وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

حکم ازاله و کندن مو در احرام

حکم ازاله و کندن مو در احرام

لگو احکام حج و عمره

۱۳- ازاله مو

سيزدهم- ازاله مو از بدنِ خود يا ديگرى، چه محرم باشد چه مُحِلّ.

۴۱۹- درحرمت ازاله مو، ميان كم و زياد فرقى نيست و ازاله يك مو نيز حرام است.[۱]

 

[۱] ( ۴). آية اللَّه سيستانى: بلكه حتى جزئى از يك مو.

۴۲۰- ازاله مو اگر از روى ضرورت باشد، مانع ندارد.[۱]

[۱] ( ۵). آية اللَّه صافى، آية اللَّه گلپايگانى: گناه ندارد ولى كفّاره دارد.

۴۲۱- اگر در وقت غسل يا وضو،[۱] مويى بدون قصد كنده شود، اشكال ندارد.

 

[۱] ( ۶). آية اللَّه بهجت: يعنى به‏سبب وضو يا غسل و اظهر عدم وجوب فديه است.( مناسك شيخ، ص ۲۴).

آية اللَّه سيستانى: يا تيمّم يا تطهير از خبث يا ازاله مانع از رسيدن آب وضو و غسل و مانند آن.

۴۲۲- در حرمت ازاله مو بين تراشيدن، يا نوره ماليدن، يا كندن، يا قيچى كردن و …، فرقى نيست.

 

ازاله مو از محرم توسط مُحل‏

 

۴۲۳- اگر محرم به اختياراً حاضر شود كه ديگرى حتى اگر محل باشد[۱] سر او را بتراشد، مرتكب‏ حرام شده و بايد كفّاره بدهد، ولى چنانچه بدون اختيار او باشد، كفّاره ندارد حتى بر مُحلّ مزبور.

[۱] ( ۷)- آية اللَّه فاضل: نسبت به مُحلّ مطلقا كفّاره‏اى نيست و نسبت به محرم اگر در موقع ازاله بى‏اختيار بوده ويا اسناد ازاله به محرم ولو تسبيباً محرز نباشد كفّاره ندارد.

كفّاره ازاله مو

 

۴۲۴- كفاره سر تراشيدن، اگر ضرورى‏[۱] باشد، دوازده «مُدّ» طعام است كه بايد به شش‏[۲] مسكين بدهد، يا سه روز روزه بگيرد، يا يك گوسفند قربانى كند.

 

[۱] ( ۱). آية اللَّه بهجت: اگر محرم با ضرورت و بدون ضرورت سر خود را بتراشد كفّاره‏اش يك گوسفند يا سه روزروزه يا اطعام ده مسكين است كه به هريك يك مد داده شود بلكه بنابر احتياط به هر كدام به مقدارى كه سير شوند اگرچه بيش از يك مد باشد طعام داده شود. احتياط در رعايت اكثر از مدّ و اشباع است.( مناسك، مسأله ۲۶۰ و مناسك شيخ، ص ۲۴).

آية اللَّه فاضل: يكى از سه چيز به نحو تخيير است.

آية اللَّه گلپايگانى: كفاره ازاله مو از بدنِ خود، چه در حال ضرورت و چه در غير ضرورت ثابت است الّا در ازاله مو از بدنِ ديگرى كه در حال ضرورت كفّاره ندارد.
[۲] ( ۲). آية اللَّه گلپايگانى: صدقه دادن ده مدّ به ده مسكين كفايت مى‏كند اگرچه دوازده مد به شش مسكين بهتر است.( مناسك فارسى، ص ۴۲، مسأله ۶۳).

 

اندازه مدّ

 

«مُد»، تقريباً يك چارك (ده سير) است.

۴۲۵- اگر تراشيدن از روى ضرورت نباشد، بنابر احتياط واجب‏[۱] بايد يك گوسفند كفّاره بدهد؛ بلكه تعيّن گوسفند در اين صورت، بعيد نيست.

 

[۱] ( ۳). آية اللَّه بهجت: رعايت اين احتياط لازم نيست( مناسك شيخ ص ۲۴).

آيات عظام تبريزى، خويى، سيستانى، مكارم و نورى: كفّاره آن يك گوسفند است.

آية اللَّه خامنه‏اى: اگر سر را عالماً عامداً بتراشد كفّاره آن يك گوسفند است.

