وبگاه پاسخگویی به سوالات دینی هدانا

اعجاز علمی قرآن و کرامت امام علی علیه السلام در تفسیر آیه 1 سوره انشقاق

امیر مؤمنان على(ع) در تفسیر آیه «إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ» مى فرمایند: «آسمان ها از کهکشان جدا مى شود»، بزرگان این حدیث را از معجزات علمى محسوب مى کنند، زیرا دانشمندان فلکى امروز با مشاهدات نجومى خود به وسیله تلسکوپ هاى عظیم و نیرومند، توانسته اند ثابت کنند عالم مجموعه اى از کهکشان هاست.

اعجاز علمی قرآن و کرامت امام علی علیه السلام در تفسیر آیه ۱ سوره انشقاق

 

پرسش : امیرالمومنین(علیه السلام) آیه اوّل سوره«انشقاق» را چگونه تفسیرنموده اند؟

پاسخ اجمالی

امیر مؤمنان على(ع) در تفسیر آیه «إِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ» مى فرمایند: «آسمان ها از کهکشان جدا مى شود»، بزرگان این حدیث را از معجزات علمى محسوب مى کنند، زیرا دانشمندان فلکى امروز با مشاهدات نجومى خود به وسیله تلسکوپ هاى عظیم و نیرومند، توانسته اند ثابت کنند عالم مجموعه اى از کهکشان هاست.

پاسخ تفصیلی

امیر مومنان على(علیه السلام) در تفسیر آیه«اِذَا السَّماءُ انْشَقَّتْ» مى فرمایند: «اِنَّها تَنْشَقُّ مِنَ الَْمجَرَّهِ»؛ (آسمان ها از کهکشان جدا مى شود!). (۱)
این حدیث، پرمعنى و قابل دقت است و از معجزات علمى محسوب مى شود، از حقیقتى پرده برمى دارد که در آن زمان هیچ یک از دانشمندان به آن نرسیده بودند .

و آن این که: دانشمندان فلکى امروز با مشاهدات نجومى خود به وسیله تلسکوپ هاى عظیم و نیرومند، ثابت کرده اند: عالم مجموعه اى است از کهکشان ها و هر کهکشان مجموعه اى است از منظومه ها و ستارگان، و به همین دلیل آنها را شهرهاى ستارگان مى نامند، کهکشانِ «راه شیرىِ» معروف که با چشم قابل مشاهده است، مجموعه عظیم و دایره مانندى از همین منظومه ها و ستارگان است، یک طرف از آن به قدرى از ما دور است که ستارگانش را به صورت ابرى سفید مى بینیم، ولى در واقع مجموعه نقاط نورانى نزدیک به هم است.
اما این طرفش که به ما نزدیک است، ستارگانش قابل رویت مى باشد و همین ستارگانى است که ما در آسمان شب مى بینیم، و به این ترتیب منظومه شمسىِ ما جزء این «مَجَرّه»؛ (کهکشان) است.
مطابق روایت فوق، على(علیه السلام) مى گوید: در آستانه قیامتاین کواکب را که ما مشاهده مى کنیم از کهکشان جدا مى شود و نظام همگى به هم مى خورد.
چه کسى آن زمان مى دانست ستارگانى که ما مى بینیم در واقع جزء این کهکشان راه شیرى (مَجَرّه) است؟ جز کسى که قلبش به عالم غیب مربوط باشد و از سرچشمه علم خداسیراب گردد.(۲)

پی نوشت:
(۱). «روح المعانى»، جلد ۳۰، صفحه ۸۷؛ «درّ المنثور»، جلد ۶، صفحه ۳۲۹.
(۲). گرد آوري از کتاب: تفسیر نمونه، آيت الله العظمي مکارم شيرازي، دارالکتب الإسلامیه، چاپ سی و سوم، ج ۲۶، ص ۳۱۵.

نظر شما درباره این مطلب:

دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط سایت هدانا منتشر خواهد شد.

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی نشان داده نخواهد شد.