معنای قنوت چیست

معنای قنوت چیست

«قنوت» در اصل به معناي طاعت و فرمانبرداري است. سپس هرگونه استقامت و استواري در راه دين، «قنوت» ناميده شده است [۱]. راغب اصفهاني طاعت خاضعانه را قنوت مي‌داند [۲] و صاحب التحقيق آن را خضوع همراه با طاعت مي‌داند و تصريح مي‌كند كه هر دو قيد «خضوع» و «طاعت» در قنوت، ملحوظ است[۳].

قنوت يا تشريعي ( يعني دستوري از طرف شارع) است؛ نظير «وقوموا لله قانتين»[۴]؛ (از روي خضوع و اطاعت، براي خدا بپاخيزيد!) و «يا مريم اقنتي لربّك واسجدي…»[۵]؛ (اي مريم! (به شكرانه اين نعمت) براي پروردگار خود، خضوع كن و سجده بجا آور!)

يا تكويني (يعني توسط خداوند در متن خلقت و طبيعت، نهادينه شده است) است؛ نظير «و له من في السموات والأرض كلّ له قانتون»[۶]؛ (و از آن اوست تمام كساني كه در آسمانها و زمين‌اند و همگي در برابر او خاضع و مطيع‌اند!)  و «… بل له ما في السموات و الأرض كلٌّ له قانتون»[۷] كه درباره همه آنچه در آسمانها و زمين است و همه موجودات را در برابر خدا خاضع و فرمانبردار مي داند.

پي نوشت:

[۱] مقاييس‌اللغه، ج۵، ص۳۱، «ق‏ن‏ت».
[۲] مفردات راغب، ص۶۸۴، «ق‏ن‏ت».

[۳] التحقيق في كلمات القرآن الكريم، ج۹، ص۳۲۳، «ق‏ن‏ت».

[۴] سوره بقره، آيه ۲۳۸.
[۵] سوره آل ‏عمران، آيه ۴۳.
[۶] سوره روم، آيه ۲۶.

[۷] بقره/۱۱۶

تفسير تسنيم، ج۶، ص۲۹۲-۲۹۱

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.