وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

شراب در مسیحیت چه حکمی دارد

منبع و مآخذى كه مى توان با اعتماد بر آن، حرمت مشروبات الكلى در عصر حضرت عيسى را به دست آورد، رواياتى است كه از پيامبر اسلام و امامان معصوم رسيده است. براساس اين روايات، شراب الكلى همواره در طول تاريخ در اديان الهى تحريم شده و در هيچ عصرى مجاز شمرده نشده است.

شراب در مسیحیت چه حکمی دارد

آيا خوردن شراب در زمان عيسى (ع) مجاز بوده ؟

خوردن مشروبات الكلى از زمان حضرت آدم (ع) تحريم شده و در هيچ عصرى و از سوى هيچ پيامبرى مجاز شمرده نشده است و لكن برخى انسانها مصرف مى كرده اند همانطور كه گناهان ديگر را هم مى كردند. بندگان مومن خدا از آن پرهيز كرده اند و گاهى افراد غير مومن هم آن را برخود تحريم مى كردند. در دين اسلام هم خوردن مشروبات الكلى تحريم شده است. برخى اعراب قبل از تحريم، آن را مى خوردند ولى در همان زمان هم، دينداران از آن پرهيز مى كردند. به عنوان مثال، قبل از اينكه آيات تحريم شراب الكلى نازل شود، حضرت على (ع) و عثمان بن مظعون شراب الكلى نمى خوردند و آن را بر خود تحريم كرده بودند.(۱) برخى صحابه پيامبر قبل از نزول آيات تحريم، شراب الكلى مصرف مى كردند و مرتكب اعمال بدى مى شدند.(۲)

از عرب جاهلى هم برخى قبل از نزول آيات تحريم، شراب را برخود تحريم كردند مانند عامر بن ظرب عدوانى، قيس بن عامر تميمى، صفوان بن اميه بن محرث كنانى، عفيف بن معدى كرب كندى و اسلوم يامى.(۳) اين افراد عمل زنا را هم برخود تحريم كرده بودند، با اينكه كافر بودند.(۴)

مسيحيان خوردن مشروبات الكلى را مجاز مى دانند ولى در اصل دين، مشروبات الكلى، مجاز نيست. خداوند متعال دين خود را براساس عقل و تعقل بنا نهاده و مشروبات الكلى، عقل را زايل مى كند و وقتى عقل رفت، انسان به هر جنايتى دست مى زند و اين با دين خدا سازگار نيست و نمى توان گفت در دين مسيحيت، خوردن مشروبات الكلى مجاز است.

منبع و مآخذى كه مى توان با اعتماد بر آن، حرمت مشروبات الكلى در عصر حضرت عيسى را به دست آورد، رواياتى است كه از پيامبر اسلام و امامان معصوم رسيده است. براساس اين روايات، شراب الكلى همواره در طول تاريخ در اديان الهى تحريم شده و در هيچ عصرى مجاز شمرده نشده است.

در فروع كافى، ج ۶ ص، ۳۹۲ كتاب الاشربه، ابواب الانبذه، باب ما تيخذ منه الخمر، روايات مربوط به مشروبات الكلى را آورده است. در باب بعدى كه باب اصل تحريم الخمر رواياتى آورده كه نشان مى دهد خمر از زمان حضرت آدم تا به حال تحريم شده است. در باب بعدى با عنوان «ان الخمر تزل محرمه، شراب الكلى همواره حرام بوده است» سه روايت ذكر كرده كه نشان مى دهد كه خداوند خمر را در همه اديان حرام ساخته است و اين سه روايت، از نظر محتوا مانند هم هستند. براى مثال به يكى از آنها اشاره مى كنيم: خداوند هر پيامبرى را كه فرستاد آن پيامبر دين خدا را به تدريج براى مردم ارائه مى داد و در علم خداوند هم از اين اول اين بود كه خمر هم حرام است و پيامبران هم به تدريج اين حرام را براى مردم مى گفتند و خوردن خمر همواره حرام بود و اگر خداوند همه دين را يك مرتبه براى مردم بيان مى كرد، مردم نمى توانستند بپذيرند و در نتيجه هلاك مى شدند و دين را رها مى كردند. خداوند كه به بندگان خود از همه مهربانتر است، به اين صورت عمل مى كند.(۵)

