حکم فروختن لباس و چیز نجسReviewed by مهدي يوسف وند on Jul 28Rating: 4.0

حکم فروختن لباس و چیز نجس

حکم فروختن لباس و چیز نجس

در نوشتار قبل «اگر لباس یا چیز امانی را نجس کند » مطرح شد از اینجا کلیک کنید و در تکمیل نوشتار حاضر مطالعه نمایید.

رساله توضیح المسائل طهارت

 [ فروختن و عاریه دادن چیز نجسی که می‌شود آن را آب کشید]

مسأله 142 فروختن و عاریه دادن چیز نجسی که می‌شود آن را آب کشید اگر نجس بودن آن را به طرف نگویند (1) اشکال ندارد (2)، ولی چنانچه انسان بداند که عاریه گیرنده و خریدار، آن را در خوردن و آشامیدن (3) استعمال می‌کنند باید نجاستش را به آنها بگویند (4).

(1) (خوئی، گلپایگانی، صافی، زنجانی:) بگویند..

(2) (گلپایگانی:) بقیه مسأله ذکر نشده. (خوئی، زنجانی:) اگر چه از قِسم خوراکی باشد. [پایان مسأله] (صافی:) ولی در غیر خوراکیها که شستن آنها متعارف نیست یا برای آن چه طهارت واقعی شرط آن نیست بکار برده می‌شود، اگر نگوید اشکال ندارد.

(3) (اراکی:) یا کارهایی که طهارت در آن شرط است مانند پوشیدن لباس در نماز..

(4) (نوری:) بنا بر احتیاط واجب.

(بهجت:) و اگر بداند که آن را در کار حرامی استعمال می‌کند اصل فروختن یا عاریه دادن، محل ّ اشکال است.

(فاضل:) مسأله فروش و عاریه دادن چیز نجس که استفاده از آن مشروط به طهارت نیست مانعی ندارد و در این فرض لازم نیست نجس بودن آن را به مشتری اطلاع دهد. امّا فروش و عاریه دادن چیز نجسی که استفاده از آن مشروط به طهارت واقعیه است در صورتی صحیح است که امکان تطهیر آن باشد و به مشتری اطلاع دهد. و فروش و عاریه دادن چیز نجسی که استفاده متعدد دارد بدون اطلاع به مشتری اشکالی ندارد و صحیح است ولی اگر می‌داند مشتری از آن استفاده‌هایی می‌کند که مشروط به طهارت است باید به او اطلاع دهد.

(تبریزی:) مسأله فروختن چیز نجسی که در خوردن و آشامیدن استعمال می‌شود و ممکن است آن را آب کشید، اگر نجس بودن آن را به طرف بگویند اشکال ندارد.

(سیستانی:) مسأله فروختن و عاریه دادن چیز نجسی که قابل پاک شدن است اشکال ندارد، ولی لازم است که نجس بودن آن را به طرف بگوید، به دو شرط: اوّل: آن که طرف در معرض آن باشد که در مخالفت تکلیف شرعی واقع شود مثل این که او را در خوردن یا آشامیدن استعمال نماید و اگر این چنین نباشد، لازم نیست بگوید مثلًا نجس بودن لباسی را که طرف با آن نماز می‌خواند لازم نیست به او بگوید زیرا پاک بودن لباس شرط واقعی نیست. دوّم: آن که احتمال بدهد که طرف به گفته او ترتیب اثر دهد و امّا اگر بداند که ترتیب اثر نمی‌دهد، گفتن لازم نیست.

(مکارم:) مسأله فروختن و عاریه دادن چیز نجس اشکال ندارد و اطّلاع دادن نیز لازم نیست، مگر در صورتی که بداند گیرنده، آن را در خوردن و نماز و مانند آن استعمال می‌کند که احتیاط واجب، اعلام است. هم چنین اگر نزد عاریه گیرنده نجس شود، به هنگام برگرداندن در همین صورت اعلام می‌کند.

رساله توضیح المسائل معاملات

در نوشتار قبل «  معاملات باطل و حرام » مطرح شد از اینجا کلیک کنید و در تکمیل نوشتار حاضر مطالعه نمایید.

[فروش نجسی که مشتری برای خوردن می خرد]

مسأله 2056 فروختن چیز پاکی که نجس شده و آب کشیدن آن ممکن است اشکال ندارد، ولی اگر مشتری بخواهد آن چیز را بخورد (1) باید (2) فروشنده نجس بودن آن را به او بگوید (3)

(1) (گلپایگانی): اگر مشتری آن چیز را برای کاری بخواهد که شرط آن پاک بودن است مثلًا لباس است که می‌خواهد با آن نماز بخواند..

