وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

شيوه  هاى انتخاب خبرگان

شيوه  هاى انتخاب خبرگان

 اگر تعدادى از اهل خبره، خبرگان را جهت تعيين رهبر انتخاب كنند و مردم مداخله اى نداشته باشند، چه اشكالى دارد؟

اين پيشنهاد با كليتى كه دارد، شبهاتى را ايجاد مى كند:

يكم. كسانى كه عقلاً و عرفا بايد به اهل خبره رجوع كنند تا در امر عمومى و اجتماعى ـ مثل رهبرى ـ به نتيجه نهايى برسند، قطعا خود مردم هستند و وظيفه آنان در اين خصوص، رجوع به اهل خبره است. البته در جامعه اسلامى، بر خلاف جوامع غربى عمل مى شود كه در آنها دو نگرش وجود داشت:

الف. نگرش تفريطى كه در قرون وسطى «هرگونه حضور و مشاركت سياسى مردم را نفى مى كرد و در امور سياسى و اجتماعى غير از حضور اطاعت وار، نقشى براى آنها قائل نبود».

ب. نگرش افراطى «كه روشنفكران غربى بعد از رنسانس به آن قائل بودند و تمام عرصه هاى تصميم گيرى و قانون گذارى را با شعار مردم سالارى و اطاعت اقليت از آراى اكثريت، به اراده جمعى افراد سپردند».

در برابر اين دو رويكرد از نظر اسلام تكاليف اجتماعى، وظيفه همه اقشار مسلمانان است و مردم، در پرتو موازين شرعى و مذهبى، از ايفاى نقش اجتماعى و حضور در صحنه هاى سياسى معاف نيستند؛ اما تعيين آن موازين را طبق روش عقلا و از طريق دين شناسان خود، انجام مى دهند.

دوّم. خبرگانى كه متصدى تشخيص رهبر هستند، اگر مورد قبول مردم نباشند، مقبوليت ـ كه لازمه اعمال ولايت است (نه اصل ولايت) ـ كاهش خواهد يافت.

سوّم. از نقطه نظر حقوقى نيز معلوم نيست چه مرجعى بايد اهل خبره را  شناسايى كند. بنابراين يكى از راه هاى تعيين خبرگان ـ كه جنبه عقلايى دارد و با موازين شرعى نيز سازگار است ـ مراجعه به آراى مردم و انتخاب عمومى است.

منبع: سایت هدانا برگرفته از پرسش ها و پاسخ ها «ولایت فقیه و جمهوری اسلامی ایران .»

حتما بخوانيد

ویژه نامه سیاست و حکومت دینی

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.