توجه داشته باشيم كه كمتر گناهى پيدا مى شود كه به اندازه شرب خمر منفور باشد. در همين فروع كافى از ص ۳۹۲ تا ص ۴۲۴ روايات بسيار زيادى آورده است كه هر انسان خردمندى مى تواند از اين روايات بفهمد كه اين گناه نمى تواند در دين عيسى (ع) مجاز شمرده شود. در اين روايات آمده است كه: «شرب الخمر مفتاح كل شر» خوردن مشروب الكلى كليد هر بدى است.(۶)

امام باقر و امام صادق عليهما السلام فرمودند: «ان الخمر راس كل اثم» مشروب الكلى، سرآغاز هر گناهى است.(۷) در همين روايت آمده است كه: «خداوند به هيچ گناهى مانند شرب خمر معصيت نشده است. مشروب خور نماز واجب را ترك مى كند و چون عقل ندارد با مادر، خواهر و دختر خود زنا مى كند»(۸) گناهى كه اين همه منفور است چگونه مى تواند در دين عيسى (ع) حلال باشد.

در كتاب وسائل الشيعه كه مخصوص روايات احكام است، ج ۱۷ ص ۲۲۱ چاپ بيست جلدى آخوندى روايات مربوط به خمر را آورده است و تا ص ۳۰۶ مربوط به همين موضوع است و اگر بخواهيد همه روايات مربوط به خمر را ملاحظه بكنيد مى توانيد به اين كتاب مراجعه بكنيد. در ص ۲۴۰ باب ۹ حديث ۱۲ به اين صورت است: ديان بن صلت مى گويد: از امام رضا (ع) شنيدم كه مى فرمود:(۹) خداوند هرگز پيامبرى را مبعوث نساخته مگر به تحريم شراب الكلى.

اين حديث هم مانند حديث فروع كافى، تصريح به حرمت شراب درهمه اديان دارد.

در تفسير الميزان ج ششم ص ۱۳۶ در بحث روائى آيات ۹۰ تا ۹۳ سوره مائده، روايت مربوط به حرمت هميشگى شراب الكلى در طول تاريخ انسان آورده شده است. در تفسير صافى دو مجلدى، چاپ قديمى، ج اول ص ۱۸۷ در ضمن تفسير آيه ۲۱۹ سوره بقره، روايت مربوط به حرمت هميشگى شراب الكلى را از كافى آورده است. متن عربى روايت به اين صورت است: «ما بعث الله نبيا قط الا و فى علم الله انه اذا اكمل له دينه كان فيه تحريم الخمر و لم يزل الخمر حراما…» خداوند هرگز پيامبرى را مبعوث نساخت مگر اينكه در علم خدا مقرر بود كه هنگامى كه دين آن پيامبر را كامل كرد، در آن تحريم خمر هم خواهد بود و خمر همواره حرام بود. «لم يزل» از افعال ناقصه و به معناى استمرار است و اين جمله و جمله پيش از آن به روشنى نشان مى دهد كه شرب خمر در همه اديان حرام بوده و انسانها از پيش خود آن را حلال شمرده اند.

(۱) (الميزان، ج ۶ ص ۱۳۳ س ۴ چاپ عربى، بيروت، در ضمن بحث روائى آيات ۹۰ تا ۹۳ سوره مائده)
۰۰۰ (۲) (همان، ص ۱۳۲ س ۶)
۰۰۰ (۳) (همان، ص ۱۳۳)
۰۰۰ (۴) (همان)
۰۰۰ (۵) (فروع كافى ج ۶ ص ۳۹۵ باب ان الخمر لم تزل محرمه، ح، ۱، ۲، ۳ چاپ آخوندى، با تعليقات على اكبر غفارى، ۱۳۶۲)
۰۰۰ (۶) (فروع كافى ج ۶ ص ۴۰۳ ح ۹)
۰۰۰ (۷) (همان ص ۴۰۲ ح ۲)
۰۰۰ (۸) (همان، ص ۴۰۳ ح ۷)
۰۰۰ (۹) «ما بعث الله نبيا قط الا تبحريم الخمر….» پرسمان.

🔗 لینک کوتاه

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.