(خوئی)، (تبریزی)، (صافی): اگر مشتری آن چیز را برای کاری بخواهد که شرط آن پاک بودن است، مثلًا از قِسم خوراکی است که می‌خواهد او را بخورد ((صافی): و قابل تطهیر است)..

(زنجانی): اگر خریدار آن چیز را برای کاری بخواهدکه شرط آن پاک بودن است، مثلًا از قِسم خوراکی است که می‌خواهد آن را بخورد، چنانچه نا آگاهی خریدار سبب گردد که وی آن را در کاری که شرط آن پاکی است بکار گیرد، مثلًا آن خوراکی را بخورد، باید فروشنده نجس بودن آن را به او بگوید، ولی در لباس لازم نیست نجس بودنش را بگوید، اگر چه مشتری با آن نماز بخواند، مگر خریدار نجس بودنش را می‌دانسته و الان فراموش کرده است و می‌خواهد با آن نماز بخواند که در این صورت فروشنده باید نجس بودن آن را به مشتری بگوید، زیرا نماز در لباس نجس یا بدن نجس در صورت فراموشی باطل است، ولی در صورت ندانستن نجاست لباس یا بدن صحیح می‌باشد.

(2) (اراکی)، (گلپایگانی): بنا بر احتیاط واجب باید..

(3) (خوئی)، (تبریزی)، (فاضل): ولی اگر لباس است، گفتن لازم نیست اگر چه مشتری با آن نماز بخواند؛ زیرا که در نماز، طهارت ظاهری بدن و لباس کافی است.

(صافی): و اگر قابل تطهیر نیست مثل سکنجبین ِ نجس که مورد استفاده دیگر نیست، خرید و فروش آن جایز نیست، ولی اگر از قِسم خوراکی نباشد و مثل لباس باشد، اگر چه مشتری در آن نماز بخواند؛ چون در نماز، طهارت ظاهری بدن و لباس کافی است، لازم نیست نجس بودن آن را بگوید.

(سیستانی): مسأله فروختن چیز پاکی که نجس شده و آب کشیدن آن ممکن است مانند فرش و ظرف اشکال ندارد و همچنین است اگر آب کشیدن آن ممکن نباشد ولی منافع حلال و معمولی آن متوقّف بر طهارت نباشد مانند نفت، بلکه اگر توقف هم داشته باشد چنانچه منفعت حلال و قابل توجهی داشته باشد، باز هم فروختنش جایز است.

(مکارم): مسأله فروختن متنجّس، یعنی چیز پاکی که نجس شده و آب کشیدن آن ممکن است، مانند میوه و پارچه و فرش اشکال ندارد، ولی اگر مشتری بخواهد آن را برای خوردن یا کارهای دیگری که پاک بودن در آن شرط است مصرف کند باید به او بگوید.

مسأله اختصاصی

(بهجت): مسأله 1613 چیزهای روان مضاف که گاهی به اتّصال و استهلاک در آب زیادِ مطلق، قابل تطهیر است اگر ممکن باشد به طریقی به حالت اوّل خود برگردد و از آن استفاده شود، خرید و فروش آن در حال نجاست جایز است. و این در صورتی است که مقصود از معامله منافع بعد از پاک شدن باشد و اگر مقصود منافعی است که مشروط به پاک بودن آن نیست، در صورتی که مالیّت داشته باشد بدون قابلیّت تطهیر هم خرید و فروش آن بنا بر أظهر جایز است.

[چیزی که امکان تطهیر ندارد]

مسأله 2057 اگر چیز پاکی مانند روغن و نفت که آب کشیدن آن ممکن نیست نجس شود، چنانچه مثلًا روغن نجس را برای خوردن به خریدار بدهند معامله باطل و عمل حرام است (1) و اگر برای کاری بخواهند که شرط آن پاک بودن نیست مثلًا بخواهند نفت نجس را بسوزانند (2)، فروش آن اشکال ندارد.

(1) (اراکی): این عمل حرام است و چنانچه منفعت حلال دیگری نداشته باشد معامله نیز باطل است..

