وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

اعمال مشترک صبح و شام

اعمال مشترک صبح و شام

۱ـ در هر صبح و شام ذکر زیر را بگوید:
«سُبْحانَ اللّهِ وَالْحَمْدُلِلّهِ وَلا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ وَاللّهُ أکْبَرُ» که مطابق بعضى از روایات(۱) همان «الباقیات الصالحات» است که در قرآن آمده است: (وَ الْباقِیاتُ الصّالِحاتُ خَیْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ…).(۲)

۲ـ امام صادق(علیه السلام) فرمود: هر کس قبل از طلوع آفتاب و پیش از غروب، ده مرتبه بگوید:

لا اِلهَ اِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ،
معبودى نیست جز خداى یگانه که شریک ندارد فرمانروایى از آن اوست و ستایش خاص اوست،
یُحْیى وَیُمیتُ، وَیُمیتُ وَیُحْیى، وَهُوَ حَىٌّ لایَمُوتُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلَى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ
زنده مى کند و مى میراند و مى میراند و زنده مى کند او زنده اى است که نمیرد هر چه هست به دست اوست و او بر هر چیز تواناست.
کفّاره گناهان آن روز او خواهد بود.(۳)

۳ـ از امام صادق(علیه السلام) نقل شده که: هفت مرتبه پس از نماز صبح و نماز مغرب بگو:
بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ، وَلا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللّهِ الْعَلىِّ الْعَظیمِ.
به نام خداوند بخشنده مهربان و در مقابل ضررها و بدى ها هیچ حایلى و در برابر خوبیها و منافع، هیچ نیرو و دافعى جز خداوند والاى با عظمت نیست.
که هر کس آن را بگوید بلاهاى بسیارى از او دور مى شود.(۴)
۴ـ و نیز از آن حضرت نقل شده که هر صبح و شام دو مرتبه مى گویى:
اَلْحَمْدُ لِرَبِّ الصَّباحِ، اَلْحَمْدُ لِفالِقِ الاِْصْباحِ.
ستایش خاصّ پروردگار صبحدم ستایش خاصّ شکافنده سپیده دم
و نیز مى گویى:
اَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى اَذْهَبَ اللَّیْلَ بِقُدْرَتِهِ، وَجاءَ بِالنَّهارِ بِرَحْمَتِهِ، وَنَحْنُ فى عافِیَة.(۵)
که شب را به قدرت خویش ببرد ستایش خدایى را و روز را به مهر خویش درآورد و ما در حال تندرستى هستیم.
و نیز مى خوانى: آیة الکرسى و آخر سوره حشر و ده آیه از صافّات را و نیز این آیات و کلمات را:

