وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

شفاعت در قرآن

شفاعت در قرآن

 

 

آیا قرآن به مسئله شفاعت اشاره کرده است؟

 

آیات مربوط به شفاعت را می توان بر چند دسته تقسیم نمود:

 

الف. آیاتی که شفاعت را نفی می کنند

«یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقنَاکُم مِن قَبلِ أَن یَأتِیَ یَومٌ لاَ بَیعٌ فِیهِ وَلاَ خُلَّةٌ وَلاَشَفَاعَةٌ وَالکَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ»[284]؛

«ای اهل ایمان! از آنچه روزی شما کردیم، انفاق کنید پیش از آن که روزی بیاید که نه خرید [و فروشی] هست و نه دوستی و شفاعتی به کار آید و کافران در آن روز درمی یابند که به خود ستم کردند»

 

ب. اختصاص شفاعت به خداوند

«قُل للهِ الشَّفَاعَةُ جَمِیعا لَهُ مُلکُ السَّماوَاتِ وَالاَرضِ ثُمَّ إِلَیهِ تُرجَعُونَ»[285]؛

«بگو [ای پیامبر!] شفاعت تنها از آن خداست که مالک زمین و آسمان هاست و پس از مرگ، بازگشت همه شما به سوی اوست.»

اختصاص شفاعت به خداوند، یعنی اوست که شفیع را شفیع قرار داده و به او اجازه می دهد که بین خود و مردم وساطت و شفاعت کند. هر شفاعت کننده ای بایستی در طول خداوند و با اذن او شفاعت کند.

 

ج. شفاعت مشروط برای غیر خدا

«مَا مِن شَفِیعٍ إِلاَّ مِن بَعدِ إِذنِهِ»[286]؛

«هیچ شفیعی جز به اجازه او نخواهد بود».

«وَلاَ تَنفَعُ الشَّفَاعَةُ عِندَهُ إِلاَّ لِمَن أَذِنَ لَهُ…»[287]

«و نفع نمی دهد شفاعت نزد خدا مگر برای کسی که خداوند به او اذن دهد»

«یَومَئِذٍ لا تَنفَعُ الشَّفاعَةُ إِلاّ مَن أَذِنَ لَهُ الرَّحمنُ وَ رَضِیَ لَهُ قَول»[288]؛

«در آن روز شفاعت به کسی سود نبخشد، مگر کسی را که خدای رحمان اجازه دهد و سخنش او را پسند آید».

 

مقتضای جمع بین آیات این است؛

شفاعت تنها برای خداوند سزاوار است و کسانی که خداوند به آنها اذن و اجازه شفاعت می دهد. بدیهی است خداوند به کسانی اجازه شفاعت می دهد که پیامبر و یا از اولیای الهی و مورد رضایت خداوند باشند.

[284]. بقره، آیه 254.
[285]. زمر، آیه 44.
[286]. یونس، آیه 3.
[287]. سبأ، آیه 23.
[288]. طه، آیه 109.

 

منبع: هدانا برگرفته از پرسمان، پرسش ها و پاسخ ها « شیعه و اهل سنت »

حتما بخوانيد

ویژه نامه امامت پژوهی و فرقه های مذهبی

ویژه نامه اعتقادات و پاسخ به شبهات

نظر شما درباره این مطلب:

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.