(گلپایگانی)، (صافی): چنانچه آن را برای کاری بخواهند که شرطش پاک بودن است مثلًا روغن نجس را برای خوردن بخواهند، ((صافی): باید به خریدار بگوید و اگر غیر از خوردن، مورد استفاده دیگر نیست)، فروش آن حرام است..

(خوئی)، (تبریزی): چنانچه آن را برای کاری بخواهد که شرطش پاک بودن است مثلًا روغن را برای خوردن بخواهد، لازم است فروشنده نجاست او را به مشتری بگوید..

(2) (خوئی)، (تبریزی): ولی در معرض این باشد که خوراک یا بدن مشتری نجس شود که در این صورت نیز گفتن لازم است زیرا که سبب شدن برای خوردن نجاست و همچنین سبب شدن برای نجاست بدن که موجب بطلان وضو یا غسل گردد جایز نیست.

(فاضل): یا روغن نجس را تبدیل به صابون کنند..

(بهجت): بخواهند روغن نجس را بسوزانند، یا برای روغن مالی بدن مریض استعمال کنند..

(سیستانی): مسأله اگر کسی بخواهد چیزی را که نجس است بفروشد، باید نجس بودن آن را به خریدار بگوید در صورتی که اگر نگوید خریدار در معرض ارتکاب حرام یا ترک واجبی می‌شود مثل این که آب نجس را در وضو و یا غسل به کار می‌برد و با آن نماز واجبش را می‌خواند و یا از آن چیز نجس در خوردن و یا آشامیدن استفاده می‌کند؛ البتّه اگر بداند که گفتن به او فایده‌ای ندارد، مانند افراد لا أبالی، لازم نیست به او بگوید.

(زنجانی): مسأله اگر چیز پاکی مانند روغن و نفت که آب کشیدن آن ممکن نیست نجس شود، معامله آن چند صورت دارد: صورت اوّل: چیزی باشد که منافع غالبی آن حرام است، اگر قصد مشتری از خرید آن استفاده از آن در منفعت حلال نادر باشد، مثلًا بخواهد روغن نجس را بسوزاند، معامله صحیح و جایز است، ولی اگر قصد مشتری از خرید آن استفاده در منفعت حلال نباشد، مثلًا بخواهد روغن نجس را بخورد یا هنوز در مورد کیفیت استفاده از آن تصمیمی نگرفته است، معامله باطل است، و اگر معامله سبب شود که مشتری آن را در کار حرام بکار گیرد، معامله حرام نیز می‌باشد. صورت دوم: چیزی باشد که منافع غالبی آن حرام است، ولی مشتری نجس بودن آن را نمی‌داند، در این صورت معامله باطل است و اگر در صورت نگفتن، مشتری به حرام می افتد، مثلًا بخواهد روغن نجس را بخورد، فروشنده باید نجس بودن آن را بگوید و اگر معامله سبب شود که مشتری آن را در کار حرام بکار گیرد، معامله بطور کلّی حرام است هر چند به مشتری بگوید. صورت سوم: چیزی باشد که منفعت غالبی آن حرام نیست ولی در معامله شرط می‌شود که آن را در کار حرام صرف کند که معامله حرام و باطل است. صورت چهارم: همانند صورت قبلی ولی شرط نمی‌شود که در کار حرام صرف شود، در این صورت اگر مشتری آن را برای کار حرام نخرد، بدون اشکال معامله صحیح و جایز است و اگر مشتری آن را برای خصوص کار حرام بخرد، معامله صحیح است، ولی اگر معامله سبب شود که مشتری آن را در کار حرام صرف کند، معامله حرام می‌باشد.

[معامله داروی نجس]

مسأله 2058 باید (1) دوایی را که مثل شراب، عین آن نجس است معامله نکنند، ولی معامله دوایی که عینش نجس نیست اگر به آن احتیاج داشته باشند اشکال ندارد.

(1) (اراکی): بنا بر احتیاط واجب باید.. این مسأله، در رساله آیت اللّه (مکارم) نیست

(گلپایگانی)، (صافی): مسأله خرید و فروش دواهایی که متنجّس است و از اعیان نجسه مثل شراب و مردار نیست برای فایده‌ای که حرام نباشد جایز است و اگر از عین نجس مثل مردار باشد ((صافی): اگر از مثل مردار و شراب باشد، در صورتی که در دوا مستهلک نباشد) خرید و فروش آن حرام است، ولی اگر پول را در مقابل ظرف آن یا در مقابل زحمت دوا فروش بدهند اشکال ندارد.

