وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

سخن گفتن امامان به زبانهای غیر عربی

سخن گفتن امامان به زبانهای غیر عربی

آيا امامان معصوم (ع) به زبان هاى ديگرى غير از عربى هم سخن مى گفتند؟.۲ امام رضا (ع) وقتى كه وارد شهر توس شدند ايشان در زمان سخنرانى براى مردم به چه زبانى سخن مى گفتند؟

تاريخ موارد متعددى را، مبنى بر سخن گفتن امام به زبان‏هاى غير عربى ثبت كرده است.

به عنوان مثال يزيد هنگامى كه اسراى اهل‏بيت را به سرزمين شام آورد عمدا دسته‏اى از نگهبانان غير عرب را بر آنان گمارد، اين دسته هرگز با زبان عربى آشنا نبودند. هدف وى از اين كار اين بود تا سخن يكديگر را متوجه نشوند و اهل‏بيت آنان را متوجه فجايع عاشورا نسازند. اما امام سجاد عليه‏السلام با آنان شروع به گفت‏وگو كرد و به زبانشان خودشان با آنان سخن گفت. [

[۱ داستان مردى عالم از دانشمندان هند است كه از سوى «دربار پادشاه محلى» آن‏ديار مامور به تحقيق پيرامون پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و دين اسلام مى‏شود و… در ملاقات با امام زمان عجل الله تعالى فرجه، ايشان با وى به همان زبان هندى سخن مى‏گويد و…. [[۲

گاه گفت‏وگوهاى امام رضا عليه السلام با مردم سرزمين‏هاى گوناگون و با زبان خاص هر يك از آن‏ها، اطرافيان را به شگفت وا مى‏داشت. به گونه‏اى كه خطاب به امام مى‏گفتند: شما چگونه بر اين همه زبان مسلط هستيد؟ [[۳

گفت‏وگوى امام موسى بن جعفر عليه‏السلام به پنج زبان گوناگون در محضر برخى مراجعه كنندگان به ايشان از مسائلى بود كه براى آنان بسيار جالب توجه بود. [

[۴ همچنين در اين زمينه رواياتى مبنى بر آشنايى ائمه با زبان‏هاى ديگر نيز وجود دارد. به عنوان مثال در كتاب اصول كافى تعدادى روايت در يك باب جمع آورى شده تحت اين عنوان كه ائمه با تمام كتاب‏هاى نازل شده بر ساير پيامبران الهى با توجه به اختلاف زبان‏هاى آن‏ها آشنا هستند. [[۵ در كتاب «بصائر درجات» كه يكى از منابع كهن شيعه و مربوط به عصر ائمه عليهم السلام به شمار مى‏آيد ذيل باب يازدهم آن موارد متعددى از سخن گفتن و تسلط ائمه به زبان‏هاى گوناگون سخن به ميان آمده است. [

[۶ قطب الدين راوندى در الخرائج و الجرائح [[۷، فتال نيشابورى در روضه الواعظين، [[۸ شيخ صدوق در عيون اخبار الرضا [[۹ و ديگر نويسندگان نيز به تسلط ائمه بر زبان‏هاى گوناگون اشاره كرده‏اند.

اما در مورد سخنرانى‏هاى امام رضا عليه السلام در ايران به زبانى غير از عربى در منابع تاريخى چيزى به چشم نمى‏خورد، كه اگر چنين چيزى اتفاق افتاده بود قطعا توسط منابع گوناگون تاريخى و روايى شيعه ثبت و نگهدارى مى‏شد. همان‏گونه كه گفت‏وگوهاى ايشان به زبان فارسى با برخى از مردم به ثبت رسيده است. [

[۱۰ [[۱. محمد بن جرير بن رستم طبرى، دلائل الامامه، (نجف اشرف، مطبعه الحيدريه، ۱۳۸۳ ق) ص

۸۸ [[۲. شيخ كلينى، الاصول من الكافى، ج ۱، ص ۵۱۵-

۵۱۷ [[۳. علامه مجلسى، بحار الانوار، ج ۴۹، ص ۸۷ و ج ۵۰، ص

۱۳۶ [[۴. محمد بن حسن بن فروخ صفار، بصائر الدرجات، (قم، كتابخانه آيه الله مرعشى نجفى، ۱۴۰۴ ق) ص

۳۳۳ [[۵. شيخ كلينى، الاصول من الكافى، ج ۱، ص. ۲۲۷ بَابُ أَنَّ الْأَئِمَّهَ- ع- عِنْدَهُمْ جَمِيعُ الْكُتُبِ الَّتِى نَزَلَتْ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَنَّهُمْ يَعْرِفُونَهَا عَلَى اخْتِلَافِ أَلْسِنَتِه.

[[۶. محمد بن حسن بن فروخ صفار، بصائر الدرجات، (قم، كتابخانه آيه الله مرعشى نجفى، ۱۴۰۴ ق) ص ۳۳۳ به بعد.

[[۷. (قم، موسسه الامام المهدى، ۱۴۰۹ ق) ج ۲، ص

۶۷۲ [[۸. (قم، شريف رضى، بى‏تا) ج ۱، ص

۲۱۳ [[۹. (بى‏جا، انتشارات جهان، ۱۳۷۸ ش)، ج ۲، ص

۲۲۸ [[۱۰. ر. ك: مجلسى، بحار الانوار، ج ۴۹، ص ۸۷-. ۸۸ /پرسمان

🔗 لینک کوتاه

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.