وَ سُبْحانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمّا یَصِفُونَ، وَسَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلینَ،
و منزه است پروردگار تو پروردگار عزت از آنچه توصیف کنند و سلام بر مرسلین
والْحَمْدُللهِِ رَبِّ الْعالَمینَ، فَسُبْحانَ اللهِ حینَ تُمْسُونَ وَحینَ تُصْبِحُونَ،
و ستایش خداى راست پروردگار جهانیان پس منزه است خدا هنگامى که شام کنید و هنگامى که بامداد کنید
وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّمواتِ وَالاَْرْضِ وَعَشِیًّا وَحینَ تُظْهِرُونَ،
و از اوست ستایش در آسمانها و زمین و شامگاه و چون ظهر کنید
یُخْرِجُ الْحَىَّ مِنَ الْمَیِّتِ، وَیُخْرِجُ الْمَیِّتَ، مِنَ الْحَىِّ، وَیُحْیِى الاَْرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَکَذلِکَ تُخْرَجُونَ،
برون آرد زنده را از مرده و برون آرد مرده را از زنده و زنده کند زمین را پس از مرگش و این چنین بیرون آورده شوید
سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ، سَبَقَتْ رَحْمَتُکَ غَضَبَکَ،
منزه و پاکیزه است پروردگار فرشتگان و روح، پیشى جسته مِهرت بر خشمت
لا اِلهَ اِلاَّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّى عَمِلْتُ سُوءاً، وَظَلَمْتُ نَفْسى،
معبودى جز تو نیست منزهى تو که براستى من به خود ستم کرده ام
فَاغْفِرْ لى وَ ارْحَمْنى، وَتُبْ عَلَىَّ اِنَّکَ اَنْتَ التَّوّابُ الرَّحیمُ.(۶)
پس بیامرز مرا و به من رحم کن و توبه ام بپذیر که همانا تویى توبه پذیر مهربان.
۵ـ یکى از یاران امام نهم(علیه السلام) براى امام نامه اى نوشت که به من دعایى را بیاموز (که اسباب برآمدن حاجت من گردد) آن حضرت در جواب او نوشتند: صبح و شام مى گویى:
«اَللّهُ اَللّهُ اَللّهُ رَبِّى، اَلرَّحْمنُ الرَّحیمُ، لا أُشْرِکُ بِهِ شَیْئاً».
خدا… پروردگار من است بخشاینده مهربانى که چیزى را شریکش قرار ندهم.
سپس هر حاجتى را که به نظرت آمد طلب کن; چرا که این دعا براى هر چیزى به اذن خداوند تعالى مؤثّر است، خداوند هرآنچه را بخواهد انجام مى دهد.(۷)
۶ـ در روایتى آمده است که امام صادق(علیه السلام) به داوود رقّى فرمود: خواندن این دعا را سه مرتبه در صبح و شام ترک مکن: اَللّهُمَّ اجْعَلْنى فى دِرعِکَ الْحَصینَةِ، اَلَّتى تَجْعَلُ فیها مَنْ تُریدُ. خدایا قرار ده مرا در زره محکمت که قرار دهى در آن هر که را خواهى.
چراکه پدرم مى فرمود: این از دعاهاى اسرارآمیز است.(۸)
۷ـ از امیر مؤمنان(علیه السلام) نقل شده است که رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: هر کس که مى خواهد خداوند عمر او را طولانى کند و او را بر دشمنانش پیروز گرداند و از مرگهاى بد مصونش دارد، در هر صبح و شام در خواندن این دعا مداومت ورزد و سه بار بگوید:

سُبْحانَ اللّهِ مِلاَْ الْمیزانِ، وَمُنْتَهَى الْعِلْمِ، وَمَبْلَغَ الرِّضا، وَزِنَةَ الْعَرْشِ، وَسَعَةَ الْکُرْسىِّ.
تنزیه خدا را به پُرى میزان و حدّ نهایى علم و سرحدّ خشنودى و سنگینى عرش و پهناى کرسى
و سه بار بگوید:

اَلْحَمْدُ لِلّهِ مِلاَْ الْمیزانِ، وَمُنْتَهَى الْعِلْمِ، وَمَبْلَغَ الرِّضا، وَزِنَةَ الْعَرْشِ، وَسَعَةَ الْکُرْسِىِّ.
ستایش خداى را به پرى میزان و حد اعلاى علم و سرحد خشنودى و سنگینى عرش الهى و پهناى کرسى
و سه بار بگوید:

لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ مِلاَْ الْمیزانِ، وَمُنْتَهَى الْعِلْمِ، وَمَبْلَغَ الرِّضا، وَزِنَةَ الْعَرْشِ وَسَعَةَ الْکُرْسىِّ.
نیست معبودى جز خدا به پرى میزان و حد آخر دانش و سرحد خشنودى و به وزن عرش و پهناى کرسى
و سه بار بگوید:

اَللّهُ اَکْبَرُ مِلاَْ الْمیزانِ، وَمُنْتَهَى الْعِلْمِ، وَمَبْلَغَ الرِّضا، وَزِنَةَ الْعَرْشِ، وَسَعَةَ الْکُرْسىِّ.(۹)
خدا بزرگتر است به پرى میزان و حد آخر دانش و سر حد خشنودى و به سنگینى عرش و پهناى کرسى.
۸ـ مرحوم «شیخ کلینى» و «شیخ صدوق» و دیگران با سندهاى معتبرى از امام صادق(علیه السلام) روایت کرده اند که آن حضرت فرمود: لازم است بر هر مسلمانى که پیش از طلوع آفتاب ده بار و قبل از غروب آن نیز ده بار بگوید:

لا اِلهَ اِلاَّ اللّهُ وَحْدَهُ لا شَریکَ لَهُ، لَهُ الْمُلْکُ وَلَهُ الْحَمْدُ،
معبودى نیست جز خداى یگانه که شریک ندارد، فرمانروایى از آنِ اوست و ستایش خاصّ اوست،
یُحْیى وَیُمیتُ، وَهُوَ حَىٌّ لا یَمُوتُ، بِیَدِهِ الْخَیْرُ، وَهُوَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ.(۱۰)
زنده مى کند و مى میراند و او زنده اى است که نمیرد، هرچه هست به دست اوست و بر هر چیز تواناست.
و در بعضى از این روایات آمده است هرگاه این ذکر از تو فوت شود آن را قضا کن(۱۱) (اشاره به این است که مستحبّ مؤکّد مى باشد) و در برخى از روایات آمده است: این ذکر، کفّاره گناهان است.(۱۲)
۹ـ در روایت معتبرى از امام باقر(علیه السلام) نقل شده است که هر کس صد مرتبه پیش از طلوع آفتاب و صد مرتبه پیش از غروب آفتاب الله اکبر بگوید، خداوند براى او ثواب آزاد کردن صد برده را مى نویسد.(۱۳)
۱۰ـ مرحوم «صدوق» به سند معتبر از امام صادق(علیه السلام) نقل مى کند که رسول خدا(صلى الله علیه وآله) فرمود: در بهشت غرفه هاى زیبایى وجود دارد که از امّت من کسى در آنها ساکن مى شود که سخن نیک بگوید و به مردم اطعام کند و به هر کس که رسید، سلام کند، و در هنگام شب که مردم در خوابند، نماز بگزارد. آنگاه فرمود: سخن نیک آن است که در صبح و شام ده مرتبه بگوید:

سُبْحـانَ اللّهِ، وَالْحَمـْدُ لِلّهِ، وَلا اِلـهَ اِلاَّ اللّهُ، وَاللّهُ اَکْبَرُ.
منزه است خدا، ستایش ویژه خداست، و هیچ معبودى جز خدا نیست و خدا از همه چیز بزرگتر است.
۱۱ـ در کتاب «محاسن» به سند صحیح از امام باقر(علیه السلام) چنین نقل شده که پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) به مردى گذشت که براى خود باغى را آماده مى کرد، رسول خدا(صلى الله علیه وآله) ایستاد و فرمود: آیا مى خواهى تو را به باغى راهنمایى کنم که ریشه اش از این باغ ثابت تر و میوه اش زودرس تر، بهتر و ماندنى تر است؟ عرض کرد: آرى اى رسول خدا. فرمود: در صبح و شام بگو:

سُبْحـانَ اللّهِ، وَالْحَمـْدُ لِلّهِ، وَلا اِلـهَ اِلاَّ اللّهُ، وَاللّهُ اَکْبَرُ.
منزه است خدا، ستایش ویژه خداست، و هیچ معبودى جز خدا نیست و خدا از همه چیز بزرگتر است.
که به عوض هر تسبیحى، دربهشت براى تو درخت هایى با انواع میوه ها کاشته مى شود، و اینها همان باقیات صالحات است (که خداوند در قرآن فرموده «آنها از مال دنیا بسى بهتر و ماندنى ترند»).(۱۵)
۱۲ـ در کتاب «محاسن» به سند معتبر از امام رضا(علیه السلام) نقل شده است که هر کس در صبح و شام سه مرتبه بگوید:

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ، لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاَّ بِاللهِ الْعَلِىِّ الْعَظیمِ.
به نام خداى بخشاینده مهربان، جنبش و نیرویى نیست جز به خداى والاى بزرگ.
از شیطان و سلطه هاى ظالم و همچنین بعضى از بیماریهاى خطرناک خوفى نخواهد داشت. آنگاه امام(علیه السلام) فرمود: البتّه من این دعا را صد بار مى گویم!(۱۶)
۱۳ـ در روایت دیگرى به سند معتبر از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است که مردى از انصار چند روز به خدمت پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) نیامد، حضرت از او پرسید، چرا در این چند روز غایب بودى و به نزد ما نیامدى؟ عرض کرد: به سبب تنگدستى و بیمارى طولانى که بر من عارض شده بود. پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله) به او فرمود: آیا مى خواهى دعایى به تو بیاموزم که با خواندن آن فقر و بیمارى از تو برطرف گردد؟ عرض کرد: آرى اى رسول خدا. فرمود: در صبح و شام بخوان:

لا حَوْلَ وَلا قُوَّةَ اِلاّ بِاللهِ، تَوَکَّلْتُ عَلَى الْحَىِّ الَّذى لا یَمُوتُ،
جنبش و نیرویى نیست جز به وسیله خدا، توکّل کردم بر خداى زنده اى که نمیرد
وَالْحَمْدُ للهِِ الَّذى لَمْ یَتَّخِذْ وَلَداً، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ شَریکٌ فِى الْمُلْکِ، وَلَمْ یَکُنْ لَهُ وَلِىٌّ مِنَ الذُّلِّ وَکَبِّرْهُ تَکْبیراً.(۱۷)
و ستایش خاصّ خدایى است که نگرفته فرزندى و نیست برایش شریکى در فرمانروایى و نیست برایش یاورى (براى نجات او) از خوارى و به کمال و بزرگى او را یاد کن.
(البتّه تلاش و کوشش شرط استجابت دعاست). 
۱۴ـ در روایات معتبر فراوانى از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است که پیش از طلوع و غروب آفتاب ده مرتبه بگو:

اَعُوذُ بِاللّهِ السَّمیعِ الْعَلیمِ مِنْ هَمَزاتِ الشَّیاطینِ، وَاَعُوذُ بِکَ رَبِّ اَنْ یَحْضُرُونِ، اِنَّ اللّهَ هُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ.(۱۸)
پناه برم به خداى شنواى دانا از وسوسه هاى شیاطین و پناه برم به خدا از این که نزد من حاضر شوند همانا خداوند شنوا و داناست.
۱۵ـ در کتاب «فلاح السائل» از امام صادق(علیه السلام) نقل شده است که فرمود: چه مانعى دارید که هر صبح و شام بخوانید:

اَللّهُمَّ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالاَْبْصارِ، ثَبِّتْ قَلْبى عَلى دینِکَ،
خدایا اى گرداننده دلها و دیده ها ثابت دار دل مرا بر دین خود
وَلا تُزِغْ قَلْبى بَعْدَ اِذْ هَدَیْتَنى، وَهَبْ لى مِنْ لَدُنْکَ رَحْمَةً، اِنَّکَ اَنْتَ الْوَهّابُ، وَأَجِرْنى مِنَ النّارِ بِرَحْمَتِکَ،
و منحرف مساز دلم را پس از آن که راهنماییم کردى و ببخش بر من از نزد خویش رحمتى که براستى تو بخشنده اى و پناهم ده از آتش به رحمتت
اَللّهُمَّ امْدُدْ لى فى عُمْرى، وَاَوْسِعْ عَلَىَّ فى رِزْقى، وَانْشُرْ عَلَىَّ مِنْ رَحْمَتِکَ،
خدایا زیاد کن در عمرم و در روزى من فراخى ده و بگستران بر من از رحمتت
وَ اِنْ کُنْتُ عِنْدَکَ فى اُمِّ الْکِتابِ شَقِیًّا، فَاجْعَلْنى سَعیداً، فَاِنَّکَ تَمْحُوما تَشآءُ وَتُثْبِتُ، وَعِنْدَکَ اُمُّ الْکِتابِ.(۱۹)
و اگر نام من در پیش تو در نامه اصلى (لوح) بدبخت ثبت شده مرا خوشبخت قرار ده زیرا که تو هرچه را بخواهى محو و هر چه را بخواهى ثبت کنى و اصل کتاب نزد توست.
۱۶ـ مرحوم «صدوق» به سند معتبر از امیرمؤمنان على(علیه السلام) نقل کرده است که فرمود: هر کس این آیه را نزدیک شامگاهان و یا بعد از شامگاهان، سه مرتبه بخواند، در آن شب، انجام خوبیها از او فوت نخواهد شد و بدى ها از او دور مى گردد، و همچنین اگر این آیه را صبحگاهان تلاوت کند نیز، همین پاداش را دارد.