(خوئی)، (تبریزی)، (فاضل): مسأله خرید و فروش دواهای نجس خوردنی اگر چه جایز است، ولی باید نجاستش را به مشتری بگویند ((خوئی)، (تبریزی): و همچنین است اگر خوردنی نباشد ولی در معرض این باشد که خوراک یا بدن مشتری آلوده به نجاست شود).

(سیستانی): مسأله خرید و فروش داروهای نجس خوردنی و غیر خوردنی اگر چه جایز است ولی باید نجاستش را در صورتی که در مسأله پیش گفته شد به مشتری بگویند.

(بهجت): مسأله خرید و فروش دارویی که موقع درست کردن با شراب مخلوط کرده باشند، در صورتی که شخص مریض چاره‌ای بجز استفاده از آن دارو را ندارد، بنا بر جواز استشفا به حرام، بعید نیست جایز باشد.

(نوری): مسأله باید دوائی را که مثل شراب، عین آن نجس است معامله نکنند ولی معامله دوائی که عینش نجس نیست اگر به آن احتیاج داشته باشند اشکال ندارد و در دارویی که از عین نجس ساخته شده است اگر پول را در مقابل ظرف آن یا در مقابل زحمتی که دوا فروش متحمل آن شده است بدهند، اشکال ندارد.

(زنجانی): مسأله معامله دواهایی که در آن عین نجس بکار رفته، بنا بر مشهور باطل است، ولی اگر متنجّس باشد، چنانچه منافع غالبی آن حرام نباشد و آن را به شرط مصرف کردن در کار حرام معامله نکنند، معامله صحیح و جایز است مگر این که معامله سبب گردد که مشتری آن را در کار حرام صرف کند که معامله حرام ولی صحیح است.

[روغن؛ دارو و عطرهایی خارجی ]

مسأله 2059 خرید و فروش روغن و دواهای روان و عطرهایی که از ممالک غیر اسلامی می‌آورند (1) اگر نجس بودن آنها معلوم نباشد اشکال ندارد، ولی روغنی (2) را که از حیوان بعد از جان دادن آن می‌گیرند، چنانچه در شهر کفار از دست کافر بگیرند و از حیوانی باشد که اگر رگ آن را ببرند خون از آن جستن می‌کند (3) نجس است و معامله آن باطل می‌باشد (4) بلکه اگر در شهر مسلمانان هم از دست کافر بگیرند (5) معامله آن باطل است مگر آن که بدانند که آن کافر از مسلمان خریده است.

(1) (بهجت): خرید و فروش روغن، دارو و عطرهایی که از کشورهای غیر اسلامی می‌آورند.. (2) (بهجت): دارو یا روغنی..

(3) (فاضل): در صورتی که احتمال آن برود که از حیوانی است که به دستور شرع کشته شده اگر چه پاک، و خرید و فروش آن جایز است ولی خوردنش حرام است.

(4) (گلپایگانی)، (صافی): بقیّه مسأله ذکر نشده. (5) (نوری): اگر در شهر مسلمانان هم معلوم باشد که از بلاد کفر آورده شده است بگیرند..

(خوئی)، (تبریزی)، (سیستانی): مسأله خرید و فروش روغنهایی که از ممالک غیر اسلامی می‌آورند اگر نجس بودن آنها معلوم نباشد اشکال ندارد و روغنی را که از حیوان بعد از جان دادن آن می‌گیرند، [1] در صورتی که احتمال آن برود که از حیوانی است که به دستور شرع کشته شده چنانچه از دست کافر بگیرند یا از ممالک غیر اسلامی بیاورند، اگر چه پاک و خرید و فروش آن جایز است ولی خوردنش حرام و بر فروشنده لازم است کیفیت را به مشتری بفهماند ((سیستانی): در صورتی که اگر نگوید، خریدار در معرض ارتکاب حرام یا ترک واجبی قرار داشته باشد، نظیر آنچه در مسأله [2057] گذشت).

———————————–

[1] (سیستانی): روغن و سایر موادّی را که از حیوان، بعد از جان دادن آن می‌گیرند، مانند ژلاتین..

باطل است و اگر از دست کافر در بازار اسلام گرفته شود بنا بر احتیاط لازم معامله آن باطل است..

