحب قدرت و شعور و نطق شد که) به مخاصمه آشکار (با ما) برخاست. ۷۷
و براى ما مثالى زدو آفرینش خود را فراموش کرد و گفت: «چه کسى این استخوانها را زنده مى کند در حالى که پوسیده است؟!» ۷۸
بگو: «همان کسى آن را زنده مى کند که نخستین بار آن را آفرید; و او نسبت به هر مخلوقى داناست. ۷۹
همان کسى که براى شما از درخت سبز، آتش آفرید و شما بوسیله آن، آتش مى افروزید.» ۸۰
آیا کسى که آسمانها و زمین را آفریده، قادر نیست همانند آنان را بیافریند؟! آرى (مى تواند)، و او آفریدگار آگاه است. ۸۱
فرمان او چنین است که هرگاه چیزى را اراده کند، تنها به آن مى گوید: «موجود باش!»، آن نیز بى درنگ موجود مى شود. ۸۲
پس منزّه است خداوندى که مالکیّت همه چیز در دست اوست; و به سوى او بازگردانده مى شوید. ۸۳

لینک کوتاه مطلب: http://goo.gl/lLgEss

*- ضمنا شما می توانید از  اینجا مشترک  خبرنامه سایت شوید و جدید ترین مطالب را دریافت کنید.

حتما بخوانيد

  1. ختم سوره واقعه در روز دوشنبه اول ماه
  2. اعجاز علمي قرآن كريم
  3. آیا فراموش کردن قرآن حفظ شده اشکال دارد
  4. حکم خواندن قرآن در زمان عادت ماهانه
  5. دادن قرآن به کافر چه حکمی دارد
  6. سجده های واجب قرآن و احکام آن
  7. استخاره آنلاين با قرآن كريم
  8. راه شرعی محو اسماء الله و آیات قرآن


کلیدک متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یسمتن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یسمتن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس متن و ترجمه سوره یس سوره يس كامله  سوره يس مكتوبه فضل سوره يس للزواج  فضل سوره يس فضیلت و خواص سوره یس

این مطلب را به دوستان خود معرفی کنید:
افسرانفیس نماکلوب