وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

شفاعت کنندگان روز قیامت

شفاعت کنندگان روز قیامت

شفاعت كنندگان

 

 

بر اساس آيات و روايات، شفيعان چه كسانى اند؟

 

نکته:

با توجه به مفهوم گسترده شفاعت، تمام اسباب و علّت هاى مادى و معنوى، شفيعان درگاه الهى اند؛ چون واسطه فيض خداوند به مخلوقات  هستند.

 

امّا در خصوص شفاعت مغفرت (شفاعتى كه نتيجه آن آمرزش گناهان است)، شفيعان درگاه الهى عبارت اند از:

 

۱. توبه

قرآن كريم مى فرمايد: 

«وَ هُوَ الَّذِى يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ»[۲۰۸]؛

«و او است آن كه توبه را از بندگان خود مى پذيرد و از گناهان مى گذرد». در آيات متعددى از قرآن كريم، نقش توبه و استغفار در آمرزش و بخشش گناهان، بيان شده است.[۲۰۹]

بنابراين توبه از اسباب و علل رسيدن فيض مغفرت و بخشش الهى به بنده گنه كار و از شفيعان درگاه الهى است. از آنجا كه اثر توبه علاوه بر آخرت، در همين دنيا ظاهر شده و قبل از مرگ، سبب آمرزش گناهان مى شود، در روايات از آن به عنوان بهترين شفيع نام برده شده است.

امام على (علیه السلام)  فرمود: 

«لا شفيع انجح من التوبه»[۲۱۰]؛

«هيچ شفيعى بهتر و كارآمدتر از توبه نيست»؛ چون در همين دنيا اثر مى كند و مكافات كار انسان، به قبر و قيامت كشيده نمى شود.

 

۲. ايمان و عمل صالح

قرآن كريم مى فرمايد:

 «وَعَدَ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ»[۲۱۱]؛

«خداوند كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده اند،  به آمرزش و پاداشى بزرگ وعده داده است». در آيات متعددى ايمان و عمل صالح، به عنوان سبب مغفرت و آمرزش دانسته شده است.[۲۱۲]

در روايات نيز از مصاديق عمل صالح ـ چون، روزه، اداى امانت، صداقت و راست گويى ـ به عنوان شفيعان درگاه الهى ياد شده است.[۲۱۳]

 

۳. قرآن كريم

كسانى كه در دنيا قرآن را دستور زندگى خود قرار داده و به آن عمل كرده اند، در روز رستاخيز از شفاعت آن بهره مند خواهند شد.[۲۱۴]

امام على (علیه السلام)  مى فرمايد:

«در روز قيامت، قرآن براى هر كس شفاعت كند، پذيرفته مى شود».[۲۱۵]

 

۴. اولياى الهى

بر اساس رواياتى از شيعه و اهل سنت، ملائكه، انبيا، اوصياى پيامبران و امامان معصوم، عالمان و دانشمندان دينى، شهيدان و مؤمنان، در روز قيامت، شفيعان درگاه الهى اند.

در اين قسمت به ذكر چند نمونه از روايات بسنده مى كنيم:

رسول اكرم (صلی الله علیه وآله) :

«سه گروه نزد خداوند شفاعت مى كنند و شفاعت آنها پذيرفته مى شود: پيامبران، عالمان و شهيدان»[۲۱۶].

 

رسول اكرم (صلی الله علیه وآله) :

«در روز قيامت، من شفاعت مى كنم و شفاعتم پذيرفته مى شود و على شفاعت مى كند و شفاعتش پذيرفته مى شود و اهل بيتم شفاعت مى كنند و شفاعت شان پذيرفته مى شود».[۲۱۷]

 

امام صادق (علیه السلام) :

«به خدا سوگند! ما در حق شيعيان گنه كارمان شفاعت مى كنيم».[۲۱۸]

 

امام صاددق(علیه السلام):

«در روز قيامت … به عابد گفته مى شود: به بهشت برو و به عالم گفته مى شود: بايست و به سبب آنكه مردم را تربيت و ادب نيكو آموختى، براى آنان شفاعت كن».[۲۱۹]

 

[۲۰۸]. شورى ۴۲، آيه ۲۵.
[۲۰۹]. مائده ۵، آيه ۳۹؛ فرقان (۲۵)، آيه ۷۱؛ تحريم (۶۶)، آيه ۸؛ توبه (۹)، آيه ۱۰۴؛ نساء (۴)، آيه ۱۱۰؛ انفال (۸)، آيه ۳۳؛ مائده (۵)، آيه ۷۴.
[۲۱۰]. بحارالانوار، ج ۸، ص ۵۸، ح ۷۵.
[۲۱۱]. مائده ۵، آيه ۹.
[۲۱۲]. حج ۲۲، آيه ۵۰؛ سبأ (۳۴)، آيه ۴؛ فاطر (۳۵)، آيه ۷؛ فتح (۴۸)، آيه ۲۹؛ هود (۱۱)، آيه ۱۱؛ يس(۳۶)، آيه ۱۱.
[۲۱۳]. ميزان الحكمه، ج ۴، ص ۱۴۷۵، احاديث ۹۵۰۸ و ۹۵۱۱ و ۹۵۱۳؛ مسند احمد بن حنبل، ج ۲، ص  ۲۵۶.
[۲۱۴]. سنن ترمذى، ج ۴، ص ۴۱۴، ح ۲۹۱۴؛ مسند ابن حنبل، ج ۸، ص ۲۷۳؛ سنن ابن ماجه، ج ۱، ص  ۷۸.
[۲۱۵]. نهج البلاغه، خطبه ۱۷۶.
[۲۱۶]. ميزان الحكمه، ج ۴، ص ۱۴۷۴؛ ج ۶، ص ۲۷۹۴، ح ۹۵۰۲.
[۲۱۷]. همان، ج ۴، ص ۱۴۷۵، ح ۹۵۰۵.
[۲۱۸]. بحار الانوار، ج ۸، ص ۳۷، ح ۱۵.
[۲۱۹]. همان، ص ۵۶.

 

منبع: هدانا برگرفته از پرسش ها و پاسخ ها«دعا و توسل».

حتما بخوانيد

ویژه نامه امامت پژوهی

🔗 لینک کوتاه

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.