(زنجانی): مسأله خرید و فروش چیزی که معلوم نیست نجس است اشکال ندارد هر چند از کشورهای غیر اسلامی آورده شود، ولی اگر از حیوانی باشد که اگر رگ آن را ببرند خون از آن جستن می‌کند نجس است و معامله آن باطل می‌باشد مگر نشانه‌ای در کار باشد که آن حیوان به دستور شرع کشته شده است، چنانچه در مسأله [95 و مسأله اختصاصی 96، جلد اوّل] گفته شد.

(مکارم): مسأله مواد غذایی و دارویی و امثال آن، که از کشورهای غیر اسلامی می‌آورند اگر نجس بودن آنها قطعی نباشد معامله آنها اشکالی ندارد، مثل این که احتمال دهیم شیر و پنیر و روغن را به وسیله دستگاه می‌گیرند.

[خرید و فروش پوست حیوان]

مسأله 2060 اگر روباه (1) را به غیر دستوری که در شرع معین شده کشته باشند، یا خودش مرده باشد (2) خرید و فروش پوست آن (3) حرام و معامله آن باطل است.

این مسأله، در رساله آیت اللّه (مکارم) نیست

(1) (خوئی)، (تبریزی)، (سیستانی)، (زنجانی): و مانند آن.. (2) (اراکی): خرید و فروش آن باطل است.

(تبریزی): نجس است و خرید و فروش آن باطل است.

(بهجت): پوست آن نجس است، بنا بر این خرید و فروش پوست آن، در صورتی که هیچ استفاده مشروع و حلالی از آن برده نشود، حرام و معامله آن باطل است.

(سیستانی): خرید و فروش پوست آن بنا بر احتیاط جایز نیست. ولی اگر مشکوک باشد، اشکال ندارد.

(3) (فاضل): در صورتی که هیچ استفاده مشروع و حلالی از آن برده نشود..

[خرید و فروش گوشت و پیه و چرم کشورهای غیر اسلامی]

مسأله 2061 خرید و فروش گوشت و پیه و چرمی که از ممالک غیر اسلامی می‌آورند (یا از دست کافر (1) گرفته می‌شود (2)) باطل است (3) ولی اگر انسان بداند که آنها از حیوانی است که به دستور شرع کشته شده (4) خرید و فروش آنها اشکال ندارد (5).

(1) (اراکی): و یا از بازار کفار.. (2) (فاضل): در صورتی که احتمال برود از حیوانی است که به دستور شرع کشته شده خرید و فروش آن جایز است ولی نماز در آن جایز نیست.

[قسمت داخل پرانتز در رساله آیت اللّه (زنجانی) نیست]

(3) (گلپایگانی)، (صافی): خرید و فروش گوشت و پیه و چرمی که از ممالک غیر اسلامی می‌آورند،

(4) (اراکی): یا از بلاد اسلام یا بازار مسلمانان تهیّه شده..

(زنجانی): یا از بازار مسلمانان یا سرزمین اسلامی به ممالک غیر اسلامی منتقل شده..

(5) (زنجانی): چنانچه در مسأله [95 و مسأله اختصاصی 96، جلد اوّل] گذشت.

(خوئی): مسأله چرمی که از ممالک غیر اسلامی می‌آورند، یا از دست کافر گرفته می‌شود [1] در صورتی که احتمال برود از حیوانی است که به دستور شرع کشته شده خرید و فروش آن جایز است ولی نماز در آن جایز نیست. [2] (مکارم): مسأله خرید و فروش گوشت و پیه که از ممالک غیر اسلامی می‌آورند یا از دست کافر گرفته می‌شود باطل است، همچنین چرم بنا بر احتیاط، ولی اگر بداند که آنها از حیوانی است که مطابق دستور شرع یا با نظارت مسلمان ذبح شده، اشکال ندارد.

———————————–

[1] (تبریزی): اگر چه احتمال داده شود که از حیوان مأکول اللحم بوده و تذکیه شده است خرید و فروش آن اشکال دارد و بنا بر احتیاط نجس است و نماز در آن جایز نیست.

[2] (سیستانی): نماز در آن صحیح می‌باشد.

[گوشت و پیه و چرم از مسلمان]

مسأله 2062 خرید و فروش گوشت و پیه و چرمی که از دست مسلمان (1) گرفته شود اشکال ندارد (2) ولی اگر انسان بداند که آن مسلمان آن را از دست کافر گرفته و تحقیق نکرده که از حیوانی است که به دستور شرع کشته شده یا نه (3) خریدن آن حرام و معامله آن باطل است (4).

(1) (گلپایگانی)، (صافی)، (نوری): از دست مسلمان، در بازار اسلام..

