وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

الوهیت عیسی علیه السلام یعنی چه و دیدگاه قرآن درباره آن چیست

الوهیت عیسی علیه السلام یعنی چه و دیدگاه قرآن درباره آن چیست

پرسش : آیا حضرت مسیح(علیه السلام) ادعاى الوهیّت داشت؟

حضرت آیت الله مکارم شیرازی
حضرت آیت الله مکارم شیرازی

پاسخ اجمالی

انجیل یوحنا از قول حضرت عیسی(ع) نقل می کند، که او ادعا کرده کار خدایی می کند و خدا در او و او در خداست. درحالیکه قرآن با صراحت مى گويد: مسيح هيچ گونه ادعايى جز بندگى خداوند و نبوت و رسالت از سوى او نداشت، و در مقام عبوديت و تسليم در برابر فرمان خدا نيز بسيار خاضع بود، آنچه از معجزات انجام مى داد همگى به اذن و فرمان خدا بود. مقايسه اين گونه مسائل تاريخى در قرآن و انجيل با يكديگر نشان مى دهد كدام از سوى خدا است، و كدام تحريف يافته و ساخته مغز بشراست.

پاسخ تفصیلی

در انجیل یوحنّا مى خوانیم: 

«و یهودیان سنگ ها را باز داشتند تا او را سنگسار کنند ـ عیسى به آنها جواب داد که من بسیار کارهاى خوب را از جانب پدر خود به شما نموده ام به جهت کدام از آنهاست که شما مرا سنگسار مى کنید؟ ـ یهودیان به او جواب داده گفتند: براى کار خوب تو را سنگسار نمى کنیم؛ بلکه به جهت کفر و به جهت این که تو انسان هستى و خود را خدامى گردانى؛ عیسى به آنها جواب داد… آیا شما به آن کس که پدر او را منزه کرد، و به جهان فرستاده مى گویید که تو کفر مى گویى از آنجا که گفتم من پسر خداهستم اگر من کارهاى پدر خود را به جا نمى آرم باور مکنید ـ و اگر به جا آرم هر چند که مرا باور نکنید کارهاى مرا باور کنید، تا شما بدانید و باور کنید که پدر در من است و من در وى».(۱)

از این عبارات چند نکته روشن مى شود:

۱ـ یهودیان عیسى را متهم مى کردند که او ادعاى خدایى کرده است و حکم به تکفیر او و سنگسار نمودنش دادند.

۲ـ مسیح به هنگام دفاع از خود، گاه مى گوید:

من گفته ام پسر خداهستم، و خداپدرم من است، و گاه مى گوید: من کارهاى خدایى انجام مى دهم، اگر انجام ندادم سخن مرا باور نکنید، و اگر انجام دادم باور کنید که خدادر من است و من در خدا.
تعبیر به پسر و پدر و انجام کارهاى خدایى و حلول انسان در خداو خدادر انسان، تعبیراتى کفرآمیز است که با هیچ یک از معیارهاى منطقى سازگار نیست، و اصولا دلیلى ندارد که یک پیامبر، حتى به عنوان مجازى این گونه تعبیرات را در مورد خود و خداوند بیان کند و بى خبرانى را به اشتباه بیندازد و به دست دشمنان بهانه دهد که بخواهند او را سنگسار کنند.
این در حالى است که قرآن با صراحت مى گوید: مسیح هیچ گونه ادعایى جز بندگى خداوند و نبوت و رسالت از سوى او نداشت، و در مقام عبودیت و تسلیم در برابر فرمان خدانیز بسیار خاضع بود، آنچه از معجزات انجام مى داد همگى به اذن و فرمان خدابود، در سوره مائده آیه۱۱۰ مى خوانیم:

«اِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ کَهَیْئَهِ الطَّیْرِ بِاِذْنِی فَتَنفُخُ فِیهَا فَتَکُونُ طَیْراً بِاِذْنِی وَتُبْرِءُ الاَْکْمَهَ وَالاَْبْرَصَ بِاِذْنِی وَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتَى بِاِذْنِی»؛

([به خاطر بیاور] هنگامى را که به اذن من، از گل چیزى به صورت پرنده مى ساختى، و در آن مى دمیدى، و به اذن من، پرنده اى مى شد؛ و کور مادرزاد، و مبتلا به بیمارى پیسى را به اذن من، شفا مى دادى؛ و هنگامى که مردگان را به اذن من زنده مى کردى).

مقایسه این گونه مسائل تاریخى در قرآن و انجیل با یکدیگر نشان مى دهد کدام از سوى خدا است، و کدام تحریف یافته و ساخته مغز بشر.(۲)

پی نوشت: (۱). انجيل يوحنّا، باب ۱۰، جمله هاي ۳۱ و ۳۸.(۲). گردآوري از کتاب: پيام قرآن، آيت الله العظمى ناصر مكارم شيرازى، دار الكتب الاسلاميه، تهران، ۱۳۸۶ هـ.ش، ج ۸، ص ۲۳۸.

نظر مخاطبان درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.