فَسُبْحانَ اللّهِ حینَ تُمْسُونَ و حینَ تُصْبِحُونَ، وَلَهُ الْحَمْدُ فِى السَّماواتِ وَالاَْرْضِ، وَعَشِیّاً وَحینَ تُظْهِرُونَ.(۲۰)
تنزیه کنید خدا را هنگامى که شام کنید و هنگامى که بامداد کنید و از آنِ اوست ستایش در آسمانها و زمین و شبانگاه و هنگامى که به نمیروز برسید.
۱۷ـ از امام صادق(علیه السلام) روایت شده است که: هر کس در صبح سه بار این دعا را بخواند، تا شب به او بلایى نمى رسد و هر کس آن را سه بار در شب بخواند تا صبح به او بلایى نمى رسد:

بِسْمِ اللهِ الَّذى لایَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَىْءٌ فِى الاَْرْضِ وَلا فِى السَّماءِ، وَهُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ.(۲۱)
به نام خدایى که زیان نرسد با بودن نام او به چیزى در زمین و نه در آسمان و اوست شنواى دانا.
۱۸ـ مرحوم «شیخ کلینى» و «صدوق» و بزرگان دیگر با سندهاى موثّق و معتبرى از امام باقر(علیه السلام) روایت کرده اند، که حضرت نوح(علیه السلام) از آن جهت بنده بسیار شکرگزار نامیده شد که هر صبح و شام مى گفت:

اَللّهُمَّ اِنّى اُشْهِدُکَ اَنَّهُ ما اَمْسى وَاَصْبَحَ بى مِنْ نِعْمَة، اَوْ عافِیَة فى دین اَوْ دُنْیا،
خدایا من تو را گواه گیرم که براستى هرچه در شام و صبح به من رسیده از نعمتى یا تندرستى در دین یا دنیا
فَمِنْکَ وَحْدَکَ لاشَریکَ لَکَ، لَکَ الْحَمْدُ وَلَکَ الشُّکْرُ بِها عَلَىَّ حَتّى تَرْضى اِلهَنا.(۲۲)
پس آن از توست یگانه اى که شریک ندارى ستایش خاص توست و سپاس براى آن نعمت از توست تا بدان حد که خشنود گردى اى معبود ما.
۱۹ـ مرحوم «کلینى» به سند معتبر، نقل کرده است که مردى خدمت امام صادق(علیه السلام) رسید و عرض کرد: به من دعایى بیاموز که هر صبح و شام آن را بخوانم، امام(علیه السلام) فرمود: بگو:

اَلْحَمْدُللهِِ الَّذى یَفْعَلُ ما یَشآءُ، وَلایَفْعَلُ ما یَشآءُ غَیْرُهُ،
ستایش خدایى را سزاست که مى کند آنچه خواهد و جز او نمى کند آنچه را خواهد
اَلْحَمْدُللهِِ کَما یُحِبُّ اللّهُ اَنْ یُحْمَدَ، اَلْحَمْدُللهِِ کَما هُوَ اَهْلُهُ،
و ستایش براى خدا چنانچه دوست دارد که ستایش شود، ستایش براى خدا چنانچه شایسته آن است
اَللّهُمَّ اَدْخِلْنى فى کُلِّ خَیْر اَدْخَلْتَ فیهِ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّد،
خدایا مرا درآور در هر خیرى که درآوردى در آن محمّد و آل محمّد را
وَاَخْرِجْنى مِنْ کُلِّ سُوء اَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّدًا وَآلَ مُحَمَّد، صَلَّى اللهُ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد.(۲۳)
و بیرونم آر از هر بدى که بیرون آوردى از آن محمّد و آل محمّد را درود خدا بر محمّد و آل محمّد.
۲۰ـ در برخى از کتب معتبر آمده است که هر کس سه مرتبه در بامداد و سه مرتبه در پایان روز این صلوات را بخواند، گناهانش آمرزیده شود و خوشحالى او همیشگى باشد و دعایش مستجاب گردد و روزیش گسترده، و در برابر دشمن یارى شود و در بهشت همنشین پیامبر گرامى اسلام(صلى الله علیه و آله و سلم) باشد.

اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد فِى الاَْوَّلینَ، وَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد فِى الاْخِرینَ،
خدایا درود فرست بر محمّد و آل محمّد در زمره پیشینیان و درود فرست بر محمّد و آل محمّد در آیندگان
وَ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد فِى الْمَلاَِ الاَْعْلى، وَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد فِى الْمُرْسَلینَ،
و درود فرست بر محمّد و آل محمّد در گروه عالم بالا و درود فرست بر محمّد و آل محمّد در زمره رسولان
اَللّهُمَّ اَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسیلَةَ، وَالشَّرَفَ وَالْفَضیلَةَ، وَالدَّرَجَةَ الْکَبیرَةَ،
خدایا بده به محمّد(ص) وسیله (مقامى است در بهشت) و شرافت و فضیلت و مقام و درجه بزرگ
اَللّهُمَّ اِنّى آمَنْتُ بِمُحَمَّد وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ، فَلا تَحْرِمْنى یَوْمَ الْقِیمَةِ رُؤْیَتَهُ، وَارْزُقْنى صُحْبَتَهُ، وَتَوَفَّنى عَلى مِلَّتِهِ،
خدایا من ایمان آوردم به محمّد و آل او با این که او را ندیدم پس محرومم مساز در روز قیامت از دیدارش و روزیم کن هم نشینیش را و بمیرانم بر کیش او
وَاسْقِنى مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِیّاً سآئِغاً هَنیئاً، لا اَظْمَأُ بَعْدَهُ اَبَداً، اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْء قَدیرٌ،
و بنوشانم از حوض او نوشاندنى بسیار و سیراب کننده و گوارا که هرگز پس از آن تشنه نشوم که براستى تو بر هر چیز توانایى
اَللّهُمَّ کَما آمَنْتُ بِمُحَمَّد صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَلَمْ اَرَهُ، فَاَرِنى فِى الْجِنانِ وَجْهَهُ،
خدایا چنانچه من به محمّد(ص) بى آن که او را ببینم ایمان آوردم پس در بهشت صورتش را نشان من بده
اَللّهُمَّ بَلِّغْ رُوحَ مُحَمَّد عَنّى تَحِیَّةً کَثیرَةً وَسَلاماً.(۲۴)
خدایا به روح محمّد(ص) از جانب من تحیت و سلام فراوان برسان.
یادآورى: دعاهایى که در صبح و شام وارد شده، بسیار است که ما در این جا تنها بخشى از آنها را آورده ایم. البتّه هر کس مى تواند به مقدار توان و حضور قلب، از آنها انتخاب کند و مضامین آنها را به کار بندد.

 

حتما بخوانيد

فهرست کامل مفاتیح الجنان

 

 

🔗 لینک کوتاه

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.