(2) (اراکی): بقیّه مسأله ذکر نشده. (3) (گلپایگانی)، (صافی)، (نوری): معامله آن باطل ((نوری): و حرام و محکوم به نجاست) است و اگر از دست مسلمان در بازار کفّار گرفته شود بنا بر احتیاط لازم معامله آن باطل است مگر آن که مسلمان با آن معامله پاک بودن کند و احتمال داده شود که پاک بودن آن را به دست آورده.

(4) (فاضل): خرید و فروش آن جایز است ولی نماز در آن چرم و خوردن آن گوشت جایز نیست.

(خوئی)، (سیستانی): مسأله روغنی ((سیستانی): روغن و سایر موادّی) که از حیوان، بعد از جان دادنش گرفته شده یا چرمی که از دست مسلمان گرفته شود و انسان بداند که آن مسلمان آن را از دست کافر گرفته و تحقیق نکرده که از حیوانی است که به دستور شرع کشته شده یا نه، خرید و فروشش جایز است ولی نماز در آن چرم و خوردن آن روغن جایز نیست. [3]

———————————–

[3] (تبریزی): خرید و فروشش اشکال دارد و نماز در آن چرم و خوردن آن روغن جایز نیست. (سیستانی): هر چند محکوم به طهارت است و خرید و فروشش جایز است، ولی خوردن آن روغن و مانند آن جایز نیست.

(زنجانی): مسأله خرید و فروش گوشت و پیه و چرمی که از بازار مسلمانان یا سرزمین اسلامی تهیّه شود اشکال ندارد، چنانچه در مسأله [95 و مسأله اختصاصی 96، جلد اوّل] گذشت. ولی اگر انسان بداند که این گوشت و پیه و چرم بدون تحقیق از ممالک غیر اسلامی وارد شده است خرید و فروش آنها اشکال دارد.

(مکارم): مسأله گوشت و پیه که از دست مسلمان گرفته شود خرید و فروشش اشکال ندارد، ولی اگر بداند مسلمانی که آن را از دست کافر گرفته یا از بلاد کفار آورده تحقیق نکرده که حیوانش مطابق دستور شرع ذبح شده یا نه، خرید و فروش آن باطل و حرام است؛ (چرم نیز بنا بر احتیاط همین حکم را دارد)، ولی اگر از مسلمانی گرفته که ظاهراً پای بند شرع است و احتمال می‌دهد تحقیق کرده باشد معامله‌اش صحیح است.

مسائل اختصاصی

(بهجت): مسأله 1620 خرید و فروش خوک و سگ حرام است، مگر سگ شکاری، سگ گلّه و سگ محافظ باغ و بُستان، که بنا بر أظهر خرید و فروش آنها به قصد همین منافع جایز است.

(بهجت): مسأله 1622 چیزهایی که نجس نیستند ولی منافع حلالی که مورد قصد عقلاء باشد ندارند، از قبیل حشرات و بعضی حیوانات و فضله‌ها که نجس نیستند. و مردار حیواناتی که خون جهنده ندارند، معامله آنها باطل است، مگر این که به حسب زمانها و مکانهای مختلف منافعی عقلایی داشته باشد، مثل گرفتن روغن از ماهی مرده، که در این صورت معامله صحیح است.

[خرید و فروش مسکرات]

مسأله 2063 خرید و فروش مسکرات، حرام و معامله آنها باطل است.

(خوئی)، (تبریزی): مسأله مشروبات مسکر، معامله آنها حرام و باطل است.

(مکارم): مسأله خرید و فروش تمام انواع مسکرات حرام و باطل است.

(سیستانی): مسأله خمر و سایر مسکرات روان، معامله آنها حرام و باطل است.

  • توضیح المسائل مراجع مطابق با فتاوای سیزده نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، شبیری زنجانی، بهجت،فاضل،  اراکی، خویی، گلپایگانی، تبریزی.

لینک کوتاه مطلب: http://goo.gl/2f25i8

*- ضمنا شما می توانید از اینجا مشترک  خبرنامه سایت شوید و جدید ترین مطالب را دریافت کنید.

حتما بخوانيد



کلید: حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم هدیه لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس  کلید: حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم هدیه لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس  کلید: حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم هدیه لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن لباس و چیز نجس حکم فروختن

این مطلب را به دوستان خود معرفی کنید:
افسرانفیس نماکلوب