۴۲۶- اگر محرم از زير هر دو بغل خود، ازاله مو كند، بايد يك گوسفند ذبح كند؛[۱] بلكه اگر از زير يك بغل هم ازاله مو كند، احتياط[۲] آن است كه يك گوسفند كفّاره بدهد.[۳]

 

[۱] ( ۴). آية اللَّه نورى: اگر از زير هر دو بغل ازاله مو كند احتياط آن است براى هر يك از بغل‏ها يك گوسفندكفّاره بدهد.
[۲] ( ۵). آية اللَّه مكارم: اين حكم واجب است.
[۳] ( ۶). آية اللَّه بهجت: اگر موى زير هر دو بغل خود را بكند كفّاره‏اش يك گوسفند است بنابر اقوى و در كندن موى يك طرف، سه مسكين را طعام بدهد.( مناسك، مسأله ۲۶۰).

آية اللَّه سيستانى: اگر موى زير بغل را بكند حكم همين است و همچنين بنابر احتياط واجب اگر به وسيله ديگرى، غير از كندن، موى آن را ازاله نمايد و اگر موى ريش يا غير آن را بكند كفاره آن يك مشت طعام است و اگر مُحرِم سر ديگرى را تراشيد چه محرم باشد چه غير محرم كفّاره ندارد.

آية اللَّه فاضل: سه فقير را اطعام كند.

آية اللَّه گلپايگانى: كفاره ازاله مو از زير بغل، يك گوسفند است.( مناسك عربى، ص ۹۷- مناسك فارسى، مسأله ۳۹۷).

 

كفاره ازاله مو با دست به سر و ريش كشيدن‏

 

۴۲۷- اگر به سر يا ريش خود دست بكشد و يك مو يا بيشتر بيفتد، بنابر احتياط[۱] يك كف طعام صدقه بدهد.

 

[۱] ( ۱). به مسأله ۴۲۱ مراجعه شود.

آية اللَّه بهجت: يك كف از طعام صدقه بدهد و ساقط شدن مو به اين سبب با عدم اطمينان‏به ساقط شدن، غير از ازاله غيرعمدّيه است كه فديه ندارد، اگر چه هر دو جايز است.( مناسك شيخ، ص ۲۵).

آية اللَّه تبريزى، آية اللَّه خويى: بايد يك مشت طعام بدهد.

آية اللَّه خامنه ‏اى: احتياط آن است كه به قدر يك مشت گندم يا آرد و امثال آن بدهد اگرچه وجوب اين احتياط معلوم نيست.

آية اللَّه سيستانى: خاراندن سر و بدن اشكال ندارد اگر مويى را نكند و خون خارج نشود؛ و اگر بى‏جهت محرم دست به سر و ريش خود بكشد و مويى يا بيشتر بيافتد، بايد يك مشت طعام كفّاره بدهد ولى اگر در وضو و مانند آن باشد چيزى بر او نيست.

آية اللَّه مكارم: مقصود از يك كف طعام، مقدارى غذاست.

۴۲۸- اگر كسى موى سر[۱] را به غير تراشيدن، ازاله كند، بنابر احتياط بايد كفاره تراشيدن را بدهد.

 

[۱] ( ۲). آية اللَّه بهجت: فرقى بين كندن و ماشين كردن و نوره گذاشتن نيست، چه از سر باشد يا صورت يا مواضع ديگر.

آية اللَّه خويى: بلكه واجب است.( معتمد، ج ۴، ص ۲۰۸).

۴۲۹- در موردى كه كنده شدن مو با كشيدن دست به سر و صورت كفّاره دارد، فرقى بين عمد و سهو و غفلت نيست‏[۱] به‏شرط آن‏كه دست كشيدن عمدى باشد.

 

[۱] ( ۳)- آية اللَّه بهجت: به ذيل مسأله قبل مراجعه شود.

آية اللَّه مكارم: يعنى ميان سر و صورت فرقى نيست.

 

منبع: سایت هدانا برگرفته از مناسك حج با حواشى و مطابق با فتاوای دوازده نفر از مراجع معظم تقلید/ متن اصلی از رساله امام خمینی و مُحشی حضرات آیات: خامنه ای، سیستانی، صافی گلپایگانی، مکارم شیرازی، نوری همدانی، وحید خراسانی، بهجت،فاضل ، خویی، گلپایگانی، تبریزی.

حتما بخوانيد

ویژه نامه احکام حج و عمره

ویژه نامه احکام جامع سایت هدانا

🔗 لینک کوتاه

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.